Ronaldinho

โรนัลโด เด อัสซิส โมเรรา หรือที่รู้จักกันทั่วโลกในชื่อ โรนัลดินโญ่ เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกหรือปีก เขาได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักเตะที่มีทักษะและความบันเทิงมากที่สุดในประวัติศาสตร์กีฬาชนิดนี้ เส้นทางอาชีพของเขารวมถึงการเล่นให้กับเกรมิโอ, ปารีส แซงต์-แชร์กแมง, บาร์เซโลนา, เอซี มิลาน, ฟลาเมงโก, อัตเลติโก มิเนโร, เกเรตาโร และฟลูมิเนนเซ ก่อนที่จะกลับมาเล่นฟุตบอลอาชีพอย่างน่าประหลาดใจในปี 2026 กับราเวนน่าในเซเรียซีของอิตาลี โรนัลดินโญ่เป็นผู้เล่นคนเดียวที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก, โกปาอเมริกา, คอนเฟเดอเรชันส์คัพ, ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, โกปาลิเบอร์ตาดอเรส และบัลลงดอร์ ลีลาอันเป็นเอกลักษณ์ การจ่ายบอลแบบไม่มอง และลูกฟรีคิกทำให้เขาได้รับฉายาว่า O Bruxo (พ่อมด) ณ ปี 2026 เขายังคงเป็นทูตระดับโลกของฟุตบอลและเป็นที่รักของแฟนๆ[แก้ไข]

โรนัลดินโญ่เติบโตในย่านวีลาโนวาที่ยากจนของปอร์ตูอาเลเกร โดนา มิเกลินา มารดาของเขาทำงานเป็นช่างเสริมสวย และฌูเอา โมเรรา บิดาของเขาเป็นช่างเชื่อมและอดีตนักฟุตบอลของสโมสรท้องถิ่นแห่งหนึ่ง เมื่อโรนัลดินโญ่อายุแปดขวบ บิดาของเขาเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายขณะว่ายน้ำในสระว่ายน้ำของครอบครัว โรแบร์โต เด อัสซิส โมเรรา พี่ชายของเขาที่รู้จักกันในชื่ออัสซิส กลายเป็นเสาหลักของครอบครัวและต่อมาเป็นผู้จัดการส่วนตัว

ความรักในฟุตบอลครั้งแรกของโรนัลดินโญ่คือฟุตซอลและฟุตบอลชายหาด ซึ่งเขาได้พัฒนาการควบคุมบอลในพื้นที่แคบและลีลาอันโดดเด่น เขามักเล่นเท้าเปล่า ตอนอายุ 13 ปี เขายิงทั้งหมด 23 ประตูในชัยชนะ 23–0 ของทีมเยาวชนของเขาที่มีต่อทีมท้องถิ่น ซึ่งเป็นผลงานที่ดึงดูดความสนใจ เขาเข้าร่วมอะคาเดมีเยาวชนของเกรมิโอหลังจากพี่ชายของเขาได้เป็นผู้อำนวยการที่นั่น เขาลาออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 14 ปีเพื่อมุ่งเน้นไปที่ฟุตบอล

การเปิดตัวในฐานะนักฟุตบอลอาชีพให้กับเกรมิโอเกิดขึ้นในปี 1998 ช่วงเวลาสำคัญมาถึงในปี 1999 เมื่อเขาถูกเรียกติดทีมชาติบราซิลสำหรับโกปาอเมริกา ตอนอายุ 19 ปี เขาเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดในทีม และยิงประตูที่สวยงามใส่เวเนซุเอลา ช่วยให้บราซิลคว้าแชมป์รายการนั้น ผลงานดังกล่าวทำให้เขาเป็นที่รู้จักในระดับโลกก่อนที่เขาจะลงเล่นนัดเดียวนอกบราซิล[แก้ไข]

