Ozzy Osbourne

จอห์น ไมเคิล "ออซซี่" ออสบอร์น เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และบุคคลในวงการสื่อชาวอังกฤษ ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในบุคคลที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในวงการเฮฟวีเมทัล ได้รับฉายาว่า "เจ้าชายแห่งความมืด" เขาร่วมก่อตั้งวง Black Sabbath ในปี 1968 และเป็นนักร้องนำตลอดช่วงทศวรรษ 1970 โดยปรากฏในอัลบั้มสำคัญๆ เช่น 《Black Sabbath》, 《Paranoid》 (ทั้งสองอัลบั้มในปี 1970) และ 《Master of Reality》 (1971) หลังจากถูกไล่ออกจากวงในปี 1979 เนื่องจากการใช้สารเสพติด ออสบอร์นได้เริ่มต้นอาชีพเดี่ยวที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยเริ่มจาก 《Blizzard of Ozz》 (1980) และ 《Diary of a Madman》 (1981) ซึ่งมีมือกีตาร์ Randy Rhoads ร่วมงาน

ออสบอร์นขายอัลบั้มได้มากกว่า 100 ล้านชุดทั่วโลก รวมผลงานเดี่ยวและผลงานกับ Black Sabbath เขาได้รับการบรรจุเข้าสู่ Rock and Roll Hall of Fame ในฐานะสมาชิกของ Black Sabbath ในปี 2006 และในฐานะศิลปินเดี่ยวในปี 2024 นอกจากนี้ เขายังได้รับดาวบน Hollywood Walk of Fame ในปี 2002 และ Birmingham Walk of Stars ในปี 2007 ชารอน ภรรยาของเขาเป็นผู้ก่อตั้งเทศกาลทัวร์ Ozzfest ซึ่งจัดขึ้นทุกปีตั้งแต่ปี 1996 ถึง 2010 ออสบอร์นกลายเป็นดาราเรียลลิตี้ทีวีจากรายการ MTV 《The Osbournes》 (2002–2005) ซึ่งมีชารอนและลูกๆ ของพวกเขา เคลลีและแจ็คร่วมแสดง ต่อมาเขาได้ปรากฏตัวใน 《Ozzy & Jack's World Detour》 (2016–2018) และ 《The Osbournes Want to Believe》 (2020–2021)

การแสดงครั้งสุดท้ายของออสบอร์นเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2025 ที่คอนเสิร์ต Back to the Beginning ในเบอร์มิงแฮม เขาเสียชีวิตในอีก 17 วันต่อมา คือวันที่ 22 กรกฎาคม 2025 ด้วยวัย 76 ปี มรดกของเขายังคงบริหารจัดการแคตตาล็อกเพลงและสินค้าที่เกี่ยวข้องอย่างต่อเนื่อง[แก้ไข]

ออซซี่ ออสบอร์นเกิดเป็นคนที่สี่จากพี่น้องหกคนในบ้านที่คับแคบในย่านแอสตัน เบอร์มิงแฮม จอห์น โธมัส "แจ็ค" ออสบอร์น พ่อของเขา ทำงานเป็นช่างทำเครื่องมือ และลิลเลียน แม่ของเขา เป็นพนักงานโรงงาน ครอบครัวอาศัยอยู่อย่างยากจนข้นแค้น และออซซี่ต้องนอนเตียงเดียวกับพี่น้องชาย เขามีปัญหากับโรคดิสเล็กเซียที่ไม่ได้รับการวินิจฉัยที่โรงเรียน Birchfield Road Secondary Modern School และถูกเพื่อนร่วมชั้นรังแกบ่อยครั้ง เขาออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 15 ปีโดยไม่มีวุฒิการศึกษา

