Simon Cowell

Simon Phillip Cowell เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1959 ที่ Lambeth, ลอนดอน เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ ผู้บริหารค่ายเพลง และผู้ประกอบการชาวอังกฤษ เขากลายเป็นที่รู้จักในฐานะกรรมการที่ตรงไปตรงมาอย่างโหดเหี้ยมในรายการประกวดความสามารถ เช่น Pop Idol, American Idol, The X Factor และ Britain's Got Talent Cowell สร้างแฟรนไชส์ The X Factor และ Got Talent ซึ่งถูกนำไปดัดแปลงในกว่า 50 ประเทศ ผ่านบริษัท Syco Entertainment ที่ก่อตั้งในปี 2005 เขาบริหารและโปรโมทศิลปินที่ขายแผ่นเสียงได้หลายสิบล้านแผ่นทั่วโลก รวมถึง One Direction, Little Mix, Leona Lewis และ Susan Boyle นิตยสาร Time ยกให้เขาเป็นหนึ่งใน 100 ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกในปี 2004 และอีกครั้งในปี 2010 ในปี 2026 เขายังคงเป็นกรรมการใน Britain's Got Talent และ America's Got Talent และกำลังพัฒนารูปแบบการประกวดความสามารถดิจิทัลรูปแบบใหม่[แก้ไข]

Cowell เติบโตที่ Elstree, Hertfordshire เป็นบุตรของ Eric Cowell ผู้บริหารวงการเพลง และ Julie Cowell นักบัลเล่ต์ เขาเรียนที่ Radlett Preparatory School และต่อมาที่ Dover College แต่ลาออกเมื่ออายุ 16 ปี โดยไม่มีวุฒิการศึกษามากนัก งานแรกของเขาคือเป็นเด็กวิ่งงานในกองถ่าย The Shining ของ Stanley Kubrick ซึ่งเป็นงานช่วงสั้นๆ ที่จบลงเมื่อพ่อของเขาหางานให้เขาที่แผนกไปรษณีย์ของ EMI Music Publishing จากนั้นเขาก็ไต่เต้าขึ้นมาเป็นสไนเปอร์ A&R และโปรดิวเซอร์เพลง ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 เขาร่วมกับ Iain Burton ก่อตั้ง Fanfare Records ซึ่งประสบความสำเร็จกับเพลง "So Macho" ของ Sinitta และเพลงแดนซ์อื่นๆ บริษัทล้มละลายหลังจากตลาดหุ้นตกในปี 1987 ทำให้ Cowell หมดตัว เขาใช้เวลาหลายปีต่อมาสร้างอาชีพขึ้นมาใหม่ในฐานะที่ปรึกษาและคนหาเพลงอิสระ จนกระทั่งได้งานเป็นกรรมการในรายการประกวดความสามารถของอังกฤษ Pop Idol ในปี 2001[แก้ไข]

จุดเปลี่ยนสำคัญของ Cowell เกิดขึ้นในปี 2001 เมื่อเขาเป็นกรรมการในรายการ Pop Idol ทางช่อง ITV คำวิจารณ์ที่เฉียบคมและมักจะเสียดสีทำให้เขากลายเป็นบุคลิกที่โดดเด่นของรายการ เมื่อ American Idol เปิดตัวในปี 2002 Cowell ร่วมเป็นกรรมการและกลายเป็นดาวเด่นในสหรัฐอเมริกา ในปี 2004 เขาสร้างรูปแบบรายการของตัวเองคือ The X Factor ซึ่งเปิดตัวในสหราชอาณาจักรและต่อมาแตกแขนงไปหลายสิบประเทศ สามปีต่อมาเขาเปิดตัว Britain's Got Talent ซึ่งกลายเป็นแฟรนไชส์ระดับโลกเช่นกัน ผ่าน Syco Entertainment ที่ก่อตั้งในปี 2005 เขาบริหารผู้ชนะและผู้เข้ารอบสุดท้ายจากรายการของเขา อัลบั้มเปิดตัว Spirit ของ Leona Lewis ขายได้กว่า 10 ล้านชุด One Direction ที่ก่อตั้งขึ้นใน The X Factor ปี 2010 กลายเป็นหนึ่งในบอยแบนด์ที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์ อัลบั้มเปิดตัวปี 2009 I Dreamed a Dream ของ Susan Boyle เป็นอัลบั้มเปิดตัวที่ขายเร็วที่สุดในสหราชอาณาจักร Cowell ขายหุ้น 50% ใน Syco ให้กับ Sony ในปี 2010 ในราคา 50 ล้านปอนด์ และขายหุ้นที่เหลือในปี 2020 ในราคาประมาณ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2022 เขาได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ OBE สำหรับการบริการด้านดนตรีและบันเทิง[แก้ไข]