โรนัลดินโญ่ย้ายไปปารีส แซงต์-แชร์กแมงในปี 2001 ด้วยค่าตัว 5 ล้านยูโร ยิง 17 ประตูจากการลงเล่น 55 นัดในลีก ช่วงเวลาของเขาในฝรั่งเศสเต็มไปด้วยข้อพิพาทเรื่องเวลาเล่นและไลฟ์สไตล์กลางคืน แต่เขาคว้าแชมป์ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพในปี 2001

ในปี 2003 เขาย้ายไปบาร์เซโลนาด้วยค่าตัว 30 ล้านยูโร ช่วงพีคของเขาปรากฏที่นั่น ในฤดูกาล 2004–05 เขาคว้าแชมป์ลาลีกาและรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีฟ่า ฤดูกาล 2005–06 คือจุดสูงสุดของเขา: เขาคว้าแชมป์ลาลีกา, ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, บัลลงดอร์ และรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีฟ่าเป็นสมัยที่สอง การยิงสองประตูเดี่ยวในเอลกลาซีโกปี 2005 ที่เบร์นาเบวทำให้เขาได้รับเสียงปรบมือยืนจากแฟนบอลเรอัลมาดริด ซึ่งเป็นสิ่งที่只有ดิเอโก มาราโดนาเคยทำได้มาก่อน

หลังจากฟอร์มตก เขาย้ายไปเอซี มิลานในปี 2008 ด้วยค่าตัว 21 ล้านยูโร คว้าแชมป์เซเรียอา ฤดูกาล 2010–11 เขากลับมาบราซิลกับฟลาเมงโกในปี 2011 ยิง 15 ประตูจาก 33 นัดในลีก ที่อัตเลติโก มิเนโรตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2014 เขาคว้าแชมป์โกปาลิเบอร์ตาดอเรสปี 2013 และได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งอเมริกาใต้ จากนั้นเขาเล่นให้กับเกเรตาโรในเม็กซิโก และมีช่วงเวลาสั้นๆ ที่เต็มไปด้วยอาการบาดเจ็บกับฟลูมิเนนเซ ในปี 2026 ตอนอายุ 46 ปี เขากลับมาอย่างน่าประหลาดใจกับราเวนน่าในเซเรียซี เซ็นสัญญาหนึ่งปี[แก้ไข]

ภาพลักษณ์สาธารณะของโรนัลดินโญ่ถูกกำหนดโดยความสนุกสนานและลีลาอันโดดเด่น รูปแบบการเล่นของเขาประกอบด้วยการจ่ายบอลแบบไม่มอง, อีลาสติโก, ราโบนา และลูกฟรีคิก ซึ่งทั้งหมดทำด้วยรอยยิ้มที่คงที่ สื่อและแฟนๆ ตั้งฉายาให้เขาว่า O Bruxo (พ่อมด) และมักเรียกเขาว่านักแสดงผู้ยิ่งใหญ่คนสุดท้ายของฟุตบอล แฟนคลับของเขาที่รู้จักกันในชื่อ Torcida do Bruxo เฉลิมฉลองเสื้อหมายเลข 10 อันเป็นสัญลักษณ์ของเขาและการฉลองประตูด้วยการเต้น เขาถูกมองว่าเป็นนักเตะที่ให้ความสำคัญกับความบันเทิงมากกว่าสถิติ และมรดกของเขาถูกสร้างขึ้นจากช่วงเวลาแห่งความมหัศจรรย์บนสนาม[แก้ไข]

