Elvis Presley

เอลวิส เพรสลีย์ เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอเมริกันที่รู้จักกันในนามราชาแห่งร็อกแอนด์โรล และเป็นหนึ่งในผู้ให้ความบันเทิงที่มีความสำคัญทางวัฒนธรรมมากที่สุดแห่งศตวรรษที่ 20 เขาผสมผสานริธึมแอนด์บลูส์ คันทรี และกอสเปลเข้าด้วยกันเป็นเสียงใหม่ที่เร้าใจ และจับคู่กับการแสดงบนเวทีที่เย้ายวนและน่าตื่นเต้น ช่วยผลักดันร็อกแอนด์โรลเข้าสู่กระแสหลัก และเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมสมัยนิยมของอเมริกาไปตลอดกาล การมาถึงของเขาในช่วงกลางทศวรรษ 1950 ทั้งสร้างความฮือฮาและความอื้อฉาว สร้างความตื่นเต้นให้กับผู้ชมวัยหนุ่มสาว ในขณะที่ทำให้ผู้พิทักษ์ประเพณีทางสังคมและเชื้อชาติในยุคนั้นตื่นตระหนก อาชีพของเพรสลีย์ครอบคลุมทั้งเพลงฮิต ภาพยนตร์ฮอลลีวูดหลายเรื่อง การกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ทางโทรทัศน์ในปี 1968 และการแสดงประจำที่ลาสเวกัสในบั้นปลายชีวิต พร้อมกับการแสดงในชุดจั๊มสูทที่เป็นตำนาน บ้านของเขาที่เมมฟิส เกรซแลนด์ ยังคงเป็นสถานที่แสวงบุญ เบื้องหลังชื่อเสียงคือเรื่องราวที่ยุ่งยากกว่าของการติดยาตามใบสั่งแพทย์และสุขภาพที่ทรุดโทรม ซึ่งจบลงด้วยการเสียชีวิตของเขาเมื่ออายุสี่สิบสองปี เหตุการณ์ที่ยิ่งทำให้ตำนานของเขาเข้มข้นขึ้น เขายังคงเป็นหนึ่งในศิลปินเดี่ยวที่มียอดขายสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ และเป็นสัญลักษณ์ที่ยั่งยืนของร็อกแอนด์โรล มีบุคคลเพียงไม่กี่คนที่ทิ้งรอยประทับถาวรไว้บนวงการดนตรีและคนดังเช่นนี้ [แก้ไข]

เอลวิส แอรอน เพรสลีย์ เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1935 ในบ้านไม้ขนาดสองห้องนอนบนถนนโอลด์ซอลทิลโลในเมืองทูเพโล รัฐมิสซิสซิปปี ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ พ่อแม่ของเขา เวอร์นอน และ แกลดีส เพรสลีย์ ต้องดิ้นรนทางการเงิน ค่าทำคลอด 15 ดอลลาร์ได้รับการช่วยเหลือจากสวัสดิการ และเพื่อนบ้านก็ช่วยผ้าอ้อมให้ เจสซี การอน ฝาแฝดของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เกิด คริสตจักรเพนเทคอสต์กลายเป็นศูนย์กลางในวัยเด็กของเขา และที่นั่นเขาได้แสดงต่อสาธารณะเป็นครั้งแรก เมื่ออายุ 10 ขวบ อยากได้จักรยานแต่ไม่ได้ เขาจึงได้รับกีตาร์จากแม่แทน เขาเรียนกีตาร์และได้อันดับที่ห้าในการประกวดความสามารถที่งาน Alabama-Mississippi State Fair ในปี 1948 ครอบครัวย้ายไปเมมฟิส รัฐเทนเนสซี ซึ่งเขาเรียนที่โรงเรียนมัธยมฮูมส์ เขาเป็นนักเรียนที่ขี้อายและเงียบขรึม และทำให้ทุกคนตกใจเมื่อเขาแสดงเพลง "Till I Waltz Again with You" ของเทเรซา บรูเออร์ ในงาน Minstrel Show ประจำปีของโรงเรียนในปี 1953 หลังจากจบการศึกษา เขาทำงานเป็นพนักงานฉายหนังในโรงภาพยนตร์และพนักงานขับรถบรรทุกให้กับ Crown Electric Company และบางครั้งก็ร้องเพลงในท้องถิ่นภายใต้ชื่อเล่น "The Hillbilly Cat" [แก้ไข]