ภาพลักษณ์สาธารณะของ Cowell คือนักวิจารณ์ที่ตรงไปตรงมาแบบไม่เกรงใจใคร มีความคิดทางธุรกิจที่เฉียบคม สื่อมักจะวาดภาพเขาเป็น 'ผู้ร้ายทางทีวี' ที่มีความอบอุ่นซ่อนอยู่ ซึ่งเขาเองก็เล่นตามบทนั้น สไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาคือเสื้อคอสูง สูทสีเข้ม และทรงผมที่เรียบร้อย แฟนๆ ของรายการเขา ซึ่งบางครั้งเรียกตัวเองว่า 'Cowellians' ในโลกออนไลน์ ชอบถกเถียงการตัดสินของเขาและแชร์คำพูดที่เฉียบคมที่สุดของเขา การปรากฏตัวในโซเชียลมีเดียของเขาเป็นมืออาชีพและเน้นโปรโมท มีโพสต์ส่วนตัวเกี่ยวกับลูกชายและการเดินทางด้านสุขภาพเป็นครั้งคราว ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ภาพลักษณ์สาธารณะของเขาอ่อนลงบ้าง เนื่องจากเขาเปิดใจพูดถึงอาการบาดเจ็บหลัง อาหารมังสวิรัติ และความสุขของการเป็นพ่อ[แก้ไข]

Simon Cowell commands a unique position in global culture, not as a pop star with a devoted following of fans who organize campaigns or erect billboards, but as an authoritative figure whose name alone triggers immediate recognition. His relationship with the public is defined by his role as the arbiter of talent on shows like Pop Idol, The X Factor, and America's Got Talent, where audiences engage through debate over his critiques rather than traditional fandom rituals. While contestants often spark organized movements, Cowell's influence remains rooted in his persona as the brutally honest judge, creating a dynamic where his rare praise becomes legendary news. This lack of a formal fanbase distinguishes him from the acts he discovers; there are no documented groups known as "Cowellians" organizing charity drives or subway ads in his honor. Instead, the cultural mythology surrounding him focuses on specific televised moments, such as the viral standing ovation that broke his usual pattern of criticism or the recent introduction of the surreal Judges' Callback round at his Malibu home. These events reinforce his status as a media icon whose power lies in shaping careers rather than receiving adoration. Despite decades of dominance in the entertainment industry, iFANN's Global Fame Engine has evaluated this person, but they do not currently hold a placement in the published rankings (Global Top 1,000 or a Top-100 scope list).[แก้ไข]

Beyond his television presence, Simon Cowell harbors a distinct fear of flying, preferring private jets or cars for travel. He began his career as a runner on The Shining before transitioning into the music business. A tattoo of his son Eric's name sits on his wrist, matching the name of his beloved pet dog. In 2020, following back surgery, he adopted a vegan diet and quit smoking permanently. A lifelong devotee of Queen, his signature style of high-collared shirts and dark suits has become iconic. Despite multiple long-term relationships, he has never married. He also has a half-brother named Tony from his father's first marriage. Folklore among viewers often retells the story of judge Bruno Tonioli revealing he had never watched Britain's Got Talent before joining and nearly killed Cowell, highlighting their intense on-screen chemistry. Another enduring tale involves a legal dispute where a former adviser challenged an agreement written on a napkin, cementing the reputation of Cowell's informal yet high-stakes business dealings.[แก้ไข]

พ่อของ Cowell ชื่อ Eric Cowell เป็นผู้บริหารวงการเพลง ส่วนแม่ชื่อ Julie Cowell เป็นนักบัลเล่ต์ เขามีน้องชายหนึ่งคนชื่อ Nicholas และน้องชายต่างมารดาชื่อ Tony จากการแต่งงานครั้งแรกของพ่อ ปัจจุบัน Cowell อาศัยอยู่กับคู่ครอง Lauren Silverman และลูกชาย Eric ในคฤหาสน์มูลค่า 30 ล้านปอนด์ใน Beverly Hills ครอบครัวยังมีทรัพย์สินในลอนดอน บาร์เบโดส และ Cotswolds Cowell และ Silverman คบหากันตั้งแต่ปี 2013 แต่ยังไม่ได้แต่งงาน เขาเคยกล่าวว่าการเป็นพ่อคือการเปลี่ยนแปลงชีวิต และมักแชร์รูปของ Eric ในโซเชียลมีเดีย[แก้ไข]

