Nelson Mandela

Nelson Rolihlahla Mandela เป็นนักเคลื่อนไหวต่อต้านการแบ่งแยกสีผิว รัฐบุรุษ และนักปฏิวัติชาวแอฟริกาใต้ ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีผิวดำคนแรกของแอฟริกาใต้ตั้งแต่ปี 1994 ถึง 1999 เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 1918 ในหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อ Mvezo ใน Eastern Cape เขาได้รับชื่อ Rolihlahla ซึ่งแปลว่า "ผู้ก่อปัญหา" ในภาษา Xhosa Mandela ศึกษากฎหมายที่ University of Fort Hare และ University of the Witwatersrand ก่อนทำงานเป็นทนายความในโจฮันเนสเบิร์ก เขาก้าวขึ้นมามีชื่อเสียงผ่านการรณรงค์ Defiance Campaign ในปี 1952 และการประชุม Congress of the People ในปี 1955 และถูกจับกุมหลายครั้ง หลังจากการพิจารณาคดี Rivonia Trial Mandela ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในข้อหาสมคบคิดโค่นล้มรัฐ ในระหว่างที่ถูกคุมขัง เขากลายเป็นสัญลักษณ์สากลของการต่อต้านการแบ่งแยกสีผิว ภายใต้แรงกดดันจากขบวนการทั้งในและต่างประเทศ ประธานาธิบดี F. W. de Klerk ปล่อยตัวเขาในปี 1990 จากนั้น Mandela และ de Klerk เจรจายุติการแบ่งแยกสีผิว นำไปสู่การเลือกตั้งแบบหลายเชื้อชาติครั้งแรกของแอฟริกาใต้ในปี 1994 Mandela ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีและจัดตั้งรัฐบาลแห่งความสามัคคีแห่งชาติ การบริหารของเขาเน้นการปรองดอง โดยจัดตั้งคณะกรรมการความจริงและการปรองดองเพื่อสอบสวนการละเมิดสิทธิมนุษยชน ด้านเศรษฐกิจ เขายังคงกรอบเสรีนิยมของรัฐบาลก่อนหน้า ขณะที่แนะนำการปฏิรูปที่ดินและโครงการต่อต้านความยากจน เขายังขยายบริการด้านสุขภาพและทำงานเพื่อต่อสู้กับ HIV/AIDS หลังดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีผ่านมูลนิธิ Nelson Mandela Foundation บทบาทระหว่างประเทศของ Mandela รวมถึงการไกล่เกลี่ยในคดีระเบิด Pan Am Flight 103 และดำรงตำแหน่งเลขาธิการของขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดตั้งแต่ปี 1998 ถึง 1999 เขาปฏิเสธการดำรงตำแหน่งสมัยที่สองและสืบทอดตำแหน่งโดย Thabo Mbeki Mandela ได้รับเกียรติยศมากกว่า 250 รายการ รวมถึงรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี 1993 เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2013 ด้วยอายุ 95 ปี มรดกของเขาในฐานะผู้นำทางศีลธรรมและผู้สนับสนุนสันติภาพและความยุติธรรมยังคงอยู่ทั่วโลก[แก้ไข]

Mandela เติบโตในหมู่บ้านชนบทชื่อ Qunu เลี้ยงวัวและเล่นกับเด็กในท้องถิ่น หลังจากบิดาเสียชีวิตในปี 1930 เขาถูกเลี้ยงดูภายใต้การดูแลของหัวหน้า Jongintaba Dalindyebo ผู้สำเร็จราชการแทนของชนเผ่า Thembu เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมิชชันนารีเมธอดิสต์ และต่อมาเรียนต่อที่ University of Fort Hare ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยประจำแห่งเดียวสำหรับคนผิวดำในแอฟริกาใต้ในขณะนั้น ที่นั่นเขาเรียนกฎหมายและพบกับ Oliver Tambo ในปี 1940 Mandela ถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัยเนื่องจากเข้าร่วมการประท้วงของนักศึกษา เพื่อหลีกเลี่ยงการแต่งงานที่ถูกจัดให้ เขาหนีไปโจฮันเนสเบิร์ก ทำงานเป็นยามกลางคืนก่อน จากนั้นเป็นเสมียนที่สำนักงานกฎหมาย เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีผ่านการเรียนทางไปรษณีย์จาก University of South Africa ในปี 1942 และเริ่มเรียนกฎหมายที่ University of the Witwatersrand ต่อมาเขาได้รับปริญญา LLB จาก UNISA ในปี 1989 ขณะที่ยังอยู่ในคุก[แก้ไข]