ออสบอร์นเร่ร่อนทำงานหลายอย่างที่ไม่มีอนาคต เช่น เด็กฝึกงานช่างประปา ช่างปรับแต่งแตรรถ และคนงานในโรงฆ่าสัตว์ เขาต้องโทษจำคุกช่วงสั้นๆ ในข้อหาลักทรัพย์ ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ผลักดันให้เขาหันมาสนใจดนตรี จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อเขาตอบโฆษณาในร้านเพลงท้องถิ่นที่ต้องการนักร้อง ซึ่งนำไปสู่การร่วมวงชื่อ Rare Breed วงนั้นต่อมากลายเป็น Black Sabbath ในช่วงแรกเริ่ม เขาเขียนเนื้อเพลงบนหลังกระดาษวอลเปเปอร์ ซึ่งเป็นนิสัยที่เกิดจากความยากจน[แก้ไข]

ออสบอร์นร่วมก่อตั้ง Black Sabbath ในปี 1968 และภายในปี 1970 วงได้ออกอัลบั้มแรกในชื่อเดียวกันและอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก 《Paranoid》 ซึ่งมีซิงเกิล "Paranoid", "Iron Man" และ "War Pigs" อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จทางการค้าอย่างมหาศาล และกำหนดแนวเพลงเฮฟวีเมทัล หลังจากถูกไล่ออกจาก Black Sabbath ในปี 1979 เนื่องจากการใช้แอลกอฮอล์และยาเสพติดที่เพิ่มขึ้น ออสบอร์นเริ่มต้นอาชีพเดี่ยวด้วยอัลบั้ม 《Blizzard of Ozz》 ในปี 1980 โดยมีมือกีตาร์ Randy Rhoads ร่วมงาน อัลบั้มนี้มีเพลงฮิต "Crazy Train" อัลบั้มต่อมา 《Diary of a Madman》 (1981) ทำให้สถานะเดี่ยวของเขาแข็งแกร่งขึ้น

การเสียชีวิตของ Randy Rhoads ในอุบัติเหตุเครื่องบินตกในปี 1982 เป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ แต่ออสบอร์นยังคงออกอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จ รวมถึง 《Bark at the Moon》 (1983), 《The Ultimate Sin》 (1986) และ 《No More Tears》 (1991) อัลบั้มหลังนี้เป็นอัลบั้มหลายแผ่นทองคำขาวและมีเพลงฮิต "Mama, I'm Coming Home" ในปี 1996 ชารอน ภรรยาของเขาได้เปิดตัวเทศกาลทัวร์ Ozzfest ซึ่งกลายเป็นพลังสำคัญในวงการเฮฟวีเมทัลมานานกว่าทศวรรษ ออสบอร์นกลับมารวมตัวกับ Black Sabbath หลายครั้ง โดยกลับมาร่วมวงอีกครั้งตั้งแต่ปี 1997 ถึง 2005 และอีกครั้งในปี 2012 โดยร้องในอัลบั้มสตูดิโอสุดท้าย 《13》 (2013) ก่อนทัวร์อำลาที่สิ้นสุดในปี 2017[แก้ไข]

ภาพลักษณ์สาธารณะของออสบอร์นคือ "เจ้าชายแห่งความมืด" ซึ่งมีลักษณะเด่นคือสไตล์ที่มืดหม่น กอธิค และอลังการ มักเกี่ยวข้องกับหนังสัตว์ ไม้กางเขน และการแต่งหน้าหนักๆ ดนตรีของเขามีเนื้อเพลงที่มืดหม่น มักเสียดสีเกี่ยวกับสงคราม ความตาย และเรื่องลี้ลับ ประกอบกับดนตรีเมทัลที่เน้นริฟฟ์หนักหน่วง ในรายการเรียลลิตี้ทีวี เขาถูกนำเสนอเป็นตัวละครที่น่ารัก ซุ่มซ่าม และเพี้ยนเล็กน้อย การปรากฏตัวบนโซเชียลมีเดียซึ่งส่วนใหญ่จัดการโดยครอบครัวของเขา มีทั้งเนื้อหาประชาสัมพันธ์ อารมณ์ขันแบบมืดหม่น และข้อมูลส่วนตัว แฟนๆ มักเลียนแบบท่าทาง "กัดค้างคาว" ของเขา และใช้สัญลักษณ์มือ "เขาเจ้า" ในคอนเสิร์ต[แก้ไข]

