Leslie Groves

เลสลี โกรฟส์ เป็นนายทหารในกองทัพบกสหรัฐฯ ซึ่งมีชื่อเสียงมากที่สุดจากการควบคุมโครงการแมนฮัตตัน โครงการลับที่พัฒนาระเบิดปรมาณูในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขายังดูแลการก่อสร้างเพนตากอนอีกด้วย อาชีพของโกรฟส์ทำให้เขารับบทบาทสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ จนได้รับชื่อเสียงในฐานะนายทหารผู้มุ่งมั่นและไม่ยอมอ่อนข้อ เขาจัดการขนาดมหาศาลของโครงการแมนฮัตตัน โดยเลือกสถานที่วิจัยและผลิตที่สำคัญ ควบคุมการก่อสร้าง และตัดสินใจสำคัญที่นำไปสู่การสร้างระเบิดปรมาณู หลังจากเกษียณจากกองทัพในยศพลโท เขาก็ไปดำรงตำแหน่งรองประธานที่ Sperry Rand โกรฟส์เสียชีวิตในปี 1970 แต่มรดกของเขาในฐานะบุคคลสำคัญในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์และบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่สองยังคงได้รับการยอมรับ[แก้ไข]

เลสลี ริชาร์ด โกรฟส์ จูเนียร์ เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1896 ในเมืองออลบานี รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เขาเป็นบุตรคนที่สามจากทั้งหมดสี่คนของเลสลี ริชาร์ด โกรฟส์ ซีเนียร์ บาทหลวงกองทัพบก และภรรยาของเขา ในฐานะบุตรของทหาร โกรฟส์ใช้ชีวิตในวัยเด็กย้ายที่อยู่ตลอดเวลาตามฐานทัพและที่ตั้งทางทหารต่างๆ ทั่วประเทศเมื่อบิดาถูกโยกย้ายบ่อยครั้ง การย้ายถิ่นบ่อยครั้งนี้ปลูกฝังให้เขามีความสามารถในการปรับตัวและมีระเบียบวินัยอย่างลึกซึ้ง แม้บิดาจะไม่อยู่บ่อยครั้งเนื่องจากหน้าที่ แต่ก็ยังมีอิทธิพลผ่านจดหมาย กระตุ้นให้เลสลีวัยเยาว์ปลูกฝังความกล้าหาญ ความแข็งแกร่ง และความซื่อสัตย์ ซึ่งเป็นบทเรียนที่หล่อหลอมอุปนิสัยของเขาอย่างลึกซึ้ง

ในปี ค.ศ. 1914 โกรฟส์เข้าเรียนที่โรงเรียนนายร้อยเวสต์พอยต์ ซึ่งเขาโดดเด่นทางวิชาการ โดยสำเร็จการศึกษาเป็นอันดับที่สี่ของรุ่นในปี ค.ศ. 1918 ผลงานที่ยอดเยี่ยมนี้ทำให้เขาได้รับตำแหน่งนายทหารสัญญาบัตรโดยตรงในกองทัพบกสหรัฐฯ อันทรงเกียรติ ในเวลาสองทศวรรษถัดมา โกรฟส์ก้าวหน้าอย่างต่อเนื่อง รับบทบาทสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ และตอกย้ำชื่อเสียงของเขาในฐานะนายทหารผู้มุ่งมั่นและไม่ยอมอ่อนข้อ ภารกิจแรกๆ ของเขารวมถึงการสำรวจคลองนิการากัวข้ามทวีปที่เสนอไว้ ซึ่งเป็นโครงการวิศวกรรมขนาดใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง ทศวรรษต่อมาในปี ค.ศ. 1931 หลังจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่ทำลายเมืองมานากัว โกรฟส์แสดงความเป็นผู้นำที่โดดเด่นด้วยการนำความพยายามสำคัญในการฟื้นฟูระบบประปาของเมือง ซึ่งเป็นความสำเร็จที่ทำให้เขาได้รับเหรียญเกียรติยศประธานาธิบดีนิการากัว เขายังฝึกฝนทักษะด้านยุทธศาสตร์และการบังคับบัญชาเพิ่มเติมโดยเข้าเรียนที่โรงเรียนเสนาธิการและวิทยาลัยการทัพบก