Mandela เข้าร่วม ANC ในปี 1943 และร่วมก่อตั้งสหพันธ์เยาวชนในปี 1944 ร่วมกับ Oliver Tambo และ Walter Sisulu เขานำการรณรงค์ Defiance Campaign ในปี 1952 ในฐานะประธาน ANC แห่ง Transvaal และช่วยจัดการประชุม Congress of the People ในปี 1955 ซึ่งรับรองกฎบัตรเสรีภาพ หลังจากการพิจารณาคดี Treason Trial สิ้นสุดลงด้วยการพ้นผิดในปี 1961 เขาร่วมก่อตั้ง uMkhonto we Sizwe เปิดฉากการรณรงค์ก่อวินาศกรรม ถูกจับกุมในปี 1962 และถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในการพิจารณาคดี Rivonia Trial ปี 1964 เขาใช้เวลา 27 ปีในคุก ส่วนใหญ่อยู่บนเกาะ Robben Island ต่อมาที่ Pollsmoor และ Victor Verster หลังจากได้รับการปล่อยตัวในปี 1990 เขาได้รับเลือกเป็นประธาน ANC ในปี 1991 และเจรจากับประธานาธิบดี F.W. de Klerk เพื่อยุติการแบ่งแยกสีผิว ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี 1993 ในปี 1994 เขากลายเป็นประธานาธิบดีผิวดำคนแรกของแอฟริกาใต้ โดยเน้นการปรองดองและคณะกรรมการความจริงและการปรองดอง เขาดำรงตำแหน่งเพียงวาระเดียวและก้าวลงจากตำแหน่งในปี 1999 หลังจากนั้นเขามุ่งเน้นการสนับสนุน HIV/AIDS ผ่านมูลนิธิ Nelson Mandela Foundation นอกจากนี้เขายังไกล่เกลี่ยในคดีระเบิด Pan Am Flight 103 และดำรงตำแหน่งเลขาธิการของขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดตั้งแต่ปี 1998 ถึง 1999[แก้ไข]

Mandela เป็นที่รู้จักจากการสวมเสื้อ "Madiba shirts" สีสันสดใสมีลวดลาย ซึ่งออกแบบโดยนักออกแบบแฟชั่นชาวแอฟริกาใต้ Desre Buirski และกลายเป็นสัญลักษณ์ของศักดิ์ศรีที่เข้าถึงได้ของเขา เขาถูกพรรณนาทั่วโลกว่าเป็นสัญลักษณ์ทางศีลธรรมแห่งการให้อภัยและการปรองดอง ภาพยนตร์เช่น Invictus (2009) และ Mandela: Long Walk to Freedom (2013) หล่อหลอมภาพลักษณ์สาธารณะของเขา ในแอฟริกาใต้ เขามักถูกเรียกว่า "Madiba" (ชื่อตระกูลของเขา) หรือ "Tata" (พ่อ) วันเกิดของเขา วันที่ 18 กรกฎาคม เป็นวัน Nelson Mandela International Day ซึ่งมีการเฉลิมฉลองทั่วโลกด้วยการบริการชุมชน 67 นาที มูลนิธิ Nelson Mandela Foundation จัดการมรดกของเขา โดยโพสต์เนื้อหาจากคลังและข่าวสารของมูลนิธิบนโซเชียลมีเดีย ซึ่งบัญชีทางการมีผู้ติดตามหลายล้านคน เขาถูกจัดอันดับให้อยู่ในรายชื่อ 100 บุคคลสำคัญที่สุดแห่งศตวรรษที่ 20 ของนิตยสาร TIME และได้รับการโหวตให้เป็นบุคคลที่น่าชื่นชมมากที่สุดแห่งศตวรรษที่ 20 จากการสำรวจของ Gallup[แก้ไข]

