Eric Clapton

Eric Clapton เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และมือกีตาร์ร็อคและบลูส์ชาวอังกฤษ เขาเป็นบุคคลเดียวที่ได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่ Rock and Roll Hall of Fame ถึงสามครั้ง: ในฐานะศิลปินเดี่ยว, ร่วมกับวง The Yardbirds, และร่วมกับวง Cream นิตยสาร Rolling Stone จัดอันดับให้เขาเป็นอันดับสองในรายชื่อ 100 มือกีตาร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และนิตยสาร Time ยกให้เขาเป็นหนึ่งในสิบมือกีตาร์ไฟฟ้าที่ดีที่สุด ด้วยรางวัล Grammy 18 รางวัล, เครื่องราชอิสริยาภรณ์ CBE, และยอดขายแผ่นเสียงมากกว่า 100 ล้านชุดทั่วโลก อิทธิพลของเขาที่มีต่อดนตรีร็อคและบลูส์นั้นยิ่งใหญ่

อาชีพเดี่ยวของเขาเริ่มต้นอย่างโด่งดังในทศวรรษ 1970 ด้วยเพลงฮิตอย่าง "I Shot the Sheriff" ซึ่งเป็นคัฟเวอร์ของ Bob Marley และอัลบั้ม Slowhand (1977) ที่รวมเพลง "Wonderful Tonight" โศกนาฏกรรมเกิดขึ้นในปี 1991 เมื่อคอนเนอร์ ลูกชายวัยสี่ขวบของเขาเสียชีวิต Clapton ถ่ายทอดความเศร้าโศกของเขาลงในเพลง "Tears in Heaven" และอัลบั้ม Unplugged ซึ่งทั้งสองประสบความสำเร็จอย่างมาก เพลงฮิตในยุคหลังได้แก่ "Change the World" (1996) และ "My Father's Eyes" (1998) ตั้งแต่ปี 1999 เขามุ่งเน้นไปที่ดนตรีบลูส์และบลูส์ร็อคดั้งเดิม และเป็นเจ้าภาพจัดเทศกาล Crossroads Guitar Festival เป็นระยะ ๆ อัลบั้ม Meanwhile ในปี 2024 ของเขายังคงสืบสานมรดกทางดนตรีของเขา

นอกเหนือจากดนตรีแล้ว Clapton ยังก่อตั้ง Crossroads Centre ในแอนติกาเมื่อปี 1998 ซึ่งเป็นสถานบำบัดฟื้นฟูสำหรับผู้ที่ติดสารเสพติด เขาได้รับรางวัล Ivor Novello Awards สี่ครั้ง รวมถึงรางวัล Lifetime Achievement Award และรางวัล Brit Award สำหรับผลงานดีเด่นด้านดนตรี การแสดงสดของเขายังคงเป็นตำนาน และผลงานกีตาร์ของเขายังคงสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักดนตรีรุ่นแล้วรุ่นเล่า[แก้ไข]

Eric Patrick Clapton เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1945 ในเมือง Ripley, Surrey, ประเทศอังกฤษ แม่ของเขา Patricia Molly Clapton เป็นวัยรุ่นที่ทิ้งเขาไว้ให้ปู่ย่าตายายของเขาคือ Rose และ Jack Clapp ดูแล ขณะที่เธอย้ายไปแคนาดา Clapton เติบโตขึ้นโดยเชื่อว่าปู่ย่าตายายของเขาคือพ่อแม่ของเขา เขาเพิ่งรู้ความจริงเมื่ออายุเก้าขวบ พ่อของเขา Edward Walter Fryer ทหารแคนาดา กลับบ้านก่อนที่ Clapton จะเกิดและไม่มีบทบาทในการเลี้ยงดูเขา