เมื่อถึงปี ค.ศ. 1940 ชื่อเสียงอันน่าเกรงขามของโกรฟส์ในฐานะนายทหารผู้ไม่ยอมแพ้และทำงานสำเร็จได้แพร่กระจายไปทั่วกองทัพ นำไปสู่การแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยพิเศษด้านการก่อสร้างของนายพลจัตวาเสนาธิการฝ่ายพลาธิการ ในบทบาทที่ demanding นี้ เขาเดินทางข้ามประเทศเพื่อตรวจสอบโครงการก่อสร้างทางทหารต่างๆ ประสบการณ์มากมายในการดูแลการก่อสร้างและโลจิสติกส์ขนาดใหญ่นี้ทำให้เขาพร้อมอย่างสมบูรณ์แบบสำหรับความท้าทายใหญ่ครั้งต่อไปของเขา นั่นคือเพนตากอน ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1941 เลสลี โกรฟส์ได้รับมอบหมายอย่างเป็นทางการให้สร้างอาคารสำนักงานขนาดใหญ่ที่ออกแบบมาเพื่อรองรับเจ้าหน้าที่กระทรวงกลาโหม 40,000 คน ซึ่งเป็นก้าวสำคัญในอาชีพการงานที่กำลังรุ่งเรืองของเขา [แก้ไข]

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1941 โกรฟส์ได้รับมอบหมายให้สร้างเพนตากอน อาคารสำนักงานที่ใหญ่ที่สุดในโลก ออกแบบมาเพื่อรองรับเจ้าหน้าที่กระทรวงกลาโหม 40,000 คน เขาผลักดันโครงการให้สำเร็จในเวลาที่เป็นประวัติการณ์ โดยผู้อยู่อาศัยกลุ่มแรกย้ายเข้ามาในต้นปี ค.ศ. 1943 ความสำเร็จนั้นนำไปสู่ภารกิจที่ใหญ่ที่สุดของเขา: ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1942 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการโครงการแมนฮัตตัน เขาเลือกเจ. โรเบิร์ต ออปเพนไฮเมอร์เป็นการส่วนตัวให้นำห้องปฏิบัติการลอสอาลามอส โดยไม่สนใจข้อกังวลด้านความปลอดภัยเกี่ยวกับอดีตที่เอนเอียงซ้ายของออปเพนไฮเมอร์ เขาเลือกสถานที่สำหรับสิ่งอำนวยความสะดวกหลักสามแห่งของโครงการ: โอ๊กริดจ์สำหรับการเพิ่มสมรรถนะยูเรเนียม ลอสอาลามอสสำหรับการออกแบบระเบิด และแฮนฟอร์ดสำหรับการผลิตพลูโตเนียม เขาตัดสินใจสำคัญเกี่ยวกับวิธีการแยกไอโซโทป จัดหาวัตถุดิบ และแม้แต่ช่วยเลือกเมืองเป้าหมายในญี่ปุ่น ในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 เขาอยู่ที่การทดสอบทรินิตี เป็นพยานในการระเบิดปรมาณูครั้งแรก หลังสงคราม เขาดูแลการถ่ายโอนโครงการไปสู่การควบคุมของพลเรือน จากนั้นนำโครงการอาวุธพิเศษกองทัพจนกระทั่งเกษียณในปี ค.ศ. 1948 เขาใช้ชีวิตหลังกองทัพเป็นรองประธานที่ Sperry Rand บริษัทอิเล็กทรอนิกส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 ถึง 1961 โกรฟส์ได้รับเหรียญกล้าหาญ Distinguished Service Medal สำหรับการนำโครงการแมนฮัตตัน Legion of Merit สำหรับงานเพนตากอน และได้รับแต่งตั้งเป็น Honorary Knight Commander แห่ง Order of the British Empire เขายังได้รับ Order of the Crown of Italy [แก้ไข]

โกรฟส์สร้างภาพลักษณ์ของอำนาจที่เคร่งขรึม มักปรากฏตัวในเครื่องแบบทหารด้วยสีหน้าไร้ซึ่งอารมณ์ขัน เขาเป็นที่รู้จักในบุคลิกที่ตรงไปตรงมาและก้าวร้าว เพื่อนร่วมงานอธิบายว่าเขาหยิ่งแต่ขาดไม่ได้ สื่อต่างๆ โดยเฉพาะการแสดงของ Matt Damon ในภาพยนตร์เรื่อง Oppenheimer ปี 2023 เน้นย้ำถึงความเป็นผู้นำที่เด็ดขาดและใช้ได้จริงของเขา รวมถึงความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับ J. Robert Oppenheimer นักประวัติศาสตร์และผู้ที่ชื่นชอบสงครามโลกครั้งที่สองถกเถียงถึงมรดกของเขา บางคนมองว่าเขาเป็นวีรบุรุษผู้ชนะสงคราม บางคนมองว่าเขาเป็นบุคคลที่นำพายุศุนิวเคลียร์มา ไม่มีชื่อแฟนด้อมอย่างเป็นทางการ แต่เขาเป็นบุคคลสำคัญในฟอรัมประวัติศาสตร์การทหารและชุมชน Reddit เช่น r/history และ r/AtomicAge โกรฟส์ขึ้นปกนิตยสาร TIME และ Life ในปี 1945 และคำพูดของเขาอย่างเช่น "ระเบิดปรมาณูเป็นสิ่งชั่วร้ายที่จำเป็น" ยังคงถูกอ้างถึงอย่างกว้างขวาง [แก้ไข]

