Nia Archives

Nia Archives คือโปรดิวเซอร์เพลง ดีเจ นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ ที่กลายเป็นเสียงสำคัญในการฟื้นฟูแนวเพลงจังเกิลและดรัมแอนด์เบสสมัยใหม่ เกิดในชื่อ Dehaney Nia Lishahn Hunt เธอเป็นที่รู้จักจากผลงานที่ให้พลังสูงซึ่งผสมผสานเสียงเรฟแบบวินเทจเข้ากับความรู้สึกป๊อปร่วมสมัย อัลบั้มเปิดตัวของเธอ Silence Is Loud (2023) ขึ้นถึงอันดับ 16 บน UK Albums Chart และเธอได้รับรางวัล BRIT Award สาขา Best Dance Act ในปี 2024 ด้วยแนวคิด DIY และสุนทรียศาสตร์ที่โดดเด่นซึ่งผสมผสานชุดกีฬาวินเทจกับสีสันสดใส Archives ได้สร้างฐานแฟนคลับที่ทุ่มเทซึ่งหลงใหลในแนวทางดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่ดิบและแท้จริงของเธอ[แก้ไข]

Nia Archives เกิดในลอนดอน แต่ย้ายไปอยู่ที่แบรดฟอร์ด เวสต์ยอร์กเชียร์ ตอนเด็ก จากนั้นย้ายไปลีดส์เมื่ออายุเจ็ดขวบ เธอออกจากบ้านตอนอายุสิบหกและลงเอยที่เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์ ได้แรงบันดาลใจจากสารคดีเกี่ยวกับผู้หญิงบุกเบิกในวงการเพลงจังเกิล เธอเริ่มทำเพลงของตัวเองหลังจากประสบการณ์ที่น่าหงุดหงิดกับโปรดิวเซอร์ท้องถิ่นที่ไม่ให้ความสำคัญกับเธอ เธอย้ายไปแฮกนีย์วิกในลอนดอนเพื่อเรียนมหาวิทยาลัย ที่นั่นเธอเริ่มปล่อยเพลงอย่างอิสระเมื่อค่ายเพลงไม่สนใจ อีพีแรกของเธอ Headz Gone West และ Forbidden Feelingz (ทั้งสองในปี 2021) ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วบนแพลตฟอร์มสตรีมมิงและวิทยุ ทำให้เธอเป็นดาวรุ่งหน้าใหม่ในวงการใต้ดิน[แก้ไข]

หลังจากอีพีอิสระของเธอได้รับความสนใจ Nia Archives เซ็นสัญญากับ Hometown Records และปล่อย Sunrise Bang Ur Head Against the Wall ในปี 2023 ซึ่งขึ้นอันดับหนึ่งบน UK Dance Albums Chart ในปีเดียวกันนั้น อัลบั้มเปิดตัวของเธอ Silence Is Loud เปิดตัวที่อันดับ 16 บน UK Albums Chart ได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ในการผสมผสานจังเกิล ดรัมแอนด์เบส และการแต่งเพลง เธอได้รับรางวัล BRIT Award สาขา Best Dance Act ในปี 2024 ทำให้สถานะของเธอแข็งแกร่งขึ้นในฐานะผู้นำในการฟื้นฟูแนวเพลงนี้ Archives ยังคงออกทัวร์ต่างประเทศ เป็นเฮดไลเนอร์ในเทศกาลและคลับ และกำลังทำงานในผลงานใหม่[แก้ไข]

Nia Archives เป็นที่รู้จักจากสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์: ชุดวอร์ม หมวกบักเก็ต และสีสันสดใสที่สื่อถึงวัฒนธรรมเรฟในยุค 90 มิวสิกวิดีโอและการแสดงสดของเธอเน้นพลังดิบและคุณค่าการผลิตแบบ DIY สื่อต่างๆ มักบรรยายเธอว่าเป็นผู้บุกเบิกสำหรับผู้หญิงในวงการดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ และเธอได้รับเชิญไปออกอากาศทาง BBC Radio 1, NPR และในสิ่งพิมพ์เช่น Mixmag และ The Guardian ฐานแฟนคลับของเธอ ซึ่งบางครั้งเรียกว่า 'Archives crew' ขึ้นชื่อเรื่องการสนับสนุนอย่างกระตือรือร้นทั้งในคอนเสิร์ตและออนไลน์ เธอรักษาภาพลักษณ์ที่เรียบง่ายบนโซเชียลมีเดีย แบ่งปันคลิปในสตูดิโอและความคิดส่วนตัว[แก้ไข]

Nia Archives currently holds no placement in the iFANN Global Top 1,000 rankings or any published Top-100 scope list. While she commands a significant presence within the UK jungle and drum and bass scene with her distinct blend of nostalgic rave sounds and contemporary pop, the global fame engine has not yet assigned her a specific numeric rank among the world's most famous figures. Her influence is felt deeply through her musical output rather than a quantified global standing at this moment.