แรงสั่นสะเทือนอันยืนยงของเนลสัน แมนเดลาแผ่ไปทั่วทุกทวีป ความสนใจระดับโลกที่ยังคงดำรงอยู่หลายทศวรรษหลังการเสียชีวิตของเขา และถูกวัดค่าโดยการจัดอันดับชื่อเสียงระดับโลกของ iFANN ในฐานะปรากฏการณ์เฉพาะตัว เขาอยู่ในอันดับบุคคลที่มีชื่อเสียงอันดับที่ 96 ของโลก ตำแหน่งที่เขารักษาไว้ได้อย่างมั่นคงจากรอบก่อนหน้า ขณะเดียวกันก็ครองตำแหน่งสูงสุดในฐานะบุคคลที่มีชื่อเสียงอันดับที่ 1 ในแอฟริกาใต้ บุคคลจากแอฟริกาใต้ที่มีชื่อเสียงอันดับที่ 1 และบุคคลที่มีชื่อเสียงอันดับที่ 1 ในแอฟริกา อิทธิพลของเขาในแวดวงการเมืองยังคงลึกซึ้ง อยู่ในอันดับบุคคลที่มีชื่อเสียงอันดับที่ 14 ในวงการการเมือง บุคคลผู้นี้ไม่มีแฟนด้อมแบบดั้งเดิมที่มีฉายาเฉพาะหรือฐานแฟนคลับที่จัดตั้งขึ้น แต่ผู้สนับสนุนของเขาดำเนินการผ่านการมีส่วนร่วมทางสังคมและกิจกรรมการกุศล มากกว่าธรรมเนียมของวัฒนธรรมคนดัง เครื่องมือหลักในการรำลึกร่วมกันนี้คือมูลนิธิเนลสัน แมนเดลา ซึ่งประสานความพยายามระดับโลกในการยกย่องมรดกของเขา แทนที่จะเป็นแฟนคลับ ชุมชนมารวมตัวกันในวันเนลสัน แมนเดลาสากล งานประจำปีที่ผู้คนอุทิศเวลา 67 นาทีเพื่อบำเพ็ญประโยชน์ สะท้อนจำนวนปีแห่งชีวิตสาธารณะของเขา พิธีกรรมที่มีโครงสร้างชัดเจนนี้เข้ามาแทนที่การรวมตัวกันเองแบบที่พบในศิลปินป๊อป โดยเน้นการกระทำเพื่อชุมชนมากกว่าการเทิดทูน แม้จะไม่มีชื่อแฟนคลับที่เป็นทางการ แต่การเคลื่อนไหวระดับโลกที่ล้อมรอบความทรงจำของเขาทำหน้าที่เป็นการยกย่องผลงานตลอดชีวิตของเขาอย่างต่อเนื่อง หนุนเสริมด้วยนิทรรศการอย่าง Life and Legacy of Nelson Mandela และสถานที่แสวงบุญที่กระจายอยู่ทั่วแอฟริกาใต้[แก้ไข]

ชื่อเกิดของเขา โรลีลาห์ลา แปลตามภาษาพูดว่า "ตัวก่อกวน" และเขาเป็นคนแรกในครอบครัวที่ได้เข้าเรียนหนังสือ ซึ่งครูคนหนึ่งได้ตั้งชื่อภาษาอังกฤษให้เขาว่าเนลสัน ระหว่างถูกจำคุก เขาศึกษากฎหมายทางไปรษณีย์ และหมายเลขนักโทษของเขา 46664 ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ระดับโลกของการตระหนักรู้เรื่องเอชไอวี/เอดส์ เขาได้รับใบอนุญาตนักบินส่วนตัวตอนอายุ 76 ปีในปี 1994 และมีบทรับเชิญเป็นครูโรงเรียนในภาพยนตร์เรื่อง Malcolm X ปี 1992 ความเกี่ยวข้องของเขากับพรรค ANC ทำให้เขาอยู่ในบัญชีรายชื่อผู้ก่อการร้ายของสหรัฐฯ จนถึงปี 2008 และเขาได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยกว่า 50 แห่ง รวมถึงฮาร์วาร์ด เคมบริดจ์ และออกซ์ฟอร์ด นอกเหนือจากข้อเท็จจริงเหล่านี้ ช่วงเวลาในตำนานยังนิยามเรื่องราวของเขา การได้รับการปล่อยตัวอย่างไม่คาดคิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1990 หลังถูกจำคุกนาน 27 ปี จุดกระแสการเฉลิมฉลองครั้งใหญ่ของสาธารณชน เป็นสัญลักษณ์แห่งการสิ้นสุดของนโยบายแบ่งแยกสีผิว อีกเหตุการณ์สุดไอคอนิกเกิดขึ้นระหว่างการแข่งขันรักบี้เวิลด์คัพปี 1995 เมื่อเขาสวมเสื้อทีมสปริงบอกส์ระหว่างนัดชิงชนะเลิศกับนิวซีแลนด์ ท่าทีที่ถูกกล่าวขานอย่างกว้างขวางว่าเป็นก้าวสำคัญแห่งความสามัคคีที่เชื่อมประสานประเทศที่เคยแตกแยก หมายเลข 67 กลายเป็นตัวเลขศักดิ์สิทธิ์ในตำนานของเขา แทนทั้งจำนวนปีที่เขาอุทิศตนรับใช้สาธารณะและจำนวนนาทีที่อุทิศให้การกุศลในวันเกิดของเขา เรื่องราวจากช่วงเวลาที่เขาอยู่ในคุกเน้นไปที่ความเชื่อมั่นอันไม่สั่นคลอนในความยุติธรรมและการใช้อารมณ์ขันเพื่อรักษากำลังใจ โดยจดหมายที่เขียนขึ้นระหว่างถูกจองจำเผยให้เห็นชายผู้ยึดมั่นในความหวังแม้ต้องเผชิญความโดดเดี่ยวนานหลายทศวรรษ[แก้ไข]

