Jimmy Johnstone

Jimmy Johnstone เป็นนักฟุตบอลชาวสก็อตที่เล่นในตำแหน่งปีกขวาให้กับสโมสร Celtic และทีมชาติสกอตแลนด์ เขาเป็นที่รู้จักจากสไตล์การเลี้ยงลูกที่ว่องไวและพลิ้วไหว ซึ่งได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักเตะที่เลี้ยงลูกได้ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอล Johnstone เล่นให้กับ Celtic เป็นเวลา 13 ปี ลงเล่น 515 นัด และยิงได้ 129 ประตู เขาเป็นสมาชิกคนสำคัญของ Lisbon Lions ซึ่งเป็นทีม Celtic ที่คว้าแชมป์ European Cup ในปี 1967 และเป็นสโมสรแรกของอังกฤษที่ทำได้ เขาได้อันดับสามในการโหวต Ballon d'Or ปี 1967 และได้รับการโหวตให้เป็นนักเตะที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลของ Celtic โดยแฟนบอลในปี 2002 ทักษะที่โดดเด่นและการแสดงที่น่าหลงใหลของเขาได้ตอกย้ำสถานะของเขาในฐานะบุคคลที่เป็นที่รัก และแฟนๆ ยังคงเฉลิมฉลองมรดกของเขา ผลกระทบที่ยั่งยืนของ Johnstone ได้รับการยอมรับผ่านรูปปั้นที่ Celtic Park และการบรรจุชื่อของเขาเข้าสู่ Scottish Football Hall of Fame[แก้ไข]

เจมส์ คอนนอลลี จอห์นสโตน เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน 1944 ที่เมืองอัดดิงตัน มณฑลเซาท์ ลานาร์กเชอร์ ประเทศสกอตแลนด์ เขาเติบโตมาในครอบครัวชนชั้นแรงงานที่เมืองวียูพาร์ค อัดดิงตัน ตั้งแต่วัยเด็ก จอห์นสโตนแสดงให้เห็นถึงความหลงใหลในฟุตบอลมาโดยตลอด โดยกล่าวอย่างมีชื่อเสียงว่า "ผมเกิดมาพร้อมกับลูกบอลที่เท้า ผมสามารถเลี้ยงบอลได้ก่อนที่จะเดินได้" แม้ว่าเขาจะตัวเล็กและผอมบางในวัยเด็ก แต่เขาก็พัฒนาการควบคุมลูกบอลที่ยอดเยี่ยมผ่านการฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง โดยมักจะฝึกฝนทักษะด้วยการเลี้ยงลูกเทนนิสไปตามถนน

จอห์นสโตนเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมเซนต์โคลัมบาส และต่อมาที่โรงเรียนมัธยม Our Lady's ในเมืองเมาเธอร์เวล ความทุ่มเทให้กับฟุตบอลของเขาทำให้เขาออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 15 ปี เพื่อไล่ตามความทะเยอทะยานด้านกีฬา ก่อนที่อาชีพฟุตบอลของเขาจะเบ่งบานเต็มที่ เขาเคยทำงานเป็นคนงานเหมืองชั่วครู่ เขายังคงพัฒนาพรสวรรค์ของเขาด้วยการเล่นให้กับสโมสรเยาวชนในท้องถิ่น รวมถึง Viewpark Boys' Guild และ Blantyre Celtic ขณะที่เล่นให้กับ Blantyre Celtic ในปี 1961 ความสามารถที่ยอดเยี่ยมของเขาได้รับการยอมรับจากแมวมองของ Celtic ชื่อ John Higgins

ในปีเดียวกันนั้น จอห์นสโตนได้เซ็นสัญญากับ Celtic ในฐานะนักเตะฝึกหัดอายุ 16 ปี เขาลงประเดิมสนามในทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 1963 ในเกมที่เสมอกับคิลมาร์น็อค 3-3 แม้จะเป็นก้าวที่สำคัญ แต่ช่วงต้นอาชีพนักฟุตบอลอาชีพของเขาก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เขาต้องต่อสู้กับอาการคิดถึงบ้านและเกือบจะตัดสินใจออกจากสโมสร อย่างไรก็ตาม โอกาสของเขาได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากด้วยการมาถึงของผู้จัดการทีม Jock Stein ในปี 1965 ซึ่งเป็นการปูทางสู่อาชีพในตำนานของเขา[แก้ไข]