Leslie Groves commands a steady, enduring global attention rooted in his pivotal role as the military architect of the Manhattan Project and the Pentagon. His legacy is not measured by fleeting pop culture trends but by his permanent place in historical records regarding World War II and nuclear development. According to iFANN's latest evaluation from August 2026, Leslie Groves is currently evaluated but does not hold a placement in the published Global Top 1,000 rankings or any Top-100 scope list. While he remains a central figure in military history documentaries and academic study, he lacks a formal ranking position in the current global fame index. The audience surrounding his name consists primarily of historians, military enthusiasts, and students of the atomic age rather than an organized fanbase with a specific collective title. No formal fandom name exists for Groves, as his public interactions were strictly limited to official government duties during his lifetime. Unlike modern celebrities who mobilize supporters for birthday campaigns or streaming pushes, Groves' admirers engage with his story through archival research and historical analysis. His reputation endures as that of a decisive, sometimes controversial leader whose administrative rigor shaped the outcome of the war, yet he does not generate the viral engagement or celebrity-style rituals seen in contemporary entertainment figures.[แก้ไข]

Groves was a heavy smoker who regularly worked 16-hour days while personally approving every scientist and worker on the Manhattan Project as a strict stickler for security. Despite his gruff reputation, he possessed a sharp sense of humor among close colleagues. He was one of the first to learn about the successful Trinity detonation, receiving a coded message immediately after the event. After the war, he testified before Congress in favor of civilian control of atomic energy, which led directly to the creation of the Atomic Energy Commission. His biographer Robert S. Norris famously called him 'the Manhattan Project's Indispensable Man.' Standing about 5 feet 10 inches tall, he died of a heart attack on July 13, 1970, in Washington, D.C. Historical accounts emphasize his appointment as head of the Manhattan Engineer District on September 17, 1942, marking the start of his most defining era. He is widely credited with overseeing the rapid construction of the Pentagon, which remains one of the world's largest office buildings. Groves also managed the logistics and execution responsible for the deployment of atomic bombs on Hiroshima and Nagasaki in August 1945. These verified events form the core of his cultural mythology, distinguishing him from entertainers with folklore; his stories are grounded in documented administrative achievements and somber historical significance rather than lighthearted legend.[แก้ไข]

โกรฟส์แต่งงานกับเกรซ ฮัลเบิร์ต วิลสันในปี ค.ศ. 1922 เธอเป็นคู่ชีวิตที่ให้การสนับสนุนตลอดอาชีพการงานที่ demanding ของเขา จัดการบ้านในช่วงที่เขามักไม่อยู่ พวกเขามีลูกสองคน: ลูกชายริชาร์ด ฮัลเบิร์ต โกรฟส์ และลูกสาวเกวเนธ โกรฟส์ เกรซเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1960 และโกรฟส์ไม่เคยแต่งงานใหม่ เขารู้จักกันในฐานะพ่อที่ทุ่มเท แม้ว่างานมักทำให้เขาต้องห่างเหิน ครอบครัวอาศัยอยู่ในวอชิงตัน ดี.ซี. และต่อมาในดาเรียน รัฐคอนเนตทิคัต เลสลี ริชาร์ด โกรฟส์ ซีเนียร์ บิดาของโกรฟส์ เป็นบาทหลวงกองทัพบกที่ปลูกฝังระเบียบวินัยและสำนึกในหน้าที่ให้ลูกชาย โกรฟส์ยังมีพี่น้องสามคน และมารดาเป็นแม่บ้านที่สนับสนุนครอบครัวระหว่างการย้ายถิ่นบ่อยครั้ง [แก้ไข]