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1953 เอลวิสเดินเข้าไปใน Sun Records และจ่ายเงิน 4 ดอลลาร์เพื่อบันทึกเพลง "My Happiness" เป็นของขวัญให้แม่ของเขา แซม ฟิลลิปส์ เจ้าของ Sun Records สังเกตเห็นเขาและเรียกเขากลับมาในวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 ระหว่างพัก เอลวิสเริ่มร้องเพลง "That's All Right" ของอาร์เธอร์ ครูดัพ และฟิลลิปส์ก็บันทึกไว้ เมื่อเพลงถูกเปิดทางวิทยุ ผู้ฟังโทรถามกันเป็นจำนวนมากว่าใครเป็นคนร้อง ช่วงเวลานี้ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นจุดกำเนิดของร็อกแอนด์โรล ในปีเดียวกันนั้น เขาแสดงครั้งเดียวที่ Grand Ole Opry ผู้จัดการจิมมี่ เดนนี่ บอกเขาว่า "นายไม่มีทางไปไหนได้หรอก หนูน้อย กลับไปขับรถบรรทุกเถอะ" เอลวิสไม่ยอมเลิก ในปี 1955 พันเอกทอม พาร์กเกอร์ กลายเป็นผู้จัดการของเขา และ RCA Victor ซื้อสัญญาของเขาด้วยราคา 35,000 ดอลลาร์ ปีถัดมา "Heartbreak Hotel" ขึ้นอันดับหนึ่งและขายได้ล้านแผ่น การออกอากาศทางโทรทัศน์ระดับชาติตามมา รวมถึง The Ed Sullivan Show ซึ่งกล้องถ่ายเขาจากเอวขึ้นไปเท่านั้น เขาออกอัลบั้มแรกและแสดงนำในภาพยนตร์เรื่องแรก "Love Me Tender" หลังจากรับราชการในกองทัพบกสหรัฐฯ ตั้งแต่ปี 1958 ถึง 1960 เขากลับมาสู่ภาพยนตร์ฮอลลีวูดหลายเรื่อง รวมถึง "Blue Hawaii" และ "Viva Las Vegas" การกลับมาในปี 1968 Comeback Special ทางช่อง NBC ที่เขาแสดงในชุดหนังสีดำ ฟื้นคืนชีพอาชีพของเขา เขาเริ่มการแสดงประจำที่ลาสเวกัสอันเป็นตำนานที่ International Hotel ในปี 1969 แสดงในชุดจั๊มสูทอันเป็นสัญลักษณ์ให้กับผู้ชมที่เต็มความจุ การถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียม "Aloha from Hawaii" ในปี 1973 มีผู้ชมประมาณ 1.5 พันล้านคนทั่วโลก [แก้ไข]

บุคลิกสาธารณะของเอลวิส เพรสลีย์ เป็นการผสมผสานระหว่างกบฏและสุภาพบุรุษ ด้วยผม slicked-back จอนข้าง และการเคลื่อนไหวสะโพกที่ยั่วยุ เขาถูกมองว่าเป็นอิทธิพลอันตรายโดยสังคมอเมริกันหัวอนุรักษ์นิยมในทศวรรษ 1950 แต่กิริยามารยาทสุภาพแบบคนใต้และความจงรักภักดีต่อแม่ของเขาทำให้ภาพลักษณ์ดูอ่อนลง เขากลายเป็นสัญลักษณ์ของการกบฏของเยาวชนและเสรีภาพทางเพศ และสไตล์ของเขา ตั้งแต่ชุดโกลด์ลาเมไปจนถึงชุดจั๊มสูทสีขาวในยุคที่ลาสเวกัส กลายเป็นสัญลักษณ์ที่มองเห็นได้ของความเกินพอดีของร็อกสตาร์ แฟนๆ ของเขาที่เรียกตัวเองว่าชุมชนแฟนคลับเอลวิส เพรสลีย์ ยังคงเป็นหนึ่งในแฟนคลับที่ทุ่มเทที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรี โดยจัดงานประจำปีที่เกรซแลนด์ในช่วง Elvis Week ซึ่งเป็นวันครบรอบการเสียชีวิตของเขา สื่อมักให้ความสำคัญกับปัญหาน้ำหนักและยาเสพติดในบั้นปลายชีวิตของเขา แต่ภาพลักษณ์ของเขาในฐานะราชายังคงยืนยง เป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่กว่าชีวิต [แก้ไข]