Clapton เข้าเรียนที่โรงเรียน St. Bede's School ใน Ripley แต่ความหลงใหลในดนตรีทำให้เขาละเลยการเรียน เมื่ออายุ 13 ปี เขาได้รับกีตาร์โปร่งราคาถูกและสอนตัวเองโดยฟังแผ่นเสียงบลูส์ เขาถูกไล่ออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 16 ปี เพราะเล่นกีตาร์ในชั้นเรียน จากนั้นเขาเข้าเรียนที่ Kingston College of Art แต่ถูกไล่ออกอีกครั้งเนื่องจากขาดความก้าวหน้าทางการเรียน และอุทิศตนให้กับดนตรีอย่างเต็มที่

อิทธิพลทางดนตรีในยุคแรกของเขา ได้แก่ ตำนานบลูส์อย่าง Muddy Waters, B.B. King และ Robert Johnson เขาเริ่มเล่นดนตรีตามมุมถนนและเล่นในวงดนตรีท้องถิ่นเพื่อฝึกฝนทักษะ ในปี 1963 ตอนอายุ 18 ปี เขาเข้าร่วมวง The Yardbirds ในตำแหน่งมือกีตาร์นำ แทนที่ Top Topham นั่นเป็นก้าวสำคัญครั้งแรกของเขาเข้าสู่โลกดนตรีอาชีพ แต่ความก้าวหน้าที่แท้จริงเกิดขึ้นเมื่อเขาออกจาก The Yardbirds เพื่อแสวงหาเสียงบลูส์ที่บริสุทธิ์ยิ่งขึ้นกับ John Mayall & the Bluesbreakers ในปี 1965[แก้ไข]

ความก้าวหน้าของ Clapton เกิดขึ้นกับ John Mayall & the Bluesbreakers ในปี 1965 อัลบั้ม Blues Breakers with Eric Clapton (1966) หรือที่รู้จักในชื่ออัลบั้ม "Beano" ทำให้เขาเป็นมือกีตาร์บลูส์ผู้ยิ่งใหญ่ ในปี 1966 เขาร่วมก่อตั้งวง Cream กับ Ginger Baker และ Jack Bruce การผสมผสานระหว่างบลูส์, ร็อคไซเคเดลิก, และแจ๊สของ Cream ทำให้เกิดสตูดิโออัลบั้มสี่ชุด รวมถึง Disraeli Gears (1967) และ Wheels of Fire (1968) ก่อนจะยุบวงในปี 1968

จากนั้นเขาได้ก่อตั้งวง Blind Faith ในปี 1969 ร่วมกับ Steve Winwood ซึ่งเป็นซูเปอร์กรุ๊ปที่ออกอัลบั้มชื่อเดียวกับวงหนึ่งชุด หลังจากทัวร์กับ Delaney & Bonnie เขาได้ก่อตั้งวง Derek and the Dominos ในปี 1970 สตูดิโออัลบั้มเดียวของพวกเขา Layla and Other Assorted Love Songs มีเพลง "Layla" อันโด่งดัง ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากความรักที่ไม่สมหวังของเขาที่มีต่อ Pattie Boyd อัลบั้มนี้ขายได้ไม่ดีในตอนแรก แต่ต่อมากลายเป็นคลาสสิก

อาชีพเดี่ยวของเขาเริ่มต้นด้วย Eric Clapton (1970) แต่เพลงฮิตเดี่ยวครั้งสำคัญครั้งแรกของเขามาในปี 1974 ด้วยการคัฟเวอร์เพลง "I Shot the Sheriff" ของ Bob Marley จากอัลบั้ม 461 Ocean Boulevard อัลบั้ม Slowhand (1977) สร้างเพลงฮิตอย่าง "Wonderful Tonight" และ "Lay Down Sally" ในปี 1991 คอนเนอร์ ลูกชายของเขาเสียชีวิต นำไปสู่เพลง "Tears in Heaven" ที่ลึกซึ้งและอัลบั้ม Unplugged (1992) ซึ่งได้รับรางวัล Grammy ถึงหกรางวัล ความสำเร็จในยุคหลังรวมถึง "Change the World" (1996) และ "My Father's Eyes" (1998) ในปี 1999 เขาก่อตั้งเทศกาล Crossroads Guitar Festival อัลบั้ม Meanwhile ในปี 2024 ของเขายังคงสืบสานมรดกทางดนตรี[แก้ไข]

