Heavy D. & the Boyz

Heavy D. & the Boyz เป็นกลุ่มฮิปฮอปชาวอเมริกันที่ได้รับการยอมรับจากการแสดงที่เต็มไปด้วยพลังและการผสมผสานฮิปฮอปกับองค์ประกอบของเร้กเก้และป๊อป กลุ่มประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์อย่างมาก โดยอัลบั้ม Big Tyme ปี 1989 ของพวกเขาขึ้นถึงอันดับ 1 บนชาร์ต Top R&B/Hip-Hop Albums ของ Billboard และขายได้มากกว่าหนึ่งล้านชุด เพลงฮิตปี 1991 "Now That We Found Love" กลายเป็นความสำเร็จระดับโลก ขึ้นถึงอันดับ 11 บน Billboard Hot 100 และอันดับ 2 ในสหราชอาณาจักร เป็นที่รู้จักจากเพลงให้กำลังใจและการส่งเสียงร้องที่โดดเด่นและนุ่มนวลจากฟร้อนท์แมน Heavy D เพลงของกลุ่มมักจะข้ามไปสู่ผู้ฟังกระแสหลัก แม้ว่าสมาชิกจะทำโปรเจกต์เดี่ยวและกลุ่มไม่เคยยุบอย่างเป็นทางการ แต่มรดกร่วมของพวกเขาถูกยืนยันหลังจากการเสียชีวิตของ Heavy D ในปี 2011 นำไปสู่การได้รับดาวบน Hollywood Walk of Fame หลังมรณกรรมในปี 2012[แก้ไข]

Heavy D. & the Boyz ก่อตั้งขึ้นใน Mount Vernon, นิวยอร์ก ในปี 1985 โดยมาจากกลุ่มเพื่อนสนิทที่มักจะพบปะกันที่ Lincoln High School กลุ่มนี้สร้างขึ้นรอบๆ Dwight "Heavy D" Myers ซึ่งแร็ปภายใต้ชื่อนั้นมาตั้งแต่วัยรุ่นตอนต้น เป็นที่รู้จักจากการส่งเสียงร้องที่นุ่มนวลและมั่นใจ และพรสวรรค์ในการสร้างเพลงให้กำลังใจที่ติดหู Edward "Eddie F" Ferrell เพื่อนสมัยเด็กของเขา ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์และดีเจมือใหม่ที่มีอุปกรณ์บันทึกเสียงและหูที่เฉียบแหลมในการสร้างบีท กระตุ้นให้ Heavy D จัดการงานดนตรีของพวกเขาให้เป็นกลุ่มที่เหมาะสม เพื่อให้ครบสามคน พวกเขาได้คัดเลือก Troy "T-Roy" Dixon นักเต้นผู้มีเสน่ห์ซึ่งการแสดงบนเวทีที่เต็มไปด้วยพลังกลายเป็นจุดเด่นของการแสดงสดของพวกเขา รับผิดชอบท่าเต้นและสร้างความตื่นเต้นให้กับฝูงชน กลุ่มเติบโตขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติจากความหลงใหลในดนตรีและการแสดงร่วมกัน โดยไม่มีการฝึกฝนหรือการออดิชั่นอย่างเป็นทางการ Heavy D. & the Boyz ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้น ชื่อที่สะท้อนถึงชื่อเล่นของผู้นำและพลวัตของทีม เริ่มแสดงในงานปาร์ตี้ท้องถิ่นและการประกวดความสามารถ สร้างชื่อเสียงอย่างรวดเร็วจากการแสดงที่มีชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยพลัง

ชื่อเสียงในท้องถิ่นที่เพิ่มขึ้นของพวกเขาดึงดูดความสนใจที่สำคัญ ในปี 1986 Andre Harrell อดีตแร็ปเปอร์ที่เพิ่งก่อตั้ง Uptown Records สังเกตเห็น Harrell ประทับใจเป็นพิเศษกับการปรากฏตัวบนเวทีที่ทรงพลังของ Heavy D และสไตล์การผลิตที่โดดเด่นของ Eddie F ซึ่งผสมผสานพลังงานดิบของฮิปฮอปเข้ากับอิทธิพลของอาร์แอนด์บีที่ไพเราะได้อย่างชำนาญ โดยตระหนักถึงศักยภาพของพวกเขา Harrell เซ็นสัญญากับกลุ่มใน Uptown Records ค่ายเพลงที่จะกลายเป็นผู้ทรงพลังในดนตรีของคนผิวดำอย่างรวดเร็ว และจัดให้พวกเขาบันทึกอัลบั้มเปิดตัว Heavy D. & the Boyz เปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 11 เมษายน 1987 ด้วยซิงเกิล "Mr. Big Stuff" การก้าวขึ้นมาของกลุ่มในช่วงแรกสิ้นสุดลงด้วยอัลบั้มที่สอง Big Tyme ที่วางจำหน่ายในปี 1989 อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์อย่างน่าทึ่ง ขึ้นถึงอันดับ 1 บนชาร์ต Top R&B/Hip-Hop Albums ของ Billboard และขายได้มากกว่าหนึ่งล้านชุด ซึ่งเป็นความสำเร็จที่หายากและสำคัญสำหรับกลุ่มแร็ปในเวลานั้น[แก้ไข]

Heavy D. & the Boyz เป็นผู้บุกเบิกเสียงนิวแจ็กสวิง การผสมผสานของฮิปฮอป อาร์แอนด์บี และแดนซ์ป๊อปที่ครองช่วงปลายทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990 เพลงของพวกเขามีลักษณะเฉพาะคือการผลิตที่เน้นแซมเปิลของ Eddie F ซึ่งดึงมาจากฟังก์ โซล และเร้กเก้ ซ้อนทับด้วยกลองเครื่องที่คมชัดและทำนองที่ติดหู การส่งเสียงร้องของ Heavy D นั้นนุ่มนวลและเหมือนการสนทนา มักจะส่งเนื้อเพลงเชิงบวกและให้ความรู้สึกดีเกี่ยวกับความรัก ความมั่นใจในตนเอง และการปาร์ตี้ แตกต่างจากกลุ่มแร็ปฮาร์ดคอร์หลายกลุ่มในยุคนั้น กลุ่มหลีกเลี่ยงคำหยาบคายและความรุนแรง โดยเน้นที่เพลงที่เข้าถึงได้และเป็นมิตรกับวิทยุ

เสียงของกลุ่มพัฒนาขึ้นตามอัลบั้มต่างๆ ผลงาน早期เช่น Living Large (1987) ดิบและขับเคลื่อนด้วยแซมเปิล มีรากฐานมาจาก boom-bap hip-hop กับ Big Tyme (1989) พวกเขาหันมาใช้การผลิตนิวแจ็กสวิงที่ขัดเกลามากขึ้น ดังตัวอย่างจากเพลงฮิตอย่าง "We Got Our Own Thang" และ "Somebody for Me" Peaceful Journey (1991) นำเอาองค์ประกอบเร้กเก้และป๊อปเข้ามา ในขณะที่ Blue Funk (1992) ใช้สุนทรียศาสตร์ที่มืดหม่นและได้รับอิทธิพลจาก G-funk ด้วยจังหวะที่ช้าลงและเบสที่หนักแน่น อัลบั้มสุดท้ายของพวกเขา Waterbed Hev (1996) เอียงไปทางเสียงฮิปฮอปโซลในช่วงกลางทศวรรษ 1990 ด้วยเสียงร้องที่นุ่มนวลขึ้นและธีมโรแมนติก[แก้ไข]

Heavy D. & the Boyz มีบทบาทสำคัญในการนำฮิปฮอปไปสู่ผู้ฟังป๊อปกระแสหลัก ความสำเร็จแบบครอสโอเวอร์ของพวกเขากับ "Now That We Found Love" ช่วยทำลายอุปสรรคทางเชื้อชาติในวิทยุและ MTV ในช่วงเวลาที่แร็ปยังถูกมองว่าเป็นแนวเพลงเฉพาะกลุ่ม สไตล์เชิงบวกและเต้นได้ของกลุ่มทำให้ฮิปฮอปเป็นที่ยอมรับมากขึ้นสำหรับผู้ฟังในเขตชานเมืองและต่างประเทศ ปูทางให้กับศิลปินรุ่นหลังอย่าง Will Smith และ Sean Combs