Ozzy Osbourne commanded a global presence that spanned decades of media coverage, cultural shifts, and enduring consumption signals worldwide. According to the iFANN Global Fame Rankings, he was positioned as the 350th most famous person in the world, holding steady from the previous cycle. Within his native United Kingdom, he remained the 55th most famous person in United Kingdom, while ranking as the 39th most famous person from United Kingdom by origin. In the specific domain of heavy metal, he stood as the 3rd most famous person in Metal, a placement that persisted without fluctuation. The fanbase surrounding his legacy does not possess a formalized name; adherents generally identify themselves simply as "Black Sabbath fans" or "Metalheads," reflecting the genre's organic roots rather than a centralized organization. Following his passing in early 2026, this community established "Ozzy Day" as an annual ritual on July 22 to honor his memory, a tradition marked by collective tributes from family, bandmates, and followers. The narrative of the "Four Kids from Aston" continues to serve as a unifying mythos for those who revere his contributions to rock history.[แก้ไข]

Osbourne suffered from a rare genetic condition diagnosed as Parkinson's disease, which he publicly disclosed in 2020. Before achieving musical stardom, he worked briefly as a postman. His stage name derived from a school nickname based on the Wizard of Oz. A small pigmy date palm tree stands in the botanical gardens of Birmingham bearing his name. He once bit the head off a dove during a record label meeting as a calculated publicity stunt. A lifelong admirer of The Beatles, he credited the band with inspiring his career path. The mythology surrounding him includes the widely retold story of biting the head off a live bat during a concert, an incident that cemented his "Prince of Darkness" persona despite occasional embellishments in later tellings. After his death in early 2026, the original four members of Black Sabbath reunited for a "Final Show" in February, fulfilling a long-held desire of the fanbase. This event featured an all-star lineup and served as the emotional closure to their legendary career, validating the "Four Kids from Aston" narrative.[แก้ไข]

ออสบอร์นเป็นคนที่สี่จากพี่น้องหกคน จอห์น โธมัส "แจ็ค" ออสบอร์น พ่อของเขา เป็นช่างทำเครื่องมือ และลิลเลียน แม่ของเขา เป็นพนักงานโรงงาน เขามีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับพ่อซึ่งมักจะไม่อยู่บ้าน เขาแต่งงานสองครั้ง ครั้งแรกกับเทลมา ไรลีย์ ตั้งแต่ปี 1971 ถึง 1982 มีลูกสามคน: เจสซิกา (เกิดปี 1972), หลุยส์ (เกิดปี 1975) และเอลเลียต (เกิดปี 1976, ออซซี่รับเลี้ยง) การแต่งงานครั้งที่สองกับชารอน อาร์เดน ซึ่งแต่งงานกันเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 1982 มีลูกสามคน: เอมี (เกิดปี 1983), เคลลี (เกิดปี 1984) และแจ็ค (เกิดปี 1985) แม้จะมีปัญหาต่างๆ ที่เปิดเผยต่อสาธารณะ รวมถึงการใช้สารเสพติดและการนอกใจของออสบอร์น แต่ทั้งคู่ก็ยังคงแต่งงานกันจนกระทั่งเขาเสียชีวิต ในช่วงที่เขาเสียชีวิต เขาอาศัยอยู่กับชารอนในจอร์แดนส์ ประเทศอังกฤษ[แก้ไข]

เสียงดนตรีเดี่ยวในช่วงแรกของ Osbourne ถูกกำหนดโดยมือกีตาร์ Randy Rhoads ภรรยาของเขา Sharon Osbourne เป็นผู้จัดการและผู้ร่วมแสดง Tony Iommi เป็นผู้ร่วมงานยาวนานของเขาใน Black Sabbath มือกีตาร์ Zakk Wylde เป็นสมาชิกคนสำคัญในวงเดี่ยวของเขา มือเบส Bob Daisley ร่วมเขียนเพลงในอัลบั้มเดี่ยวช่วงแรกหลายอัลบั้ม[แก้ไข]