โรนัลดินโญยังคงเป็นบุคคลที่มีแรงสั่นสะเทือนระดับโลกอย่างต่อเนื่อง ชื่อของเขาปรากฏอยู่ทั่วสื่อและบทสนทนาทางวัฒนธรรมด้วยความสม่ำเสมอที่ท้าทายความจางหายตามปกติของความโด่งดังในวงการกีฬา ข้อมูลล่าสุดจัดให้เขาเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงอันดับที่ 85 ของโลก อันดับที่เขารักษาไว้ได้จากรอบก่อนหน้าตามการจัดอันดับชื่อเสียงระดับโลกของ iFANN ภายในประเทศบ้านเกิด สถานะของเขายิ่งโดดเด่นกว่าเดิม โดยอยู่ในอันดับบุคคลที่มีชื่อเสียงอันดับที่ 6 ในบราซิล และบุคคลจากบราซิลที่มีชื่อเสียงอันดับที่ 2 โดยทั้งสองอันดับยังคงมั่นคงท่ามกลางคู่แข่งรายใหม่ๆ อิทธิพลของเขาแผ่ขยายไปทั่วละตินอเมริกาในฐานะบุคคลที่มีชื่อเสียงอันดับที่ 7 ในภูมิภาค และยังทำให้เขาได้อันดับที่ 13 ในบรรดาบุคคลทั้งหมดในวงการฟุตบอล อันดับเหล่านี้สะท้อนถึงความสนใจที่ยั่งยืนซึ่งติดตามการมีส่วนร่วมทั่วโลกผ่านสัญญาณการบริโภคที่หลากหลาย โดยไม่พึ่งพากระแสชั่วคราว แม้จะไม่มีองค์กรทางการใดองค์กรเดียวที่อ้างว่าเป็นตัวแทนของแฟนๆ ของเขา แต่กลุ่มผู้ชมโดยรวมมีความเป็นหนึ่งเดียวกันผ่านความเลื่อมใสในสไตล์การเล่นของเขามากกว่าโครงสร้างที่ตายตัว เหตุการณ์ล่าสุดแสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการรวมพลังของฐานแฟนคลับนี้ การเซ็นสัญญากับราเวนนา เอฟซี จุดกระแสการสนับสนุนจากท้องถิ่นอย่างทันทีทันใด จนเปลี่ยนสโมสรระดับเซเรียซีให้กลายเป็นปรากฏการณ์ระดับโลก แฟนๆ ยังช่วยกันโปรโมตทีมนัดอุ่นเครื่องและติดตามเรื่องราวเกี่ยวกับธุรกิจของเขาอย่างกระตือรือร้น พิสูจน์ว่าความผูกพันของพวกเขาไปไกลกว่าการเป็นเพียงผู้ชมเฉยๆ ปรากฏการณ์ที่เรียกว่า "Ronaldinho Effect" อธิบายว่าเพียงแค่การปรากฏตัวของเขาก็สามารถพลิกโฉมระเบียบปกติของวงการฟุตบอล เปลี่ยนนัดแข่งขันให้กลายเป็นสเปกตาเคิลระดับนานาชาติ และตอกย้ำสถานะของเขาในฐานะสัญลักษณ์แห่งความสุขที่ยังมีชีวิตอยู่[แก้ไข]