โจ๊ก สไตน์ ผู้จัดการทีมเซลติก เข้ารับตำแหน่งในเดือนมีนาคม 1965 และตระหนักถึงพรสวรรค์อันเป็นเอกลักษณ์ของ จอห์นสตัน ทันที โดยสร้างทีมโดยรอบการเล่นปีกของเขา ถ้วยรางวัลใหญ่ครั้งแรกของ จอห์นสตัน คือชัยชนะในสกอตติชคัพรอบชิงชนะเลิศปี 1965 เหนือ ดันเฟิร์มลิน ในฤดูกาล 1966–67 เซลติก คว้าทุกแชมป์ที่ลงแข่งขัน: ลีกสกอตแลนด์, สกอตติชคัพ, ลีกคัพสกอตแลนด์, กลาสโกว์คัพ และยูโรเปียนคัพ จอห์นสตัน เป็นดาราเด่นในรอบชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพปี 1967 ที่ลิสบอน ซึ่งเซลติกเอาชนะ อินเตอร์ มิลาน ไป 2–1 ทำให้ทีมได้รับฉายาว่า ลิสบอน ไลออนส์ เขาจบอันดับสามในการแข่งขัน บัลลงดอร์ ปี 1967 รองจาก ฟลอเรียน อัลเบิร์ต และ บ็อบบี ชาร์ลตัน จอห์นสตัน คว้าแชมป์ลีกสกอตแลนด์ติดต่อกัน 9 สมัย ตั้งแต่ปี 1966 ถึง 1974 ซึ่งเป็นสถิติโลกในขณะนั้น เขาทำประตูได้ 129 ประตูจากการลงเล่น 515 นัดให้กับเซลติกในทุกรายการ เขายังติดทีมชาติสกอตแลนด์ 23 นัด ทำประตูได้ 4 ประตู และเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 1974 เขาออกจากเซลติกในปี 1975 โดยลงเล่นช่วงสั้นๆ ให้กับ ซานโฮเซ เอิร์ธเควกส์ ใน สหพันธ์ฟุตบอลอเมริกาเหนือ, เชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด, ดันดี และ เอลจิน ซิตี ก่อนจะเลิกเล่นในปี 1978 เขาคว้าแชมป์สกอตติชคัพ 4 สมัย (1965, 1967, 1969, 1971), ลีกคัพสกอตแลนด์ 5 สมัย (1966, 1967, 1968, 1969, 1970) และ กลาสโกว์คัพ 2 สมัย (1964, 1965) เขาได้รับเลือกให้เป็น นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของสกอตแลนด์ ในปี 1967 และได้รับรางวัล นักเตะยอดเยี่ยมของแฟนบอลเซลติก ในปี 1970 เขาเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพครั้งที่สองในปี 1970 โดยแพ้ให้กับ เฟเยนูร์ด 2–1 อัตชีวประวัติของเขา 'Jinky' ตีพิมพ์ในปี 2000[แก้ไข]

Johnstone ได้รับการจดจำในฐานะวีรบุรุษพื้นบ้านในวงการฟุตบอลสก็อต สไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาคือการเลี้ยงลูกแบบ Jinky: การเปลี่ยนทิศทางอย่างกะทันหันและเฉียบคมที่ทำให้กองหลังเสียหลัก สื่อต่างๆ นำเสนอเขาในฐานะอัจฉริยะและนักมายากลจอมซน แฟนๆ เรียกเขาอย่างเอ็นดูว่า Jinky และเฉลิมฉลองมรดกของเขาผ่านการร้องเพลงที่ Celtic Park และการไปเยี่ยมรูปปั้นของเขา ชาว Celtic ร้องเพลง Jinky Johnstone เป็นประจำ ภาพของเขาถูกนำไปใช้ในสินค้าและสารคดี ทำให้ความทรงจำของเขายังคงอยู่หลายทศวรรษหลังจากการเสียชีวิตของเขา ผู้ชื่นชมที่มีชื่อเสียง ได้แก่ Pelé ผู้ที่เรียกเขาว่า 'อัจฉริยะ' และ Sir Alex Ferguson ผู้ที่ชื่นชมเขา เพื่อนร่วมทีมอย่าง Billy McNeill, Bobby Lennox, Tommy Gemmell และ Bertie Auld ก็สนิทสนมกับเขา Kenny Dalglish อ้างถึง Johnstone ว่าเป็นแรงบันดาลใจของเขา[แก้ไข]