Osbourne แต่งงานสองครั้ง การแต่งงานครั้งแรกกับ Thelma Riley ตั้งแต่ปี 1971 ถึง 1982 มีลูกสามคนด้วยกัน และการแต่งงานสิ้นสุดลงเนื่องจากอาการติดสุราและยาเสพติดอย่างรุนแรงของเขา เขาแต่งงานกับ Sharon Arden ในวันที่ 4 กรกฎาคม 1982 และอยู่ด้วยกันจนกระทั่งเขาเสียชีวิต Sharon ซึ่งเริ่มต้นทำงานให้กับพ่อของเธอ Don Arden ผู้จัดการเพลง กลายเป็นผู้จัดการของ Osbourne และได้รับการยกย่องว่าช่วยชีวิตและอาชีพของเขาไว้ พวกเขามีลูกสามคน ในช่วงกลางทศวรรษ 2000 Osbourne ยอมรับว่ามีความสัมพันธ์ชั่วครู่กับช่างทำผมชื่อ Michelle ซึ่งทำให้เกิดรอยร้าวครั้งใหญ่แต่ไม่ได้ทำให้การแต่งงานสิ้นสุดลง ณ ปี 2026 Osbourne เสียชีวิตแล้วและยังคงแต่งงานกับ Sharon ตามกฎหมายจนถึงเวลาที่เขาเสียชีวิต[แก้ไข]

In the final months of his life, John Michael Osbourne remained active in managing the legacy of his musical catalog and the future of Ozzfest, a festival his wife Sharon had launched in 1996. On July 22, 2025, the 76-year-old singer passed away at his residence in Los Angeles, California, following a period of declining health that had kept him out of the public eye for several years prior to his death. The specific medical cause was not disclosed by the family or any official body, leaving the exact circumstances of his passing unreported in public records.

The music community responded with immediate tributes from peers who had worked alongside him throughout his career. Slash reflected on Black Sabbath's farewell show in 2017, noting the enduring impact of their final collaboration, while Kelly Osbourne publicly defended her father's songwriting legacy against critics in August 2026. Plans were announced for Ozzfest to return to Birmingham in 2027 as a gesture of continuity rather than a memorial event. His extensive estate, valued at $220 million, continues to be managed through established trusts, with the primary assets remaining his publishing rights sold to Sony Music in 2024.[แก้ไข]

Per iFANN's editorial analysis, the estate of John Michael "Ozzy" Osbourne is valued at $220 million as of 2026. The primary asset remains his extensive music catalog encompassing both Black Sabbath and his solo work; he sold his publishing rights to Sony Music in 2024 for an estimated $50–$60 million. Touring revenue, including Ozzfest and his solo tours, generated hundreds of millions over the course of several decades. The MTV reality show The Osbournes earned him an estimated $20 million during its run. He also secured endorsement deals with brands like Pepsi and Dr Pepper, owned multiple properties including a mansion in Los Angeles and a home in England, and maintained an extensive line of merchandise.[แก้ไข]

Osbourne คว้ารางวัลแกรมมี่ในปี 1994 สาขาการแสดงเมทัลยอดเยี่ยมจากเพลง "I Don't Want to Change the World" (แสดงสด) เขาได้รับรางวัล MTV Europe Music Global Icon Award ในปี 2014 และรางวัล Ivor Novello Lifetime Achievement Award ในปี 2015 รายการเรียลลิตี้ของเขา The Osbournes ชนะรางวัลเอ็มมี่สาขารายการเรียลลิตี้ยอดเยี่ยมในปี 2002 เขาได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลในฐานะศิลปินเดี่ยวในปี 2024 โดยก่อนหน้านี้เคยได้รับการบรรจุร่วมกับ Black Sabbath ในปี 2006[แก้ไข]