Neil Gorsuch

นีล กอร์ซัช เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1967 ในเมืองเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด เป็นผู้พิพากษาสมทบของศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา ได้รับการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 เข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2017 กลายเป็นผู้พิพากษาคนที่ 113 เขาเป็นผู้พิพากษาศาลสูงสุดคนแรกที่ได้ทำงานร่วมกับผู้พิพากษาที่เขาเคยเป็นเสมียนให้ คือ แอนโธนี เคนเนดี กอร์ซัชเป็นที่รู้จักในปรัชญาการตีความกฎหมายแบบตัวบทและต้นฉบับ มักถูกเปรียบเทียบกับบรรพบุรุษของเขา แอนโทนิน สกาเลีย เขาได้เขียนคำวินิจฉัยสำคัญหลายเรื่องเกี่ยวกับสิทธิของกลุ่ม LGBTQ อธิปไตยของชนเผ่า และเสรีภาพทางศาสนา รวมถึง Bostock v. Clayton County (2020), McGirt v. Oklahoma (2020), Ramos v. Louisiana (2020) และ Kennedy v. Bremerton School District (2022) แนวทางนิติศาสตร์ของเขาผสมผสานการตีความแบบตัวบท ต้นฉบับ และกฎหมายธรรมชาติ โดยวางรากฐานสิทธิทางกฎหมายบนหลักการทางศีลธรรม เขาได้รับปริญญาตรีสาขารัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ปริญญา Juris Doctor จากคณะนิติศาสตร์ฮาร์วาร์ด และปริญญาเอกด้านนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดในฐานะทุนมาร์แชล หลังจากเป็นเสมียนให้ผู้พิพากษาศาลสูงสุด เขาทำงานในสำนักงานกฎหมายเอกชนเป็นเวลาสิบปี ดำรงตำแหน่งรองอัยการสูงสุดฝ่ายกิจการพิเศษ และได้รับการยืนยันให้เป็นผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์เขตที่สิบในปี ค.ศ. 2006 ดำรงตำแหน่งจนถึงปี ค.ศ. 2017 เขาเป็นผู้พิพากษาสายอนุรักษ์นิยมที่มีแนวโน้มตัดสินให้คนชายขอบมากที่สุด ตามการวิเคราะห์ของ Pace Law Review ในปี ค.ศ. 2023[แก้ไข]

นีล กอร์ซัชใช้ชีวิตวัยเด็กตอนต้นในเมืองเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด ในฐานะบุตรคนโตจากพี่น้องสามคน พ่อของเขา เดวิด โรนัลด์ กอร์ซัช เป็นทนายความ แม่ของเขา แอนน์ กอร์ซัช เบอร์ฟอร์ด (สกุลเดิม แม็กกิลล์) เป็นทนายความที่กลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บริหารสำนักงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกาภายใต้ประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน เธอตกเป็นข่าวระดับประเทศจากการผ่อนคลายกฎระเบียบมลพิษ ตัดงบประมาณและบุคลากร และกลายเป็นเจ้าหน้าที่ระดับคณะรัฐมนตรีคนแรกที่ถูกกล่าวหาว่าดูหมิ่นรัฐสภาหลังจากปฏิเสธที่จะส่งเอกสารที่ถูกเรียกให้ส่งที่เกี่ยวข้องกับโครงการ Superfund; เธอลาออกหลังจาก 22 เดือน เมื่อเธอได้รับแต่งตั้ง ครอบครัวย้ายไปยังพื้นที่วอชิงตัน ดี.ซี. กอร์ซัชเข้าเรียนที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาจอร์จทาวน์ในนอร์ทเบเทสดา รัฐแมริแลนด์ และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1985 ที่จอร์จทาวน์เพรพ เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับโรเจอร์ วอเตอร์ส ซึ่งต่อมาเขาร่วมก่อตั้ง Federalist Paper ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย

กอร์ซัชเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียในนิวยอร์กซิตี้และสำเร็จการศึกษาในสามปีด้วยปริญญาตรีศิลปศาสตร์สาขารัฐศาสตร์ เกียรตินิยมอันดับสอง ในปี ค.ศ. 1988 ขณะอยู่ที่โคลัมเบีย เขาร่วมก่อตั้ง Federalist Paper ซึ่งเริ่มต้นเป็นสิ่งพิมพ์ทางการเมืองที่เป็นกลางและต่อมากลายเป็นนิตยสารเสียดสี เพื่อน ๆ บรรยายว่าเขาเป็นคนมีวุฒิภาวะทางปัญญาและมีความทะเยอทะยานอย่างมาก มักเห็นเขาวิ่งไปมาระหว่างกิจกรรม บางครั้งสวมรองเท้าบูทคาวบอย จากนั้นเขาได้รับปริญญา Juris Doctor จากคณะนิติศาสตร์ฮาร์วาร์ดในปี ค.ศ. 1991 จบอีกครั้งด้วยเกียรตินิยมอันดับสอง และดำรงตำแหน่งบรรณาธิการของ Harvard Journal of Law & Public Policy

เขาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดในฐานะทุนมาร์แชล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านนิติศาสตร์ในปี ค.ศ. 2004 ภายใต้การดูแลของนักปรัชญากฎหมาย จอห์น ฟินนิส วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกของเขาตรวจสอบศีลธรรมของการุณยฆาตแบบช่วยเหลือ หลังจากเรียนจบกฎหมาย เขาเป็นเสมียนให้ผู้พิพากษาเดวิด บี. เซนเทลล์ในศาลอุทธรณ์เขตดี.ซี. จากนั้นเป็นเสมียนให้ผู้พิพากษาศาลสูงสุด ไบรอน ไวท์ (1993-1994) และต่อมาเป็นเสมียนให้ผู้พิพากษาแอนโธนี เคนเนดี (1994-1995) เขาเป็นชาวโคโลราโดรุ่นที่สี่ที่มีเชื้อสายไอริชและอังกฤษ โดยบรรพบุรุษฝ่ายพ่อสืบย้อนไปถึงรัฐแมริแลนด์ก่อนการปฏิวัติอเมริกา; บรรพบุรุษของเขา ชาร์ลส์ กอร์ซัช ย้ายจากอังกฤษไปยังรัฐแมริแลนด์ในคริสต์ทศวรรษ 1600[แก้ไข]

หลังจากเป็นเสมียน กอร์ซัชทำงานในสำนักงานกฎหมายเอกชนเป็นเวลาสิบปีที่บริษัท Kellogg, Hansen, Todd, Figel & Frederick ในวอชิงตัน ดี.ซี. ดูแลงานคดีอุทธรณ์และคดีในศาลสูงสุด ในปี ค.ศ. 2005 เขาเข้าร่วมกระทรวงยุติธรรมในตำแหน่งรองอัยการสูงสุดฝ่ายกิจการพิเศษ ดำรงตำแหน่งจนถึงปี ค.ศ. 2006 ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชเสนอชื่อเขาให้ดำรงตำแหน่งในศาลอุทธรณ์สหรัฐสำหรับเขตที่สิบในปี ค.ศ. 2006 ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งจนกระทั่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งสู่ศาลสูงสุด ในระหว่างดำรงตำแหน่งในศาลเขตที่สิบ เขาดำรงตำแหน่งในคณะกรรมการประจำว่าด้วยกฎเกณฑ์สำหรับการปฏิบัติและกระบวนการของที่ประชุมตุลาการสหรัฐ และเป็นประธานคณะกรรมการที่ปรึกษาว่าด้วยกฎเกณฑ์กระบวนการอุทธรณ์ นอกจากนี้เขายังสอนหนังสือที่คณะนิติศาสตร์มหาวิทยาลัยโคโลราโด

เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2017 ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์เสนอชื่อกอร์ซัชให้ดำรงตำแหน่งในศาลสูงสุดเพื่อเติมเต็มตำแหน่งที่ว่างจากการเสียชีวิตของผู้พิพากษาแอนโทนิน สกาเลีย การพิจารณายืนยันตำแหน่งของเขาเริ่มขึ้นในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2017 คณะกรรมการตุลาการวุฒิสภาลงมติ 11-9 เห็นชอบในวันที่ 3 เมษายน เมื่อพรรคเดโมแครตพยายามใช้การอภิปรายยืดเยื้อ เสียงข้างมากของพรรครีพับลิกันใช้ทางเลือกนิวเคลียร์ เปลี่ยนกฎของวุฒิสภาเพื่อให้สามารถยืนยันด้วยเสียงข้างมากธรรมดา กอร์ซัชได้รับการยืนยันด้วยคะแนน 54-45 ในวันที่ 7 เมษายน และเข้ารับคำสาบานตุลาการในวันที่ 10 เมษายน กลายเป็นผู้พิพากษาสมทบคนที่ 113

ในศาลสูงสุด กอร์ซัชได้เขียนคำวินิจฉัยเสียงข้างมากที่เป็น landmark หลายฉบับ ใน Bostock v. Clayton County (2020) เขาตัดสินว่ามาตรา VII ของพระราชบัญญัติสิทธิพลเมืองคุ้มครองพนักงาน LGBTQ จากการเลือกปฏิบัติ ใน McGirt v. Oklahoma (2020) เขายืนยันว่าพื้นที่ส่วนใหญ่ของโอคลาโฮมาตะวันออกยังคงเป็นเขตสงวนอินเดียนสำหรับกฎหมายอาญาของรัฐบาลกลาง ซึ่งเป็นการตัดสินที่เสริมสร้างอธิปไตยของชนเผ่าอย่างมีนัยสำคัญ ใน Ramos v. Louisiana (2020) เขากำหนดให้ต้องมีคำตัดสินของคณะลูกขุนเป็นเอกฉันท์สำหรับความผิดร้ายแรงในศาลของรัฐ ใน Kennedy v. Bremerton School District (2022) เขาปกป้องสิทธิของโค้ชฟุตบอลในการสวดมนต์บนสนามหลังเกม เสริมสร้างการคุ้มครองเสรีภาพทางศาสนา ปรัชญาการตีความกฎหมายของเขาผสมผสานการตีความแบบตัวบท ต้นฉบับ และกฎหมายธรรมชาติ เขาได้มีส่วนร่วมในการบรรยายสาธารณะ รวมถึงพอดแคสต์ถาม-ตอบที่พูดถึงหนังสือของเขา Heroes of 1776[แก้ไข]

Gorsuch เป็นที่รู้จักจากปรัชญาทางตุลาการแบบ textualist และ originalist ซึ่งมักถูกเปรียบเทียบกับ Antonin Scalia ผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้า เขาถูกอธิบายว่ามีความเข้มงวดทางปัญญาและมีความมุ่งมั่น มีบุคลิกภาพสาธารณะที่สงบและสุขุม สื่อนำเสนอว่าเขาเป็นผู้พิพากษาอนุรักษ์นิยมที่เชื่อถือได้ แต่ก็สร้างความประหลาดใจให้กับผู้สังเกตการณ์ด้วยการเข้าข้างเพื่อนร่วมงานสายเสรีนิยมในบางประเด็น โดยเฉพาะสิทธิของชนพื้นเมืองอเมริกัน ดังที่เห็นในคดี McGirt v. Oklahoma การวิเคราะห์ของ Pace Law Review ปี 2023 ระบุว่าเขาเป็นผู้พิพากษาอนุรักษ์นิยมที่มีแนวโน้มมากที่สุดที่จะตัดสินใจเข้าข้างคนชายขอบ Gorsuch ไม่มีบัญชีสื่อสังคมออนไลน์ส่วนตัว สอดคล้องกับประเพณีของผู้พิพากษาศาลฎีกาที่หลีกเลี่ยงการโปรโมตตนเองในที่สาธารณะ เขาไม่มีวัฒนธรรมแฟนคลับที่เป็นระบบ แต่นักวิชาการด้านกฎหมายและผู้ติดตามศาลติดตามความเห็นของเขาอย่างใกล้ชิด ในการปรากฏตัวต่อสาธารณะ เขาเน้นย้ำถึงอัตลักษณ์ชาวตะวันตกและความรักในโคโลราโด มักกล่าวถึงการปั่นจักรยานไปทำงานและงานอดิเรกกลางแจ้ง เขาคิดว่าตัวเองเป็นชาวตะวันตกและใช้เวลาในโคโลราโดให้มากที่สุด[แก้ไข]