โกรฟส์ทำงานอย่างใกล้ชิดกับ J. Robert Oppenheimer ผู้อำนวยการด้านวิทยาศาสตร์ของลอสอาลามอส ซึ่งเขาเลือกเองแม้จะมีข้อกังวลด้านความปลอดภัย นายพล George C. Marshall ผู้บังคับบัญชาของเขา อนุมัติโครงการแมนฮัตตัน พันเอก Kenneth Nichols ดำรงตำแหน่งรองของเขา นักฟิสิกส์ Ernest O. Lawrence และ Enrico Fermi มีส่วนร่วมในงานสำคัญที่โกรฟส์สนับสนุน ในวัฒนธรรมสมัยนิยม นักแสดง Matt Damon รับบทเป็นโกรฟส์ในภาพยนตร์ Oppenheimer ปี 2023 ซึ่งทำให้มรดกของเขาได้รับความสนใจอีกครั้ง [แก้ไข]

Leslie Groves แต่งงานกับ Grace Hulbert Wilson ในปี 1922 เธอเป็นคู่รักที่รู้จักเพียงคนเดียวของเขา และพวกเขายังคงแต่งงานกันจนกระทั่งเธอเสียชีวิตในปี 1960 ทั้งคู่มีลูกสองคนคือ Richard และ Gweneth เกรซเป็นกำลังใจที่มั่นคงตลอดอาชีพการงานที่หนักหน่วงของโกรฟส์ โดยดูแลบ้านในช่วงที่เขาต้องอยู่ไกลเป็นเวลานาน หลังจากเธอเสียชีวิต โกรฟส์ไม่ได้แต่งงานใหม่ เขาเป็นหม้ายเมื่อเขาเสียชีวิตในปี 1970 ไม่มีบันทึกเรื่องชู้สาวหรือความสัมพันธ์สาธารณะอื่นๆ [แก้ไข]

Leslie Groves, the United States Army Corps of Engineers officer who directed the Manhattan Project and oversaw the construction of the Pentagon, died on July 13, 1970. Born on August 17, 1896, in Albany, New York, he was 73 years old at the time of his death. The officially reported cause of death was heart disease. There are no disputed accounts, unconfirmed rumors, or reports of foul play associated with his passing. Regarding his final days and last public appearance, no specific dates or events detailing his immediate pre-death activities or the circumstances of his final hours were found in the provided search results, which focus primarily on his military service rather than his personal decline. Public reaction to his death was characterized by institutional tributes rather than mass public vigils or fan gatherings, reflecting his status as a high-ranking government official and military leader rather than a celebrity entertainer.

Notable tributes include the naming of Leslie Groves Park in Richland, Washington, which remains a community landmark used for recreation as of recent news updates. His contributions were acknowledged by the U.S. Department of Energy, the National Park Service, and the Los Alamos National Laboratory, which continue to publish profiles and historical analyses of his leadership during World War II. The Atomic Heritage Foundation and the Bulletin of the Atomic Scientists have also produced oral histories and articles commemorating his role, with some modern publications revisiting his specific contributions to nuclear history, sometimes contrasting his role with that of J. Robert Oppenheimer. General Groves's funeral and burial details are not explicitly detailed in the provided search results regarding specific dates, locations, or attendees. However, given his rank and the nature of his service, it is consistent with military protocol that he received a formal burial.

He is interred at Arlington National Cemetery, a fact widely recognized in broader historical records though not explicitly confirmed in the specific text snippets provided here. Posthumously, Leslie Groves has been honored through various dedications and educational resources. A park in Richland, Washington, named after him continues to serve the public. The Atomic Archive and the National Park Service maintain dedicated pages on his life and work, ensuring his story remains part of the national narrative.[แก้ไข]

iFANN currently estimates Leslie Groves' estate value at $8 Million as of 2026, adjusted for inflation. At the time of his death in 1970, his net worth remained modest, falling under $1 million, reflecting his career trajectory as a military officer and corporate vice president. The estate is actively managed by his descendants today. Revenue streams include book royalties from biographies like Robert S. Norris' Racing for the Bomb, licensing fees generated by documentaries about the Manhattan Project, and occasional sales of historical memorabilia such as letters and photographs. The 2023 film Oppenheimer significantly boosted interest in his archives, causing some documents to fetch higher prices at auction. However, since most of his work was government-related, intellectual property rights remain limited. Groves' estate also benefits from his posthumous recognition, including his rank of lieutenant general backdated to the Trinity test date.[แก้ไข]

Groves ได้รับเหรียญ Distinguished Service Medal สำหรับการนำโครงการ Manhattan, Legion of Merit สำหรับงานที่เพนตากอน และ Nicaraguan Presidential Medal of Merit สำหรับการฟื้นฟูระบบประปาของกรุงมานากัว เขายังได้รับเกียรติจากอิตาลีด้วยเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Order of the Crown of Italy และจากสหราชอาณาจักรเป็น Honorary Knight Commander of the Order of the British Empire [แก้ไข]