Samuel Alito

ซามูเอล อาลิโต เป็นผู้พิพากษาชาวอเมริกันที่ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาสมทบในศาลฎีกาสหรัฐอเมริกา ได้รับการแต่งตั้งในปี 2006 เขาเป็นที่รู้จักในฐานะสมาชิกคนสำคัญของกลุ่มอนุรักษ์นิยมในศาล อาลิโตระบุว่าตนเป็นนักตีความตามเจตนารมณ์ดั้งเดิมในทางปฏิบัติ (practical originalist) ซึ่งเป็นปรัชญาทางตุลาการที่มีอิทธิพลต่อแนวทางการตีความรัฐธรรมนูญของเขา เขาเป็นผู้พิพากษาชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลีคนที่สองที่ดำรงตำแหน่งในศาลสูง การดำรงตำแหน่งของเขาเป็นช่วงเวลาสำคัญในประวัติศาสตร์ล่าสุดของศาล โดยความเห็นของเขาได้หล่อหลอมวาทกรรมทางกฎหมายและส่งผลกระทบต่อสังคมอเมริกัน[แก้ไข]

ซามูเอล แอนโธนี อาลิโต จูเนียร์ เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1950 ในเมืองเทรนตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา เขาเติบโตในเมืองแฮมิลตันทาวน์ชิป ชานเมืองใกล้เทรนตัน โดยมีพ่อแม่คือ ซามูเอล เอ. อาลิโต ซีเนียร์ และโรส ฟาดุสโก อาลิโต พ่อของเขาเป็นผู้อพยพชาวอิตาลี ทำงานเป็นครูมัธยมปลาย ส่วนแม่เป็นแม่บ้าน ซึ่งช่วยสร้างรากฐานที่มั่นคงให้ครอบครัว อาลิโตเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมสไตเนิร์ต ซึ่งเขาเป็นนักเรียนดีเด่นและเป็นสมาชิกที่ทุ่มเทของทีมโต้วาที แสดงให้เห็นถึงความสามารถทางสติปัญญาตั้งแต่เนิ่นๆ และความสนใจในการโต้แย้งอย่างมีโครงสร้าง

เส้นทางการศึกษาของเขาต่อเนื่องที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ซึ่งเขาได้รับปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต (A.B.) ในปี 1972 ในช่วงปีที่เรียนระดับปริญญาตรี อาลิโตได้เจาะลึกถึงความซับซ้อนของระบบกฎหมายอิตาลี ซึ่งเป็นหัวข้อของวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาตรีของเขา เขาได้รับอิทธิพลอย่างมากจากศาสตราจารย์วอลเตอร์ เอฟ. เมอร์ฟี อดีตนายทหารบกและนักวิชาการรัฐธรรมนูญที่เคารพนับถือ ซึ่งคำสอนของเขาอาจหล่อหลอมความเข้าใจเบื้องต้นของอาลิโตเกี่ยวกับกฎหมายและการปกครอง หลังจากจบการศึกษาจากพรินซ์ตัน อาลิโตศึกษาต่อด้านกฎหมายที่โรงเรียนกฎหมายเยล ที่นั่น เขาสร้างชื่อเสียงเพิ่มเติมด้วยการเป็นบรรณาธิการของวารสารกฎหมายเยลอันทรงเกียรติ ก่อนจะได้รับปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต (J.D.) ในปี 1975 ทันทีหลังจากได้รับปริญญาทางกฎหมาย อาลิโตเริ่มต้นอาชีพการงาน ได้รับประสบการณ์เบื้องต้นอันมีค่าในการพิจารณาคดีอุทธรณ์ผ่านการเป็นเสมียนให้กับผู้พิพากษาลีโอนาร์ด ไอ. การ์ธ แห่งศาลอุทธรณ์สหรัฐอเมริกาสำหรับเขตที่สาม ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เขาดำรงตั้งแต่ปี 1976 ถึง 1977 ประสบการณ์พื้นฐานนี้วางรากฐานสำหรับอนาคตของเขาในแวดวงกฎหมาย[แก้ไข]

