Fishbone

Fishbone เป็นวงฟังก์ร็อกอเมริกัน พวกเขามีชื่อเสียงจากการแสดงสดที่เต็มไปด้วยพลังและสไตล์ดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์ซึ่งผสมผสาน ska, punk, funk และ heavy metal วงประสบความสำเร็จทางการค้าในช่วงต้นทศวรรษ 1990 โดยอัลบั้ม The Reality of My Surroundings ในปี 1991 ขึ้นถึงอันดับ 49 บนชาร์ต Billboard 200 Fishbone ยังคงออกทัวร์และแสดง รักษาฐานแฟนคลับที่ทุ่มเทซึ่งถูกดึงดูดด้วยเสียงที่เป็นเอกลักษณ์และการแสดงบนเวทีที่เร้าใจ เส้นทางอาชีพของพวกเขากินเวลานานกว่าสี่ทศวรรษ โดยมีการสำรวจทางดนตรีอย่างสม่ำเสมอและความมุ่งมั่นในการแสดงสด[แก้ไข]

การเดินทางของ Fishbone เริ่มต้นในปี 1979 ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะที่โรงเรียน Palms Middle School ที่นั่นเองที่เพื่อนร่วมชั้น John Norwood Fisher, Philip Fisher น้องชายของเขา, Angelo Moore, Kendall Jones, Walter Kibby และ Christopher Dowd ได้สร้างสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นจากความหลงใหลในแผ่นเสียงพังก์ ฟังก์ และสกา ชื่อวงที่โดดเด่น Fishbone มีที่มาจากชื่อเล่นของ John Norwood Fisher ซึ่งนามสกุล "Fisher" กลายมาเป็นชื่อที่จำง่ายนี้ จากจุดเริ่มต้นอันต่ำต้อย สมาชิกดั้งเดิมทั้งหกคนเริ่มเล่นดนตรีในโรงรถท้องถิ่น ฝึกฝนเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของพวกเขา

พลังดิบของพวกเขากลายเป็นชื่อเสียงในด้านการแสดงสดที่ดุเดือด คาดเดาไม่ได้ และวุ่นวาย การแสดงเหล่านี้กลายเป็นตำนานในวงการคลับลอสแอนเจลิสที่กำลังเติบโต ภายในปี 1983 Fishbone กลายเป็นวงประจำที่สถานที่สำคัญเช่น Whisky a Go Go และ Roxy ดึงดูดผู้ชมด้วยการแสดงบนเวทีที่บ้าคลั่งและการผสมผสานดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์

การแสดงที่เร้าใจเหล่านี้เองที่ดึงดูดความสนใจของ Columbia Records ค่ายเพลงเซ็นสัญญากับ Fishbone อย่างเป็นทางการในปี 1985 ถือเป็นการเปิดตัวครั้งสำคัญ ในปีเดียวกันนั้น วงออกอีพีเปิดตัวชื่อเดียวกับวง ซึ่งมีเพลงคลาสสิก "Party at Ground Zero" เพลงนำนี้ เดิมทีเป็นเพลงประท้วงเกี่ยวกับสงครามนิวเคลียร์ กลายเป็นเพลงคลาสสิกแนวสกาพังก์ทันที ความสำเร็จของอีพีและ "Party at Ground Zero" ปูทางไปสู่อัลบั้มเต็มชุดแรก "In Your Face" ซึ่งตามมาในปี 1986 ด้วย "In Your Face" Fishbone ได้สร้างเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของพวกเขาอย่างมั่นคง: การผสมผสานที่บ้าคลั่งและมีชีวิตชีวาของเครื่องเป่า กีตาร์ที่บิดเบือน และเนื้อเพลงที่เฉียบคมและใส่ใจสังคม ส่งสัญญาณถึงการมาถึงของพวกเขาในฐานะพลังที่แข็งแกร่งในวงการดนตรี[แก้ไข]

เสียงของ Fishbone เป็นการผสมผสานที่ระเบิดพลังของสกา พังก์ ฟังก์ เมทัล เร็กเก้ และโซล ในทศวรรษ 1980 พวกเขาเป็นผู้บุกเบิกการฟื้นฟูสกาพังก์ด้วยเพลงอย่าง Party at Ground Zero และ Freddie's Dead ที่ผสมผสานเครื่องเป่าที่มีชีวิตชีวากับกีตาร์ที่บิดเบือนและเนื้อเพลงที่ใส่ใจสังคม อัลบั้ม The Reality of My Surroundings ในปี 1991 ขยายไปสู่ฟังก์เมทัลและแร็ปร็อก โดยเพิ่มเครื่องเล่นแผ่นเสียงและการเรียบเรียงที่ซับซ้อนมากขึ้น อัลบั้มต่อมาสำรวจแนวไซเคเดลิกร็อก อัลเทอร์เนทีฟเมทัล และเร็กเก้ โดยมีเสียงร้องที่มีเสน่ห์ของ Angelo Moore และวงเครื่องเป่าที่แน่นหนาเป็นแกนหลัก