บิดาของ Mandela คือ Gadla Henry Mphakanyiswa เป็นหัวหน้าและที่ปรึกษาของกษัตริย์ มารดาของเขาคือ Nosekeni Fanny เป็นหนึ่งในสี่ภรรยาของบิดา เขามีพี่สาวสามคน เขามีลูกหกคน: Madiba Thembekile (1945-1969 เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์), Makaziwe (1947 เสียชีวิตตั้งแต่ยังเป็นทารก), Makgatho (1950-2005), Makaziwe (1954-ปัจจุบัน), Zenani (1959-ปัจจุบัน) และ Zindziswa (1960-2020) เขายังมีหลานและเหลนจำนวนมาก Mandela อาศัยอยู่ใน Houghton Estate, โจฮันเนสเบิร์ก และมีบ้านในชนบทที่ Qunu เขาจากไปโดยมี Graça Machel ภรรยาม่ายอยู่เคียงข้าง[แก้ไข]

เนลสัน แมนเดลา มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับ African National Congress (ANC) ซึ่งเขาเป็นผู้นำและกลายเป็นพรรครัฐบาลของแอฟริกาใต้ เขาทำงานร่วมกับ Oliver Tambo และ Walter Sisulu ใน ANC Youth League และต่อมาในขบวนการต่อต้านการแบ่งแยกสีผิว ความร่วมมือของเขากับ F.W. de Klerk ในการเจรจายุติการแบ่งแยกสีผิวทำให้พวกเขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ แมนเดลายังเกี่ยวข้องกับคณะกรรมการความจริงและการปรองดอง ซึ่งมี Desmond Tutu เป็นประธาน และกับ Nelson Mandela Foundation ซึ่งสานต่องานของเขา[แก้ไข]

แมนเดลาแต่งงานกับ Evelyn Mase ในปี 1944 Evelyn เป็นพยาบาลจาก Eastern Cape และการแต่งงานมีลูกสี่คน: Madiba Thembekile, Makaziwe (เสียชีวิตในวัยทารก), Makgatho และ Makaziwe ทั้งคู่หย่าร้างกันในปี 1958 เนื่องจากการเคลื่อนไหวทางการเมืองของแมนเดลาและความสัมพันธ์ของเขากับ Winnie Madikizela เขาแต่งงานกับ Winnie Madikizela ในปี 1958 เธอเป็นนักสังคมสงเคราะห์และต่อมาเป็นนักเคลื่อนไหวต่อต้านการแบ่งแยกสีผิวที่มีชื่อเสียง พวกเขามีลูกสาวสองคนคือ Zenani และ Zindziswa แต่การแต่งงานประสบปัญหาขณะที่แมนเดลาถูกจำคุกและสิ้นสุดลงด้วยการหย่าร้างในปี 1996 ในปี 1998 ในวันเกิดอายุครบ 80 ปีของแมนเดลา เขาแต่งงานกับ Graça Machel หญิงม่ายของประธานาธิบดี Samora Machel แห่งโมซัมบิก เธอเป็นบุคคลเดียวที่เคยเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสองประเทศ พวกเขาอยู่ด้วยกันจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี 2013[แก้ไข]