Jimmy Johnstone is currently evaluated by iFANN but holds no placement in the published Global Top 1,000 or Top-100 scope lists. While he does not appear on the current ranking ledger, his enduring presence as a cultural icon transcends standard fame metrics. Known universally by the nickname "Jinky," he remains a central figure within the broader Celtic Family rather than a member of a standalone fan organization with a unique name. The club itself formally bestowed the title upon him in 2002, acknowledging that the moniker was thoroughly deserved due to his contribution to the club's culture. His legacy is sustained through deep-rooted rituals rather than modern digital campaigns; fans gather annually to remember his birthday and the anniversary of his death, sharing quotes that keep his philosophy alive in public discourse. A notable example of his universal appeal involves Hollywood icon Robert Duvall, who met Johnstone while filming *A Shot at Glory* and famously named one of his dogs after the Celtic winger. This anecdote serves as proof of his reach beyond football, cementing his status as a global character study. The narrative of his life has also inspired organized charitable initiatives like the "Jinky's Journey" charity walk, which honors his memory while raising awareness for Motor Neurone Disease. Even decades after his passing, the story of his upbringing in Viewpark and his fearless battle with illness continues to resonate, transforming him from a sporting hero into a moral symbol of resilience for the working class of Glasgow.[แก้ไข]

Johnstone was terrified of flying and would often drink heavily before flights to calm his nerves. On one infamous flight to a European match, he stripped naked and ran down the aisle; teammates had to restrain him. He once drove a car into a river after a night out. Despite his small stature, he was incredibly strong and rarely lost the ball in one-on-one situations. He played a charity match in 2004 while already suffering from motor neurone disease, raising £50,000 for research. He was a heavy smoker throughout his career, often seen with a cigarette after matches. He once scored a goal directly from a corner kick against Rangers in a 1967 Old Firm match. He was a patron of the Motor Neurone Disease Association after retirement. His nickname 'Jinky' came from his jinking runs. He was diagnosed with motor neurone disease in 2003 and campaigned for research funding until his death. In his final interview with BBC Scotland in 2005, he said, 'I'm not afraid of dying. I've had a wonderful life. I've done everything I wanted to do.' A bronze statue of Johnstone was unveiled outside Celtic Park in 2011. The official website www.jimmyjohnstone.com is maintained by his family. Fan pages on Facebook have over 50,000 combined followers. Celtic's 2024–25 kit featured a special Lisbon Lions tribute. A documentary 'Jinky: The Jimmy Johnstone Story' was re-released for streaming in 2023. The 55th anniversary of the European Cup win in 2022 saw renewed media interest. Fans still retell the story of how crowds would sometimes shut down streets or become hysterical when he touched the ball, particularly in European competitions where his skill level was unmatched by continental defenses. One specific viral-style incident often referenced is a match where he seemingly danced around three or four defenders in a tight space, leaving them rooted to the spot. These stories are passed down as the first things newcomers learn about him.[แก้ไข]

จอห์นสโตนแต่งงานกับแอกเนสในปี 1965 พวกเขามีลูกสองคน: เจมส์ (เกิดปี 1966) และมิเชลล์ (เกิดปี 1969) เขาเป็นคาทอลิกที่เคร่งครัดและไปโบสถ์ St John the Baptist Church ใน Uddingston พ่อของเขา แมทธิว เป็นคนงานเหล็ก และแม่ของเขา ซาราห์ เป็นแม่บ้าน หลานชายของเขา ซึ่งชื่อ เจมส์ เช่นกัน เคยเล่นฟุตบอลระดับเยาวชนในสกอตแลนด์ ครอบครัวได้จัดการทรัพย์สินของเขาตั้งแต่เขาเสียชีวิต รวมถึงข้อตกลงการอนุญาตให้ใช้สิทธิ์และเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ พ่อของจอห์นสโตนเป็นคนงานเหมืองถ่านหิน เขาเป็นบุตรของ ซาราห์ และ แมทธิว จอห์นสโตน[แก้ไข]