Neil Gorsuch occupies a unique space in the public consciousness where judicial gravity meets unexpected cultural resonance. While his tenure on the Supreme Court has generated intense political discourse, he does not currently hold a placement in the iFANN Global Top 1,000 rankings as of August 2026, standing instead outside the published scope of the Global Fame Engine's current tiered lists. This absence from the charts reflects his status as an unelected jurist rather than a pop culture icon, yet his influence ripples through legal academia and conservative circles with remarkable force. His public image is defined less by celebrity adoration and more by the fervent debate surrounding his rulings, particularly his surprising alliance with liberal colleagues on Native American rights and his recent, high-profile rejection of Christian nationalist narratives during mid-2026 interviews. These moments have cemented his reputation as a complex figure who defies easy categorization, sparking endless analysis among legal scholars and history buffs alike. Unlike musicians or actors who boast organized fanbases with specific names and rituals, supporters of Gorsuch coalesce around shared ideological principles rather than collective fandom identity. There is no formal name for his admirers, no dedicated campaigns for birthday billboards, and no crowds gathering for autographs; engagement remains strictly intellectual and institutional. His appearances at book signings for Heroes of 1776 or events at the Nixon Foundation are attended by those seeking civics education rather than fans chasing a star. The mythology that has grown around him is rooted in the courtroom and the press room, where his textualist philosophy and occasional departures from expected voting patterns create a narrative of independence that resonates deeply with observers. This lack of traditional fandom only underscores the seriousness with which he approaches his role, transforming every opinion into a potential historical landmark without the need for a cheering section.[แก้ไข]

Born in Denver in 1967, Neil Gorsuch completed his undergraduate studies at Columbia University in just three years, graduating in 1988. During his time there, he co-founded the Federalist Paper, which started as a neutral political publication before evolving into a satirical outlet. His mother, Anne Gorsuch Burford, made history as the first woman to lead the EPA and the first cabinet-level official cited for contempt of Congress. A devoted Westerner, Gorsuch rides his bicycle to work at the Supreme Court and balances his schedule with fishing and skiing trips in Colorado. His doctoral thesis at Oxford, supervised by John Finnis, explored the morality of assisted suicide, while his paternal lineage traces back to pre-Revolutionary Maryland via Charles Gorsuch, who arrived from England in the 1600s. He holds the distinction of being the first justice to serve alongside Anthony Kennedy, the very man for whom he once clerked. Beyond these personal details, two legendary moments define his modern legacy. The first is his succession of Antonin Scalia in April 2017, a pivotal event following a contentious Senate blockade that reshaped the Court's composition. The second is his ardent defense of American Indian rights, culminating in major victories like McGirt v. Oklahoma, which stands as a defining chapter in his jurisprudence. More recently, his July 2026 interviews explicitly rejecting the myth of a Christian nation sparked widespread discussion, solidifying his role as a nuanced voice within conservative legal thought.[แก้ไข]

Neil Gorsuch เป็นบุตรคนโตจากพี่น้องสามคนของ David Ronald Gorsuch ทนายความ และ Anne Gorsuch Burford (สกุลเดิม McGill) ทนายความที่กลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บริหารสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา (EPA) ภายใต้ประธานาธิบดี Ronald Reagan มารดาของเขากลายเป็นข่าวระดับประเทศจากการผ่อนคลายกฎระเบียบด้านมลพิษ ลดงบประมาณ และกลายเป็นเจ้าหน้าที่ระดับคณะรัฐมนตรีคนแรกที่ถูกกล่าวหาว่าดูหมิ่นรัฐสภาหลังจากปฏิเสธที่จะส่งเอกสารที่ถูกเรียกซึ่งเกี่ยวข้องกับโครงการ Superfund เธอลาออกหลังจาก 22 เดือน Gorsuch เป็นชาวโคโลราโดรุ่นที่สี่ที่มีเชื้อสายไอริชและอังกฤษ เขาแต่งงานกับ Louise Gorsuch และมีลูกสาวสองคน ครอบครัวรักษาภาพลักษณ์สาธารณะที่ต่ำ สอดคล้องกับความชอบของ Gorsuch ที่กล่าวไว้ว่าต้องการดำเนินชีวิตอย่างธรรมดามาก[แก้ไข]