Clapton เป็นที่รู้จักในฐานะ "อัจฉริยะผู้เงียบขรึม" แห่งร็อค เป็นศิลปินที่ชอบสันโดษและครุ่นคิด ซึ่งสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาคือร็อคที่ผสมผสานบลูส์กับโซโลกีตาร์ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ แฟนคลับของเขา มักถูกเรียกว่า "Ericheads" มีความทุ่มเทและหลงใหล โดยแฟน ๆ เข้าร่วมคอนเสิร์ตของเขา สะสมแผ่นเสียงเถื่อน และถกเถียงกันว่าโซโลไหนดีที่สุด การปรากฏตัวบนโซเชียลมีเดียของเขาเป็นมืออาชีพและเพื่อโปรโมต ไม่ค่อยเป็นส่วนตัว เขามักถูกมองว่าเป็นบุคคลที่เก็บตัวซึ่งปล่อยให้ดนตรีของเขาพูดแทนตัวเอง[แก้ไข]

Eric Clapton's audience has never coalesced around a single, formal moniker. Unlike modern pop phenomena with designated armies, his supporters remain an organic, dispersed collection of rock listeners spanning generations. This fanbase is characterized by a quiet dedication to bootleg recordings and technical debates regarding his guitar work rather than organized campaigns or public rituals. While the band Cream once commanded a cult following for its explosive power trio format, no specific fandom name was ever officially adopted for the group either. The legacy of these musicians persists through tribute acts like the "Cream of Clapton Band," which features family members, yet the primary connection remains between the artist and the individual listener who values his emotive solos over celebrity spectacle. Despite this lack of centralized organization, the reach of his career is undeniably global. According to the iFANN Global Fame Rankings, Eric Clapton holds significant standing in contemporary metrics of recognition. He is currently ranked as the 300th most famous person in the world, a position he maintains from the previous cycle. Within his country of origin, he stands as the 37th most famous person from United Kingdom. In the specific domain of music genres, the data places him as the 2nd most famous person in Metal, reflecting the enduring influence of his blues-infused style on heavier styles. These placements are derived from the iFANN Global Fame Rankings, a system that tracks attention across media coverage and consumption signals worldwide. The stability of these figures suggests a consistent, albeit steady, presence in the cultural consciousness, where his reputation as a private figure allows his recorded output to speak without the need for constant personal promotion.[แก้ไข]

Clapton acquired the nickname "Slowhand" because he frequently broke strings during live performances, prompting the audience to offer a slow handclap while he changed equipment. He remains the only artist inducted into the Rock and Roll Hall of Fame three times, recognized as a solo artist, a member of the Yardbirds, and a member of Cream. His personal life includes a long-standing collection of vintage guitars valued at millions alongside a passion for classic automobiles. Since 1987, he has been a recovering alcoholic and drug addict. Beyond his commercial success, legends surround his time with Cream, including a story about the band's near-secret formation in 1966 when Paul Jones allegedly confronted them over their hidden plans. Another persistent tale involves a song considered too difficult for the trio to perform live, highlighting myths around their technical limits despite their powerhouse reputation. There are also accounts of the band displaying disdain for peers, reportedly telling other classic bands to leave and learn how to play. A recent narrative from 2026 recalls Cream looking down on contemporaries, reinforcing their notorious arrogance. The breakup of Cream in 1968 marked the end of the first major rock supergroup, an event that continues to be revisited in historical coverage. These stories, ranging from verified anecdotes to folklore, define the mythology of his early career just as much as his musical achievements.[แก้ไข]