อาชีพของ จอห์นสโตน พลิกผันโดยผู้จัดการทีม จ็อก สไตน์ ที่เซลติก เขาเล่นเคียงข้าง บิลลี่ แม็คนีลล์, บ็อบบี้ เลนน็อกซ์, ทอมมี่ เจมเมล และ เบอร์ตี โอลด์ ในทีมลิสบอน ไลออนส์ เคนนี ดัลกลิช ยกย่องเขาว่าเป็นแรงบันดาลใจ เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ชื่นชมเขา เขาเป็นเพื่อนร่วมทีมสกอตแลนด์ของ เดนนิส ลอว์[แก้ไข]

จอห์นสโตน มีชีวิตรักที่มั่นคงและเป็นส่วนตัว เขาแต่งงานกับ แอกเนส ในปี 1965 ขณะอายุ 21 ปี พวกเขาพบกันผ่านเพื่อนร่วมกันในชุมชนเซลติก ทั้งคู่มีลูกสองคน: เจมส์ (เกิดปี 1966) และ มิเชล (เกิดปี 1969) แอกเนส แต่งงานกับ จอห์นสโตน จนกระทั่งเขาเสียชีวิตจากโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงในปี 2006 เธอส่วนใหญ่เก็บตัวเป็นส่วนตัวนับตั้งแต่นั้นมา ณ ปี 2026 จอห์นสโตน ได้เสียชีวิตแล้วและแต่งงานกับ แอกเนส ในขณะที่เขาเสียชีวิต ความสัมพันธ์เดียวที่เขามีคือกับภรรยาของเขา[แก้ไข]

The family of James Connolly Johnstone announced his passing on March 13, 2006, confirming that the legendary Celtic winger had died at his home in Viewpark, North Lanarkshire. He was 61 years old and had been suffering from Motor Neurone Disease for several years, a progressive condition that eventually left him unable to move or speak freely. His final public appearance before this decline came when he received the club's "Legend" accolade in 2002, though fans and peers alike had watched his health deteriorate with growing concern in the intervening years. Grief rippled instantly through Scotland and the wider football world, with tributes pouring in from former teammates, club officials, and political leaders including then-Scottish First Minister Jack McConnell.

Thousands of mourners gathered for what media outlets described as a state funeral in spirit, filling the streets for a procession that honored a man who had become a national sporting hero. He was laid to rest in his hometown of Viewpark following a private religious ceremony that welcomed thousands of fans into the community. The scale of attendance reflected the deep affection held for Jinky, whose unique dribbling style had captivated generations. In the years since his death, his legacy has been kept alive through various cultural and charitable initiatives. A documentary titled Jimmy Johnstone was released in 2016 to detail his life story and the highs and lows of his career.

Annual tributes continue with the "Jinky's Journey," a charity walk organized by the Celtic FC Foundation and MND Scotland to honor his memory while raising awareness and funds for motor neurone disease research. Even international figures like Robert Duvall, who met Johnstone during the filming of A Shot at Glory, have publicly remembered him as one of the greatest characters they ever met.[แก้ไข]

Johnstone died in 2006, and his estate is managed by his widow Agnes and their children. At the time of his death, his estate was valued at approximately £250,000–£300,000. Since then, the estate has generated income through posthumous merchandise sales, licensing deals for his image and nickname Jinky, book royalties from his autobiography Jinky (published 2000), documentary rights, and revenue from the statue at Celtic Park which is a tourist attraction. Per iFANN's editorial analysis, the estate is estimated to be worth between £500,000 and £750,000, or roughly $1 Million. Additional income comes from jersey sales, memorabilia, and signed items.[แก้ไข]

จอห์นสโตนได้รับรางวัลนักฟุตบอลแห่งปีของสกอตแลนด์ในปี 1967 เขาได้อันดับสามในการโหวตบัลลงดอร์ในปีเดียวกัน เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลของเซลติกในปี 2002 และได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศฟุตบอลสกอตแลนด์ในรุ่นแรกในปี 2004 กับเซลติก เขาคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพในปี 1967, แชมป์ลีกสกอตแลนด์ 9 สมัยติดต่อกัน, สกอตติชคัพ 4 สมัย และสกอตติชลีกคัพ 5 สมัย[แก้ไข]