โรนัลดินโญยิงประตูได้โดยตรงจากลูกเตะมุมในศึกคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2005 และปฏิเสธการย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในปี 2003 เพราะเขาชอบเล่นในสเปนมากกว่า เขาเป็นนักเตะคนแรกที่คว้าทั้งบัลลงดอร์ นักเตะยอดเยี่ยมโลกของฟีฟ่า และแชมเปียนส์ลีกในฤดูกาลเดียวกัน (2005–06) ในปี 2020 เขาถูกจับกุมในปารากวัยจากการใช้หนังสือเดินทางปลอมและถูกคุมขังนาน 32 วันก่อนได้รับการปล่อยตัว เขาถือใบอนุญาตนักบินและสวมเสื้อหมายเลข 10 ที่บาร์เซโลนา แม้ว่าในช่วงที่ฟอร์มจัดที่สุดเขาจะเคยใส่หมายเลข 07 ด้วยก็ตาม ช่วงเวลาที่ได้รับการยืนยันว่าตอกย้ำตำนานของเขาเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 2005 เมื่อเขายิงประตูสุดอลังการใส่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่โอลด์แทรฟฟอร์ด ด้วยการเลี้ยงบอลข้ามศีรษะกองหลังแล้วโค้งบอลเข้ามุมไกล จนสนามเงียบกริบก่อนจะระเบิดความกึกก้อง อีกเรื่องเล่าที่ถูกกล่าวขานกันอย่างแพร่หลายคือการที่เขาเมกกาโบกาคู่แข่งชาวบราซิลอย่างกาก้าในนัดกระชับมิตร ไม่นานหลังจากคว้าบัลลงดอร์ แม้เรื่องราวจะเล่าต่างกันไปว่าคู่ต่อสู้ตัวจริงคือใคร แฟนบอลยังเล่าขานถึงการใช้ท่าราโบนาของเขาในหลายนัด รวมถึงเหตุการณ์ที่ได้รับการยืนยันในปี 2002 กับอาร์เจนตินา ซึ่งเบลอเส้นแบ่งระหว่างกีฬากับการแสดง ผลงานของเขาที่คัมป์นูในปี 2004 ซึ่งเขาโชว์ท่าเอลาสติโกหลายครั้งใส่เรอัลมาดริด ทำให้เสียงเชียร์ดังก้องสนามอยู่หลายนาทีหลังนกหวีดหมดเวลา ในปี 2026 การเซ็นสัญญาแบบไม่มีใครคาดคิดกับราเวนนา เอฟซี ก่อให้เกิดตำนานบทใหม่ โดยมีรายงานบรรยายว่าเป็นการย้ายทีมที่พิเศษสุดซึ่งจุดกระแสความสนใจในสโมสรขึ้นมาอีกครั้ง เหตุการณ์ล่าสุดที่ได้รับการยืนยันซึ่งเพิ่มเข้าไปในตำนานยุคใหม่ของเขาคือการยืนยันทีม "Ronaldinho & Friends" สำหรับนัดพิเศษที่สเตเดียมออฟไลต์ในเดือนพฤษภาคม 2026 ซึ่งกลายเป็นพิธีกรรมร่วมสมัยที่แฟนๆ มารวมตัวกันเพื่อชมตำนานคนนี้ นอกจากนี้ การที่เขาเข้าร่วมแข่งขันเพื่อเข้าเทคโอเวอร์เอเอส โมนาโก บาสเก็ตในเดือนสิงหาคม 2026 ผ่านกองทุนการลงทุนที่มีฐานอยู่ในอันดอร์รา ยิ่งตอกย้ำภาพลักษณ์ของโรนัลดินโญในฐานะบุคคลที่ยิ่งใหญ่เกินตัวผู้มีอิทธิพลต่อวงการฟุตบอลนอกเหนือจากในสนาม[แก้ไข]

โดนา มิเกลินา มารดาของโรนัลดินโญ่เป็นช่างเสริมสวย ฌูเอา โมเรรา บิดาของเขาเป็นช่างเชื่อมและอดีตนักฟุตบอลที่เสียชีวิตเมื่อโรนัลดินโญ่อายุแปดขวบ โรแบร์โต เด อัสซิส โมเรรา (อัสซิส) พี่ชายของเขาเป็นนักฟุตบอลอาชีพและต่อมากลายเป็นผู้จัดการส่วนตัวของโรนัลดินโญ่ โรนัลดินโญ่มีลูกชายสองคน: ฌูเอา เมนเดส โมเรรา (เกิดปี 2005) กับจานาอีนา เมนเดส และลูกชายคนหนึ่งที่ไม่ได้เปิดเผยชื่อ (เกิดปี 2020) กับปริสซิลลา โกเอลโญ เขาเป็นคริสเตียนที่เคร่งศาสนาและมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพี่ชายของเขา[แก้ไข]

โรนัลดินโญ่เล่นเคียงข้างรีวัลโดและโรนัลโด นาซาริโอในทีมชาติบราซิลที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลกปี 2002 ที่บาร์เซโลนา เขาได้รับการฝึกสอนโดยแฟรงก์ ไรการ์ด และเป็นพี่เลี้ยงให้กับลิโอเนล เมสซีในวัยหนุ่ม โรแบร์โต เด อัสซิส โมเรรา พี่ชายของเขาเป็นผู้จัดการส่วนตัวตลอดอาชีพของเขา[แก้ไข]

