The Death of Stalin

Armando Iannucci ผู้อยู่เบื้องหลัง Veep และ In the Loop หันมาใช้ปัญญาอันเฉียบแหลมของเขากับประวัติศาสตร์โซเวียตในภาพยนตร์การเมืองแนวตลกดำเรื่องนี้ สร้างจากนิยายภาพฝรั่งเศสของ Fabien Nury และ Thierry Robin ภาพยนตร์จินตนาการถึงการแย่งชิงอำนาจที่วุ่นวายหลังจาก Joseph Stalin เสียชีวิตในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1953 Iannucci รวบรวมนักแสดงระดับ phenomenal นำโดย Steve Buscemi รับบทเป็น Nikita Khrushchev เจ้าเล่ห์ และ Simon Russell Beale รับบทเป็น Lavrenti Beria ที่เย็นชาเหมือนสัตว์เลื้อยคลาน เพื่อถ่ายทอดความหวาดกลัวอันไร้สาระของชีวิตในเครมลิน

ภาพยนตร์เดินบนเส้นบางๆ ระหว่างตลกโปกฮากับสยองขวัญ ค้นหาเสียงหัวเราะในมุมที่โหดร้ายที่สุดของลัทธิเผด็จการเบ็ดเสร็จ ทุกการจับมือซ่อนมีด ทุกการดื่มอวยพรคือภัยคุกคาม ทีมงานสร้างกรุงมอสโกในยุค 1950 ขึ้นใหม่ที่ Shepperton Studios เต็มไปด้วยรถลีมูซีน ZIS-110 ของแท้และเครื่องแต่งกายที่ถูกต้องตามยุคสมัย ถ่ายทำ 47 วันด้วยงบประมาณ 13 ล้านดอลลาร์ ภาพยนตร์ทำรายได้ 24.6 ล้านดอลลาร์ทั่วโลก และได้รับรางวัล BAFTA สาขาแต่งหน้ายอดเยี่ยม

ถูกแบนในรัสเซียและหลายประเทศอดีตสหภาพโซเวียตจากการนำเสนอสัญลักษณ์ประจำชาติอย่างไม่เคารพ The Death of Stalin ก่อให้เกิดการถกเถียงอย่างดุเดือดเกี่ยวกับความทรงจำทางประวัติศาสตร์และขีดจำกัดของการเสียดสี Iannucci กล่าวว่าเขาต้องการแสดงให้เห็นว่าคนธรรมดากลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในระบบที่ชั่วร้ายได้อย่างไร และการตายของทรราชคนหนึ่งมักจะเปิดทางให้คนต่อไป ผลลัพธ์คือภาพยนตร์ที่ทั้งมีพื้นฐานทางประวัติศาสตร์และมีความเกี่ยวข้องอย่างน่าหวั่นวิตก[แก้ไข]

มอสโก มีนาคม ค.ศ. 1953 Josef Stalin เผด็จการโซเวียตที่หวาดระแวงและคาดเดาไม่ได้ จัดงานเลี้ยงอาหารค่ำช่วงดึกที่บ้านพักตากอากาศของเขา กลุ่มคนใกล้ชิดของเขาซึ่งเป็นกลุ่มประจบสอพลอที่หวาดกลัว หัวเราะกับมุกตลกของเขา ดื่มวอดก้าของเขา และพยายามหลีกเลี่ยงความโกรธของเขา ในหมู่พวกเขาคือ Nikita Khrushchev เลขาธิการพรรคที่ปฏิบัติได้จริงซึ่งซ่อนความทะเยอทะยานไว้ภายใต้ท่าทางเป็นกันเอง Lavrenti Beria หัวหน้าตำรวจลับผู้โหดเหี้ยมที่แผ่รัศมีอันตราย Georgy Malenkov นายกรัฐมนตรีที่ประหม่าและไม่เด็ดขาด Vyacheslav Molotov รัฐมนตรีต่างประเทศผู้เหนื่อยหน่าย และ Lazar Kaganovich ผู้ภักดีหยาบคาย ลูกๆ ของ Stalin ก็วนเวียนอยู่ในศูนย์กลางอำนาจเช่นกัน: Vasily ลูกชายขี้เมาที่ถือสิทธิ์ และ Svetlana ลูกสาวผู้มีวัฒนธรรมและหงุดหงิด

หลังอาหารค่ำ Stalin เป็นโรคหลอดเลือดสมองตีบอย่างรุนแรงและล้มลง ศพของเขาไม่ถูกค้นพบจนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้นโดยคนรับใช้ที่หวาดกลัว ข่าวการเสียชีวิตที่ใกล้จะมาถึงทำให้เครมลินตื่นตระหนก ความขัดแย้งหลักปรากฏขึ้นทันที: ต้องเติมเต็มสุญญากาศทางอำนาจ และสมาชิก Politburo แต่ละคนพยายามหาตำแหน่งพร้อมทั้งพยายามซ่อนความดีใจไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความเศร้าโศก Beria ดำเนินการอย่างรวดเร็ว ใช้ตำรวจลับข่มขู่คู่แข่งและยึดควบคุมกลไกของรัฐ Khrushchev ซึ่งภายนอกสุภาพแต่ภายในกำลังคิดคำนวณ เริ่มวางแผนต่อต้านเขา

เมืองมอสโกตกอยู่ในภาวะไว้ทุกข์ที่เหนือจริงและตื่นตระหนก ขบวนแห่ศพขนาดใหญ่ดึงดูดผู้คนหลายพันคน ผู้คนที่ทั้งเศร้าโศกอย่างแท้จริงและหวาดกลัวว่าจะถูกกล่าวหาว่าเศร้าน้อยเกินไป สมาชิก Politburo เดินโซเซผ่านการประชุม ไม่สามารถตกลงเรื่องผู้สืบทอดได้ Malenkov ซึ่งในนามเป็นผู้นำคนใหม่ อ่อนแอและถูกชักใยได้ง่าย Molotov ถูกกีดกัน Khrushchev สัมผัสได้ถึงโอกาส เริ่มสร้างพันธมิตรต่อต้าน Beria ซึ่งกำลังรวบรวมอำนาจด้วยการจับกุมและประหารชีวิตคู่แข่งที่มีศักยภาพ ภาพยนตร์ดำเนินไปสู่การเผชิญหน้าที่ตึงเครียดว่าใครจะควบคุมรัฐ โดยมี Khrushchev และ Beria เป็นศัตรูหลัก คนหนึ่งพึ่งพาเล่ห์เหลี่ยมและการสนับสนุนจากประชาชน อีกคนพึ่งพาความกลัวและความรุนแรง เรื่องราวหยุดก่อนที่จะเปิดเผยผลลัพธ์สุดท้าย ทิ้งให้ผู้ชมลุ้นระทึกในขณะที่ผู้สมรู้ร่วมคิดเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้าที่เด็ดขาด[แก้ไข]