อาลิโตเริ่มต้นอาชีพทางกฎหมายในฐานะผู้ช่วยอัยการสหรัฐฯ ในนิวเจอร์ซีย์ตั้งแต่ปี 1977 ถึง 1981 ฟ้องคดีอาชญากรรมของรัฐบาลกลาง รวมถึงการค้ายาเสพติดและอาชญากรรมที่ก่อตั้งเป็นองค์กร จากนั้นเขาย้ายไปยังกระทรวงยุติธรรมในวอชิงตัน ดี.ซี. ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยอัยการสูงสุดตั้งแต่ปี 1981 ถึง 1985 ซึ่งเขาได้โต้แย้งคดี 12 คดีต่อหน้าศาลฎีกา ตั้งแต่ปี 1985 ถึง 1987 เขาดำรงตำแหน่งรองผู้ช่วยอัยการสูงสุดในสำนักงานที่ปรึกษากฎหมาย ในปี 1987 ประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกนแต่งตั้งให้เขาเป็นอัยการสหรัฐฯ สำหรับเขตนิวเจอร์ซีย์ ซึ่งเป็นบทบาทที่เขาดำรงจนถึงปี 1990 ประธานาธิบดีจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุชเสนอชื่อเขาให้ดำรงตำแหน่งในศาลอุทธรณ์สหรัฐฯ สำหรับเขตที่สามในปี 1990 เขาได้รับการยืนยันจากวุฒิสภาและดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 15 ปี ในปี 2005 ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชเสนอชื่ออาลิโตให้ดำรงตำแหน่งในศาลฎีกาแทนที่ผู้พิพากษาแซนดรา เดย์ โอคอนเนอร์ที่เกษียณอายุ หลังจากกระบวนการยืนยันที่ขัดแย้ง เขาได้รับการยืนยันและเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 31 มกราคม 2006 ในศาล อาลิโตได้เขียนความเห็นข้างมากในคดีสำคัญ เช่น คดี McDonald v. Chicago (2010) ซึ่งใช้แก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่สองกับรัฐบาลของรัฐและท้องถิ่น คดี Burwell v. Hobby Lobby (2014) ซึ่งอนุญาตให้บริษัทที่ถือหุ้นโดยครอบครัวปิดกั้นการคุ้มครองการคุมกำเนิดด้วยเหตุผลทางศาสนา คดี Janus v. AFSCME (2018) ซึ่งล้มเลิกค่าธรรมเนียมสหภาพแรงงานภาครัฐที่บังคับ และคดี Dobbs v. Jackson Women's Health Organization (2022) ซึ่งพลิกคำตัดสิน Roe v. Wade และยกเลิกสิทธิตามรัฐธรรมนูญของรัฐบาลกลางในการทำแท้ง [แก้ไข]

อาลิโตได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นเสียงอนุรักษ์นิยมที่เชื่อถือได้ในศาลฎีกา เป็นที่รู้จักในแนวทางตีความรัฐธรรมนูญแบบตัวบทและตามเจตนารมณ์ดั้งเดิม (textualist and originalist) บุคลิกสาธารณะของเขาเป็นคนสงวนและนักวิชาการ ไม่ค่อยปรากฏตัวในสื่อหรือแสดงความคิดเห็นต่อสาธารณะนอกเหนือจากความเห็นทางตุลาการ นักวิเคราะห์กฎหมายมักอธิบายว่าเขาเป็นผู้พิพากษาที่มีระเบียบแบบแผนและมีวินัย ความเห็นข้างมากของเขาในคดี Dobbs v. Jackson Women's Health Organization ดึงดูดความสนใจจากสาธารณชนอย่างเข้มข้นและทำให้ชื่อเสียงของเขาแข็งแกร่งขึ้นในฐานะบุคคลสำคัญในเสียงข้างมากอนุรักษ์นิยมของศาล อาลิโตไม่มีตัวตนบนโซเชียลมีเดีย และการปฏิสัมพันธ์ของเขากับสื่อมวลชนจำกัดอยู่เพียงแถลงการณ์อย่างเป็นทางการและสุนทรพจน์เป็นครั้งคราวในการประชุมทางกฎหมาย [แก้ไข]

Samuel Alito commands a global audience defined by legal scrutiny and political alignment rather than the adulation reserved for entertainers. His influence permeates constitutional discourse, yet iFANN's Global Fame Engine has evaluated this person, but they do not currently hold a placement in the published rankings (Global Top 1,000 or a Top-100 scope list). While his rulings shape the nation's future, he remains unranked in the current celebrity metrics, reflecting the unique nature of judicial fame where impact does not always translate to pop culture visibility. The fanbase has no formal name, as his supporters function through ideological blocs and political advocacy networks rather than organized fan clubs. There are no documented rituals, campaigns, or specific interactions between Alito and a traditional fan community, distinguishing him sharply from figures who enjoy dedicated followings. Political allies may celebrate his tenure, and critics may track his every move, but these groups operate as partisan entities rather than fandoms seeking personal connection or cultural participation.[แก้ไข]

A devoted observer knows that beyond the bench, Alito is an avid fan of the Philadelphia Phillies and Philadelphia Eagles. He once worked as a summer associate at a law firm in Newark, New Jersey, early in his career. He describes his judicial philosophy as practical originalism, emphasizing the original public meaning of the Constitution. His father was born in Italy and immigrated to the United States, making Samuel the second Italian American justice on the high court. Known for his meticulous writing style, he often drafts his own opinions rather than relying heavily on law clerks.