ความสัมพันธ์ครั้งแรกต่อสาธารณะของ Ronaldinho คือกับนางแบบชาวบราซิล Janaína Mendes ซึ่งให้กำเนิดลูกชายคนแรกของเขา ชื่อ João ในปี 2005 ทั้งคู่คบหาตั้งแต่ปี 1999 ถึง 2004 ต่อมาเขาคบหากับนางแบบ Alexa Duran ตั้งแต่ปี 2004 ถึง 2007 ซึ่งเป็นช่วงพีคของเขากับบาร์เซโลนา ตั้งแต่ปี 2007 ถึง 2010 เขาคบหากับทนายความ Priscilla Coelho ขณะอยู่กับเอซี มิลาน หลังจากนั้นเขากลับมาคบหากับ Janaína อีกครั้งในช่วงสั้นๆ ตั้งแต่ปี 2010 ถึง 2012 ตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2015 เขาคบหากับนางแบบ Joana Amorim และตั้งแต่ปี 2015 ถึง 2018 คบหากับนางแบบ Beatriz Souza เขากลับมาคบหากับ Priscilla Coelho อีกครั้งตั้งแต่ปี 2018 ถึง 2020 และมีลูกชายด้วยกัน ณ ปี 2026 Ronaldinho ยังโสดและมุ่งเน้นการกลับมาเล่นฟุตบอลกับ Ravenna[แก้ไข]

จากการวิเคราะห์เชิงบรรณาธิการของ iFANN มูลค่าทรัพย์สินของโรนัลดินโญในปี 2026 ประเมินไว้ที่ 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐ รายได้สูงสุดของเขาเกิดขึ้นในช่วงที่ค้าแข้งกับบาร์เซโลนา ซึ่งเขาได้รับค่าเหนื่อยราว 8.5 ล้านยูโรต่อฤดูกาล ความร่วมมือเชิงพาณิชย์รวมถึงสัญญาตลอดชีพกับไนกี้ที่มีมูลค่ากว่า 10 ล้านดอลลาร์ พร้อมด้วยการเป็นพรีเซนเตอร์ให้เป๊ปซี่และอีเอ สปอร์ตส์สำหรับปกเกม FIFA เขายังเป็นเจ้าของโรงเรียนฟุตบอลในบราซิลและถือครองอสังหาริมทรัพย์ ได้แก่ คฤหาสน์ในปอร์โตอาเลเกรและเพนต์เฮาส์ในริโอเดอจาเนโร ปัญหาทางกฎหมาย โดยเฉพาะโทษจำคุกในปารากวัยเมื่อปี 2020 และค่าปรับด้านสิ่งแวดล้อม ส่งผลกระทบต่อสถานะทางการเงินของเขา โดยมีทรัพย์สินราว 8 ล้านดอลลาร์ถูกอายัดไว้ช่วงหนึ่ง ณ ปี 2026 แหล่งรายได้หลักของเขาประกอบด้วยค่าพรีเซนเตอร์ การปรากฏตัวตามงานต่างๆ และสัญญาค้าแข้งกับราเวนนา[แก้ไข]

Ronaldinho คว้ารางวัล Ballon d'Or ในปี 2005 และรางวัล FIFA World Player of the Year ในปี 2004 และ 2005 เขาเป็นผู้เล่นคนเดียวที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก โกปาอเมริกา คอนเฟเดอเรชันส์คัพ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โกปาลิเบอร์ตาดอเรส และ Ballon d'Or นอกจากนี้เขายังคว้ารางวัล UEFA Club Footballer of the Year ในปี 2005–06 และได้รับการเสนอชื่อให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งอเมริกาใต้ในปี 2013[แก้ไข]