Cowell ทำงานใกล้ชิดกับ Simon Fuller ผู้ร่วมสร้าง American Idol และ Ryan Seacrest กรรมการที่ร่วมงานบ่อยๆ ได้แก่ Cheryl Cole, Louis Walsh, Amanda Holden, Piers Morgan, David Walliams, Alesha Dixon, Bruno Tonioli, Heidi Klum, Mel B และ Howie Mandel ศิลปินที่เขาค้นพบและบริหารมี One Direction, Little Mix, Leona Lewis, Susan Boyle, Olly Murs, James Arthur, Sam Bailey, Ben Haenow, Louisa Johnson, Rak-Su และ Dalton Harris[แก้ไข]

ความสัมพันธ์ระดับสูงครั้งแรกของ Cowell คือกับนักร้อง Sinitta ซึ่งคบหากันแบบไม่เป็นทางการตั้งแต่ปี 1980 ถึง 1987 เขาเป็นโปรดิวเซอร์เพลงฮิตของเธอ "So Macho" และทั้งคู่ยังคงเป็นเพื่อนสนิทกันหลังจากนั้น ในปี 2002 เขามีข่าวสั้นๆ กับนักร้องชาวออสเตรเลีย Dani Minogue ซึ่งทำงานร่วมกันในรายการ The X Factor ออสเตรเลีย ตั้งแต่ปี 2002 ถึง 2008 เขาคบหากับพิธีกรโทรทัศน์ชาวอเมริกัน Teri Seymour หมั้นกันในปี 2004 แต่เลิกรากันสี่ปีต่อมาเนื่องจากความสัมพันธ์ทางไกล เขาหมั้นกับช่างแต่งหน้าชาวอัฟกานิสถาน-อเมริกัน Mezhgan Hussainy ตั้งแต่ปี 2010 ถึง 2011 หลังจากพบเธอในกองถ่าย American Idol จากนั้นมีข่าวลือสั้นๆ เกี่ยวกับความสัมพันธ์กับนางแบบและนักแสดง Carmen Electra ในปี 2011–2012 ตั้งแต่ปี 2013 Cowell คบหากับสาวสังคมชาวอังกฤษ-อเมริกัน Lauren Silverman ทั้งคู่มีลูกชายหนึ่งคนชื่อ Eric เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2014 พวกเขาไม่ได้แต่งงานแต่ยังคงเป็นคู่ชีวิตที่มุ่งมั่นกันจนถึงปี 2026[แก้ไข]

Per iFANN's editorial analysis, Simon Cowell's net worth stands at $600 Million. His wealth stems from diverse sources including television judging fees and business ventures. At the peak of his TV career, he earned approximately $75 million per year as a judge on American Idol and The X Factor. Currently, he earns around $20 million per year from Britain's Got Talent and America's Got Talent. The sale of Syco Entertainment to Sony generated significant capital: £50 million for a 50% stake in 2010 and an estimated $100 million for the remaining stake in 2020. Royalties from the Syco catalog, featuring recordings by One Direction, Little Mix, Leona Lewis, and Susan Boyle, provide ongoing income. His real estate portfolio includes a £30 million Beverly Hills mansion, a £15 million London penthouse, a £5 million Barbados villa, and a £3 million Cotswolds home. Additional revenue streams include a fragrance line, a clothing line, a book deal, investments in the tech startup Taste, and a stake in Bentley.[แก้ไข]

Cowell ชนะรางวัล Primetime Emmy Awards สามครั้งในสาขา Outstanding Reality-Competition Program ในฐานะผู้อำนวยการสร้างบริหารของรายการ The Amazing Race (2003, 2004, 2005) และรางวัล Daytime Emmy ในสาขา Outstanding Special Class Series สำหรับรายการ The X Factor (2012) เขาได้รับรางวัล People's Choice Awards สามครั้งในสาขา Favorite Television Personality (2004, 2005, 2006) และรางวัล National Television Awards หกครั้งในสาขา Most Popular Entertainment Presenter (2004–2009) เขาได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ OBE ในปี 2022[แก้ไข]