คำไว้อาลัยจากทั่วโลกหลั่งไหลเข้ามาทันทีหลังการประกาศข่าว โดยบัน คี มูน เลขาธิการสหประชาชาติ ประกาศให้วันที่ 5 ธันวาคมเป็นวันไว้อาลัย และประธานาธิบดีบารัค โอบามาแห่งสหรัฐฯ กล่าวยกย่องเขาว่าเป็นบุตรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งยุคสมัยของเรา มีการจุดเทียนไว้อาลัยทั่วแอฟริกาใต้และทั่วโลก ขณะที่ภาพจิตรกรรมฝาผนังรำลึกปรากฏขึ้นทั่วโลก และสหประชาชาติได้จัดตั้งวันเนลสัน แมนเดลาสากลในวันที่ 18 กรกฎาคมเพื่อยกย่องมรดกของเขา เนลสัน แมนเดลาเสียชีวิตที่บ้านพักในฮอตัน โจฮันเนสเบิร์ก เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2013 ด้วยวัย 95 ปี ช่วงวันสุดท้ายของเขาเกิดขึ้นหลังออกจากการดูแลของโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน จากปัญหาระบบทางเดินหายใจที่เกี่ยวข้องกับการติดเชื้อในปอดซ้ำๆ ที่รบกวนเขามาหลายปี นับตั้งแต่การติดเชื้อครั้งแรกระหว่างถูกจำคุก

สาเหตุการเสียชีวิตอย่างเป็นทางการได้รับการยืนยันผ่านแถลงการณ์จากทำเนียบประธานาธิบดีแอฟริกาใต้และมูลนิธิเนลสัน แมนเดลา มากกว่าการชันสูตรพลิกศพต่อสาธารณะหรือการไต่สวนของเจ้าพนักงานชันสูตรศพ โดยไม่มีบันทึกที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับสาเหตุทางการแพทย์โดยตรงที่เผยแพร่อย่างกว้างขวาง พิธีศพแบบรัฐพิธีจัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 ธันวาคมที่กูนู มีผู้นำจากกว่า 90 ประเทศเข้าร่วม รวมถึงประธานาธิบดีจาค็อบ ซูมา อดีตประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์แห่งสหรัฐฯ และสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 พิธีมีการแสดงจากฮิว มาเซเคลาและมิเรียม มาเคบา พร้อมสุนทรพจน์ที่เน้นย้ำเรื่องการปรองดอง ก่อนร่างของเขาจะถูกฝังใกล้บ้านที่เขาเติบโตขึ้นมา ท่ามกลางหลุมฝังศพของมารดาและเอฟลิน เมเซ ภรรยาคนแรกของเขา[แก้ไข]

กองมรดกของเนลสัน แมนเดลาหลังการเสียชีวิตในปี 2013 ประเมินไว้ที่ 8 ล้านดอลลาร์ตามการวิเคราะห์เชิงบรรณาธิการของ iFANN ทรัพย์สินก้อนใหญ่ของเขามาจากค่าลิขสิทธิ์หนังสืออัตชีวประวัติ Long Walk to Freedom ซึ่งขายได้กว่า 6 ล้านเล่มทั่วโลก พร้อมด้วยค่าบรรยายที่อยู่ระหว่าง 100,000 ถึง 200,000 ดอลลาร์ต่อครั้งหลังพ้นตำแหน่งประธานาธิบดี เขายังถือครองอสังหาริมทรัพย์ รวมถึงบ้านในย่านฮอตันในโจฮันเนสเบิร์กและที่ดินในชนบทที่กูนู มูลนิธิเนลสัน แมนเดลาดูแลมรดก ทรัพย์สินทางปัญญา และเครื่องหมายการค้าของเขา สร้างรายได้จากลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ การอนุญาตใช้สารคดี และสินค้าที่ระลึก บันทึกการพิสูจน์พินัยกรรมของแอฟริกาใต้ในปี 2013 ประเมินมูลค่ากองมรดกไว้ที่ 46 ล้านแรนด์ (ประมาณ 4.1 ล้านดอลลาร์ในขณะนั้น) แต่รายได้หลังการเสียชีวิตทำให้มูลค่าเพิ่มขึ้นอย่างมาก[แก้ไข]

เนลสัน แมนเดลาได้รับรางวัลมากกว่า 250 รางวัลตลอดช่วงชีวิตของเขา รวมถึงรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพปี 1993 ร่วมกับ เอฟ. ดับเบิลยู. เดอ เคลิร์ก เขาได้รับเหรียญ Presidential Medal of Freedom และเหรียญ Congressional Gold Medal จากสหรัฐอเมริกา เครื่องราชอิสริยาภรณ์ Order of the British Empire (อัศวินกิตติมศักดิ์ชั้นสูง) และรางวัล Bharat Ratna ซึ่งเป็นรางวัลพลเรือนสูงสุดของอินเดีย เขายังได้รับรางวัล Lenin Peace Prize, รางวัล Sakharov Prize และรางวัล International Gandhi Peace Prize เกียรติยศมากมายของเขาสะท้อนถึงผลกระทบระดับโลกในฐานะสัญลักษณ์แห่งสันติภาพและการปรองดอง[แก้ไข]