The artist has cultivated a loyal following that often identifies with the term 'emotional junglist,' though this phrase serves primarily as a descriptor for her genre and artistic identity rather than a formal name for her supporters. Unlike some acts with organized fanbases bearing unique monikers, Archives' audience does not have an officially documented collective title in available records. Fans connect through her social media channels and live performances, where they celebrate her raw energy and DIY aesthetic. The community supports her releases and tour dates, engaging with content from her album *Emotional Junglist* and upcoming festival appearances like All Points East. Despite the lack of a specific fandom name or recorded rituals like birthday campaigns, the dedication of her listeners remains evident in their enthusiastic response to her music videos and live sets, which emphasize the authentic approach that defines her career.[แก้ไข]

Nia Archives taught herself music production using YouTube tutorials, a skill set that underpins her distinctive sound. Her stage name blends her middle name, Nia, with the word 'archives,' reflecting her passion for digging through old jungle records. She is a vocal advocate for mental health awareness within the music industry and counts the Akai MPC as her favorite piece of studio equipment. A tattoo of a jungle dancer adorns her arm, marking her connection to the culture that inspires her work. Before her breakthrough, she worked at a pizza restaurant while building her music career.

Her second album, *Emotional Junglist*, released around July 2026, was widely praised by major outlets like Pitchfork and The Guardian for creating what critics called 'future classic' jungle that honors her Jamaican heritage. This release solidified her reputation as a key figure in the genre's revival. In 2026, she headlined the All Points East after-party and debuted a new live show at Boardmasters, further expanding her reach. A collaboration with Jorja Smith titled 'Get Me Down' also emerged during this period, showcasing her ability to bridge different electronic styles.[แก้ไข]

Nia Archives เก็บชีวิตครอบครัวเป็นส่วนตัว เธอเคยพูดถึงความใกล้ชิดกับแม่และพี่น้อง แต่ไม่ได้เปิดเผยชื่อของพวกเขาต่อสาธารณะ ครอบครัวของเธอย้ายบ่อยในช่วงวัยเด็ก จากลอนดอนไปแบรดฟอร์ด再到ลีดส์ เธอออกจากบ้านตอนอายุสิบหกแต่ยังคงติดต่อกับครอบครัว เธอไม่มีลูกและอาศัยอยู่ในแมนเชสเตอร์[แก้ไข]

Nia Archives ได้ร่วมงานกับศิลปินอย่าง Piri และ Tommy Villiers และมีผลงานรีมิกซ์โดยโปรดิวเซอร์อย่าง Sully เธอมักถูกจัดกลุ่มร่วมกับคลื่นลูกใหม่ของศิลปินจังเกิลอังกฤษ รวมถึง Tim Reaper และ Coco Bryce เพลงของเธอได้รับการสนับสนุนจากผู้ปูทางเช่น Annie Mac และ Benji B แห่ง BBC Radio 1[แก้ไข]

Nia Archives เก็บชีวิตความรักเป็นส่วนตัว ณ ปี 2026 ยังไม่มีรายงานยืนยันเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในอดีตหรือปัจจุบัน ดูเหมือนเธอให้ความสำคัญกับอาชีพทางดนตรีและรักษาความเป็นส่วนตัวเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัว[แก้ไข]

iFANN currently estimates Nia Archives' net worth in 2026 at $1 Million. Her income streams include record sales, streaming royalties, live performances, and merchandise. She has toured extensively across the UK, Europe, and North America, securing slots at major festivals like Glastonbury and Coachella. Brand partnerships and sync licensing for TV and film also contribute to her financial portfolio. As an independent artist, she retains a larger share of her earnings compared to many signed acts. Her net worth has grown steadily since her breakout in 2021.[แก้ไข]

Nia Archives ได้รับรางวัล BRIT Award สาขา Best Dance Act ในปี 2024 ซึ่งเป็นการยอมรับผลกระทบของเธอต่อวงการดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ของสหราชอาณาจักร เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล BBC Radio 1 Dance Award อีกด้วย[แก้ไข]