In recent years, a notable chapter emerged regarding his continued service. In August 2026, Justice Alito explicitly denied retirement rumors, confirming he intends to serve another term on the Supreme Court. This statement was widely reported and celebrated by figures such as Donald Trump, who called him one of the greatest of all time. Another defining moment involves financial transparency; analysis revealed that Alito had gained up to $2.9 million from oil and gas assets since joining the court. This sparked calls for his recusal from upcoming climate accountability cases involving fossil fuel firms, with critics arguing his investments compromise judicial impartiality. Despite these ethical concerns raised by observers, Alito pushed back against demands that he sit out a major Supreme Court climate case, maintaining his stance.[แก้ไข]

อาลิโตแต่งงานกับมาร์ธา-แอน บอมการ์ดเนอร์ อดีตบรรณารักษ์กฎหมาย ในปี 1985 ทั้งคู่พบกันขณะทำงานในสำนักงานอัยการสหรัฐฯ ในนิวเจอร์ซีย์ พวกเขามีลูกสองคน: ฟิลิป ซึ่งเป็นทนายความ และลอรา ซึ่งประกอบอาชีพด้านสาธารณสุข ครอบครัวอาศัยอยู่ในเวสต์คอลด์เวลล์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ และต่อมาในอเล็กซานเดรีย รัฐเวอร์จิเนีย พ่อแม่ของอาลิโตคือ ซามูเอล เอ. อาลิโต ซีเนียร์ และโรส ฟาดุสโก อาลิโต ต่างเป็นนักการศึกษา พ่อของเขาสอนที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในนิวเจอร์ซีย์ พ่อของเขาเกิดในอิตาลีและปลูกฝังจรรยาบรรณในการทำงานที่แข็งแกร่งให้กับลูกชาย [แก้ไข]

Alito มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับผู้พิพากษาอนุรักษ์นิยมร่วมอย่าง Antonin Scalia และ Clarence Thomas แม้ว่าแนวทางตุลาการของเขาจะเป็นระบบและไม่เผชิญหน้ามากนัก การเป็นเสมียนกับผู้พิพากษา Leonard I. Garth มีอิทธิพลต่ออาชีพช่วงแรกของเขา ประธานาธิบดี George H.W. Bush และ George W. Bush แต่งตั้งเขาให้ดำรงตำแหน่งในศาลรัฐบาลกลางและศาลฎีกาตามลำดับ [แก้ไข]

Alito แต่งงานกับ Martha-Ann Bomgardner ในปี 1985 หลังจากทั้งคู่พบกันขณะทำงานในสำนักงานอัยการสหรัฐฯ ในนิวเจอร์ซีย์ Bomgardner อดีตบรรณารักษ์กฎหมาย เป็นคู่สมรสที่ให้การสนับสนุนตลอดอาชีพตุลาการของเขา ทั้งคู่มีลูกสองคนคือ Philip และ Laura ไม่มีบันทึกสาธารณะเกี่ยวกับความสัมพันธ์โรแมนติกอื่นใดก่อนหรือระหว่างการแต่งงานของเขา ณ 2026 Alito ยังคงแต่งงานกับ Martha-Ann และพวกเขาอาศัยอยู่ใน Alexandria, Virginia [แก้ไข]

ในฐานะข้าราชการตลอดชีวิต มูลค่าทรัพย์สินของ Alito นั้นน้อยเมื่อเทียบกับทนายความในภาคเอกชน แบบฟอร์มเปิดเผยทางการเงินของเขาสำหรับ 2026 แสดงสินทรัพย์ส่วนใหญ่อยู่ในบัญชีเกษียณ บ้านในเวอร์จิเนีย และเงินบำนาญเล็กน้อยจากปีที่ทำงานในศาลรัฐบาลกลาง ผู้พิพากษาศาลฎีกาได้รับเงินเดือนประจำปีประมาณ 298,500 ดอลลาร์ ณ ปี 2025 Alito ไม่มีผลประโยชน์ทางธุรกิจภายนอกหรือพอร์ตการลงทุนที่สำคัญ มูลค่าทรัพย์สินของเขาประมาณต่ำกว่า 5 ล้านดอลลาร์ ซึ่งสอดคล้องกับผู้พิพากษาอาชีพอื่นๆ ที่ไม่ได้ดำรงตำแหน่งในภาคเอกชน [แก้ไข]