ในด้านเนื้อเพลง วงพูดถึงเรื่องการเหยียดเชื้อชาติ ความโหดร้ายของตำรวจ สุขภาพจิต และความเสื่อมโทรมของเมือง มักจะมีความขบขันที่มืดหม่น การผลิตของพวกเขาพัฒนาจากความรู้สึกดิบๆ เหมือนเล่นสดในสตูดิโอในอัลบั้มแรกๆ ไปสู่เนื้อสัมผัสที่ขัดเกลามากขึ้นแต่ยังคงหยาบกร้านในผลงานอิสระช่วงหลัง[แก้ไข]

Fishbone ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นแรงบันดาลใจสำคัญในการฟื้นฟูสกาคลื่นลูกที่สามในทศวรรษ 1990 ปูทางให้วงอย่าง No Doubt, Sublime และ Mighty Mighty Bosstones การผสมผสานพลังพังก์กับฟังก์และเมทัลของพวกเขายังเป็นลางบอกเหตุถึงความเฟื่องฟูของฟังก์เมทัลในช่วงต้นทศวรรษ 1990 และพวกเขาเป็นวงหลักในทัวร์ Lollapalooza ครั้งแรกในปี 1991 โดยแชร์เวทีกับ Red Hot Chili Peppers และ Nine Inch Nails

แฟชั่นของวง—เสื้อผ้ามือสองสีสันสดใส หมวกโบว์เลอร์ และเสื้อฮาวาย—กลายเป็นสัญลักษณ์ในวงการอัลเทอร์เนทีฟ พวกเขาพูดถึงความยุติธรรมทางสังคมอย่างเปิดเผยตลอดอาชีพการงาน โดยมีเพลงอย่าง Sunless Saturday ที่พูดถึงการเหยียดเชื้อชาติและความโหดร้ายของตำรวจ เพลงของพวกเขาปรากฏในวิดีโอเกมอย่าง Tony Hawk's Pro Skater 2 และภาพยนตร์เช่น The Return of Superfly และ The Wash[แก้ไข]

ฐานแฟนคลับอย่างเป็นทางการของ Fishbone เรียกว่า Familyhood Nextperience มักย่อว่า Familyhood แฟนๆ เป็นที่รู้จักจากการเต้นที่กระฉับกระเฉง รวมถึงท่าสกาแบบเฉพาะที่บางครั้งเรียกว่า Fishbone Dance ไม่มีไม้ไฟหรือสีประจำแฟนคลับอย่างเป็นทางการ แต่ผู้เข้าร่วมมักนำไม้ไฟเรืองแสงหรือแตรของเล่นมาในการแสดง วันที่ 27 สิงหาคมถือเป็นวัน Fishbone อย่างไม่เป็นทางการ ซึ่งเป็นวันครบรอบการแสดงครั้งแรกในปี 1979 โครงการแฟนคลับที่โดดเด่นคือแคมเปญ Kickstarter ปี 2019 ที่ระดมทุนได้ 50,000 ดอลลาร์สำหรับสารคดีครบรอบ 40 ปีของวง Everyday Sunshine: The Story of Fishbone[แก้ไข]

Angelo Moore เป็นนักเล่นเทเรมินที่ผ่านการฝึกฝนและมักนำเครื่องดนตรีนี้มาใช้ในการแสดงสด Kendall Jones ออกจากวงในปี 1993 หลังจากได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภท เรื่องราวของเขาเป็นจุดสนใจหลักของสารคดี Everyday Sunshine วงเคยแสดงในงาน Grammy Awards ปี 1991 โดยเป็นส่วนหนึ่งของเมดเล่กับ Red Hot Chili Peppers แม้จะได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ แต่ Fishbone ไม่เคยมีเพลงติดท็อป 40 บน Billboard Hot 100 Christopher Dowd ออกจากวงในปี 1994 เพื่อทำอาชีพเดี่ยว แต่กลับมาในปี 2010 สำหรับการรวมตัว[แก้ไข]