Gorsuch เป็นเสมียนให้กับผู้พิพากษาศาลฎีกา Byron White และ Anthony Kennedy ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งร่วมกับ Kennedy ในศาล เขาศึกษาภายใต้ John Finnis นักปรัชญากฎหมายที่ Oxford บนบัลลังก์ เขามักจะสอดคล้องกับผู้พิพากษา Clarence Thomas ในการสนับสนุนหลักนิติศาสตร์กฎหมายธรรมชาติ ปรัชญาทางตุลาการของเขามักถูกเปรียบเทียบกับ Antonin Scalia ผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้า มารดาของเขา Anne Gorsuch Burford เป็นผู้หญิงคนแรกที่นำ EPA [แก้ไข]

ชีวิตส่วนตัวของ Neil Gorsuch มีโปรไฟล์ต่ำอย่างเห็นได้ชัด และบันทึกสาธารณะเกี่ยวกับประวัติความรักของเขามีจำกัดมาก เขาแต่งงานกับ Louise Gorsuch ในปี 1996 และมีลูกสาวสองคนด้วยกัน รายละเอียดว่าพบกันอย่างไรไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในแหล่งชีวประวัติสำคัญ ภรรยาและลูก ๆ ของเขายังคงอยู่ห่างจากสปอตไลท์สาธารณะเป็นส่วนใหญ่ สอดคล้องกับความชอบของ Gorsuch ที่กล่าวไว้ว่าต้องการดำเนินชีวิตอย่างธรรมดามาก ไม่มีแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือบันทึกการแต่งงาน การหมั้น หรือความสัมพันธ์โรแมนติกระดับสูงก่อนแต่งงานกับ Louise เมื่อพิจารณาจากอายุของเขา (เกิดปี 1967) และการขาดข้อมูลสาธารณะ ความสัมพันธ์ก่อนหน้านี้ใด ๆ ยังคงเป็นส่วนตัว ณ ปี 2026 Gorsuch แต่งงานกับ Louise Gorsuch และการแต่งงานยังคงดำเนินต่อไป[แก้ไข]

As an associate justice of the Supreme Court, Neil Gorsuch earns a salary of approximately $298,500 per year as of 2024. Per iFANN's editorial analysis, his net worth is estimated at $10 Million. This wealth is built primarily from his judicial salary, prior earnings from a decade in private practice at Kellogg, Hansen, Todd, Figel & Frederick, book advances, and real estate holdings. He does not have endorsement deals or business ventures. His wealth has grown steadily since his appointment to the federal bench in 2006, with the most significant increase coming from his Supreme Court salary and any investment income. Gorsuch maintains a modest lifestyle, biking to work and spending time in Colorado, and has not disclosed specific real estate assets.[แก้ไข]

Gorsuch ได้รับทุน Marshall Scholarship ซึ่งเป็นเกียรติทางวิชาการที่มีการแข่งขันสูง สำหรับการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาที่ Oxford University ตั้งแต่ปี 1991 ถึง 1994 เขาไม่ได้รับรางวัลจากอุตสาหกรรมบันเทิงหรือสื่อ เช่น Oscars, Emmys หรือ Grammys เนื่องจากอาชีพของเขาอยู่ในสาขากฎหมายและตุลาการ ไม่มีรางวัลอื่นใดที่บันทึกไว้ในแหล่งข้อมูลที่มีอยู่ [แก้ไข]