แฟชั่นที่เป็นเอกลักษณ์ของ Heavy D สร้อยคอทองคำขนาดใหญ่ หมวก Kangol และเสื้อผ้าหลวมๆ กลายเป็นลุคที่กำหนดของแฟชั่นฮิปฮอปช่วงปลายทศวรรษ 1980 เขายังสนับสนุนการยอมรับรูปร่าง โดยโอบกอดชื่อเล่น "Overweight Lover" และส่งเสริมความรักตนเอง เพลงของกลุ่มมักมีข้อความที่ให้กำลังใจ โดยเพลงอย่าง "Nuttin' but Love" และ "Peaceful Journey" เน้นย้ำถึงชุมชนและความมุ่งมั่น Heavy D แสดงที่ทำเนียบขาวให้กับประธานาธิบดี Bill Clinton ในปี 1994 ซึ่งเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความ appeal ในวงกว้างของกลุ่ม

การเสียชีวิตอันน่าเศร้าของ T-Roy ในปี 1990 เป็นหนึ่งในเหตุการณ์เสียชีวิตที่มีชื่อเสียงครั้งแรกในวงการฮิปฮอป และนำไปสู่ความตระหนักรู้ที่มากขึ้นเกี่ยวกับความปลอดภัยและสุขภาพจิตในอุตสาหกรรม มรดกของกลุ่มยังคงอยู่ผ่านผลงานของ Eddie F ซึ่งในฐานะส่วนหนึ่งของ The Hitmen ได้กำหนดเสียงของอาร์แอนด์บีและฮิปฮอปในทศวรรษ 1990[แก้ไข]

ชื่อแฟนคลับอย่างเป็นทางการของวงคือ "The Heavy Hitters" แฟนๆ ขึ้นชื่อในการโบกผ้าขาวในคอนเสิร์ต ซึ่งเป็นประเพณีที่เริ่มขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และกลายเป็นภาพลักษณ์ที่เป็นเอกลักษณ์ในการแสดงของพวกเขา ในปี 2022 แฟนๆ ได้จัด "วัน Heavy D." ในเมือง Mount Vernon รัฐนิวยอร์ก เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 35 ปีของวงและมรดกของ Heavy D. วงไม่มีไม้ไฟหรือสีประจำวงอย่างเป็นทางการ แต่เพลงของพวกเขายังคงดึงดูดผู้ฟังใหม่ๆ ผ่านแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง ช่อง YouTube อย่างเป็นทางการมีผู้ติดตามมากกว่า 50,000 คน และบัญชีโซเชียลมีเดียที่ดำเนินการโดยแฟนๆ ช่วยรักษาความทรงจำของวงให้คงอยู่[แก้ไข]

ชื่อในวงการของ Heavy D ถูกตั้งโดยเพื่อนในวัยเด็กเนื่องจากน้ำหนักของเขา และ "the Boyz" หมายถึงทีมของเขา Eddie F ร่วมก่อตั้งทีมโปรดิวเซอร์ The Hitmen กับ P. Diddy ซึ่งผลิตเพลงฮิตให้กับ Jodeci, Mary J. Blige และ The Notorious B.I.G. การเสียชีวิตของ T-Roy จากการตกในงานปาร์ตี้ที่ Indianapolis ในปี 1990 ถูกอ้างถึงในเพลง "I'll Be There for You" ของ Method Man Heavy D มีอาชีพการแสดงที่ประสบความสำเร็จ ปรากฏตัวในภาพยนตร์อย่าง Life (1999) และ The Cider House Rules (1999) และในรายการทีวีอย่าง The Fresh Prince of Bel-Air วงได้ร่วมงานกับ Michael Jackson ในซิงเกิล "Jam" ปี 1992[แก้ไข]