Clapton ถูกเลี้ยงดูโดยปู่ย่าตายายของเขา Rose และ Jack Clapp หลังจาก Patricia แม่ของเขาทิ้งเขาไว้ให้ดูแล ต่อมาเขาอาศัยอยู่กับแม่และพ่อเลี้ยงหลังจากที่เธอกลับมา พ่อของเขา Edward Walter Fryer เป็นทหารแคนาดาที่กลับบ้านก่อนที่ Clapton จะเกิด Clapton มีลูกที่ยังมีชีวิตอยู่ห้าคน: Ruth (เกิด 1985 กับ Yvonne Kelly), Julie (2001), Ella (2003), Sophie (2005), และลูกชาย (เกิด 2022) กับ Melia McEnery ภรรยาของเขา คอนเนอร์ ลูกชายของเขา (เกิด 1986 กับ Lory Del Santo) เสียชีวิตในปี 1991 Clapton แต่งงานกับ Melia McEnery ในปี 2002 และพวกเขาอาศัยอยู่ใน Surrey ประเทศอังกฤษ กับลูก ๆ[แก้ไข]

แคลปตันเคยร่วมงานกับนักดนตรีในตำนานมากมาย รวมถึง Ginger Baker, Jack Bruce, Steve Winwood, Delaney Bramlett, Bonnie Bramlett, Duane Allman, B.B. King, J.J. Cale และ Mark Knopfler[แก้ไข]

ความสัมพันธ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของแคลปตันคือกับ Pattie Boyd ภรรยาของ George Harrison เขาเขียนเพลง "Layla" เพื่อเธอ และทั้งคู่แต่งงานกันในปี 1979 หลังจากมีความสัมพันธ์ลับๆ มายาวนาน การแต่งงานสิ้นสุดลงด้วยการหย่าร้างในปี 1989 เนื่องจากแคลปตันมีชู้และติดสารเสพติด ก่อนหน้านั้น เขาคบหากับ Alice Ormsby-Gore ตั้งแต่ปี 1966 ถึง 1968 ในช่วงทศวรรษ 1980 เขามีความสัมพันธ์กับ Yvonne Kelly (1984-1985 มีลูกสาวชื่อ Ruth ด้วยกัน) และ Lory Del Santo (1985-1991 มีลูกชายชื่อ Conor ด้วยกัน) ในปี 2002 แคลปตันแต่งงานกับ Melia McEnery ศิลปินชาวอเมริกันที่เขาพบในปี 1999 ทั้งคู่มีลูกสาวสามคนและลูกชายหนึ่งคนที่เกิดในปี 2022 ณ ปี 2026 แคลปตันยังคงแต่งงานกับ McEnery[แก้ไข]

Per iFANN's editorial analysis, Eric Clapton's net worth is estimated at $450 million as of 2026. This valuation reflects a financial trajectory sustained by decades of commercial activity. His wealth is primarily generated through music royalties, supported by sales exceeding 100 million records globally. Revenue streams continue to include album purchases, digital streaming, and extensive touring schedules. Clapton maintains a substantial real estate portfolio, which encompasses a residence in Surrey, England, and a property in Antigua. Additional income is derived from endorsement agreements, most notably his signature Stratocaster guitars with Fender. The Crossroads Guitar Festival, while operating as a charitable initiative, also serves to elevate his public profile and generate associated revenue. Over the past decade, his financial standing has remained stable without significant downturns, underscoring the longevity of his earning potential in the music industry.[แก้ไข]

Eric Clapton คว้ารางวัลแกรมมี่มาแล้ว 18 รางวัล รวมถึง Record of the Year จากเพลง "Tears in Heaven" และ "Change the World" นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัล Ivor Novello Awards 4 รางวัล, รางวัล Brit Award สาขา Outstanding Contribution to Music และรางวัล American Music Award เขาได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลถึงสามครั้ง[แก้ไข]