ความศรัทธาที่ห้อมล้อม Elvis Presley ไม่เคยเป็นแค่กระแสชั่วครู่ แต่เป็นการจาริกที่ส่งต่อกันข้ามรุ่น โดยมีธรรมเนียมที่ Memphis เป็นจุดยึด แม้จะไม่มีชื่อทางการชื่อเดียวที่รวมชุมชนทั่วโลกไว้ด้วยกัน แต่แฟน ๆ ก็เรียกตัวเองว่า “Elvis Army” หรือสั้น ๆ ว่า “Elvisites” และมารวมตัวกันทุกปีในพิธี Candlelight Vigil อันศักดิ์สิทธิ์ที่ Graceland เพื่อรำลึกถึงราชาเพลงร็อก ธรรมเนียมนี้เมื่อรวมกับการกินเลี้ยงร่วมกันในวัน Burger Thursday ระหว่างสัปดาห์ Elvis Week ก็เปลี่ยนคฤหาสน์แห่งนี้ให้เป็นศาลเจ้าที่มีชีวิต ซึ่งวัดความภักดีกันด้วยการมาร่วมงาน ไม่ใช่ยอดสตรีม มรดกของเขายังเติบโตผ่านการประกวด Ultimate Elvis Tribute Artist Contest ที่เปิดให้คนรุ่นใหม่ได้สวมวิญญาณของเขา และทำให้ดนตรียังคงเป็นประสบการณ์ร่วม ไม่ใช่ของเก่าเก็บ ขนาดของอิทธิพลที่ยืนยงนี้ปรากฏชัดในตัวชี้วัดระดับโลกล่าสุด ซึ่งติดตามความสนใจทั้งจากการรายงานข่าว การค้นหา และสัญญาณการเสพคอนเทนต์ทั่วโลก ตามiFANN Global Fame Rankings ประจำเดือนสิงหาคม 2026 Elvis Presley อยู่ในอันดับบุคคลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดอันดับ 66 ของโลก ซึ่งเป็นอันดับเดิมจากรอบก่อนหน้า ความโดดเด่นในประเทศบ้านเกิดของเขาก็ชัดเจนไม่แพ้กัน โดยอยู่ในอันดับบุคคลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดอันดับ 13 ในสหรัฐอเมริกา และบุคคลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดอันดับ 37 จากสหรัฐอเมริกา ในภาพรวมของทวีปอเมริกาเหนือ เขาอยู่อันดับบุคคลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดอันดับ 12 ในอเมริกาเหนือ ส่วนอิทธิพลต่อแนวเพลงหลักของเขาก็ทำให้ได้ตำแหน่งบุคคลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดอันดับ 2 ในสายคันทรี[แก้ไข]

จอนหนวดข้างแก้มอันเป็นเอกลักษณ์ของ Elvis ไม่ได้เกิดจากไอเดียของเขาเองตั้งแต่แรก เขาไว้มันตอนรับราชการทหารเพราะหาที่ตัดผมดี ๆ ไม่ได้ เขาได้สายดำคาราเต้ภายใต้การสอนของอาจารย์ Ed Parker และชอบแซนด์วิชสูตรที่เรียกว่า Fool's Gold Loaf ซึ่งเป็นขนมปังก้อนคว้านไส้แล้วยัดด้วยเนยถั่ว แยม และเบคอน ครั้งหนึ่งเขาเคยซื้อรถ Cadillac ทั้งล็อตให้คนแปลกหน้าที่บังเอิญเจอกันในโชว์รูม แม้เขาจะไม่เคยเปิดการแสดงนอกทวีปอเมริกาเหนือเลย ยกเว้นไม่กี่รอบในแคนาดา เพราะ Colonel Parker ผู้จัดการของเขาเป็นผู้อพยพผิดกฎหมายที่กลัวว่าจะกลับเข้าสหรัฐฯ ไม่ได้ จึงขวางการเดินทางไว้ ส่วนวลี Elvis has left the building มีที่มาจากโปรโมเตอร์ที่พยายามไล่คนดูออกจากหอประชุมหลังโชว์ในปี 1954 ช่วงเวลาระดับตำนานเกิดขึ้นในการปรากฏตัวครั้งแรกของเขาใน The Ed Sullivan Show เมื่อเดือนกันยายน 1956 เมื่อทีมกล้องได้รับคำสั่งให้ถ่ายเฉพาะช่วงบนเอวขึ้นไป เพื่อไม่ให้เห็นท่าส่ายสะโพก จนกลายเป็นกระแสคลั่งไคล้ครั้งใหญ่ อีกเรื่องที่แฟน ๆ ยังเล่าต่อกันคือการกลับจากราชการทหารที่เยอรมนีในปี 1957 ซึ่งมีแฟนเพลงหลายพันคนกรีดร้องรอรับที่สนามบิน อันเป็นสัญญาณของจุดสูงสุดแห่งยุค Elvismania แฟน ๆ ยังจดจำนิสัยใจกว้างของเขาที่ชอบซื้อเบอร์เกอร์ Krystal เลี้ยงคนแปลกหน้า ซึ่งตอกย้ำภาพราชาผู้ถ่อมตน ต่อมา Dolly Parton เปิดเผยว่า Colonel Parker เคยเรียกร้องขอลิขสิทธิ์การเผยแพร่ครึ่งหนึ่งของเพลง I Will Always Love You ก่อนจะยอมให้ Elvis บันทึกเสียง ซึ่งเธอปฏิเสธไป ด้าน Suzi Quatro ร็อกสตาร์สาวก็เล่าว่า Elvis เคยชวนเธอไปเยือน Graceland ด้วยตัวเองในปี 1974 แต่เธอต้องปฏิเสธเพราะติดทัวร์คอนเสิร์ต[แก้ไข]

พ่อแม่ของเอลวิส เวอร์นอน เอลวิส เพรสลีย์ และ แกลดีส เลิฟ เพรสลีย์ ทุ่มเทให้เขาอย่างมาก เขาใกล้ชิดกับแม่เป็นพิเศษ ซึ่งปกป้องและสนับสนุนเขา เจสซี การอน ฝาแฝดของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เกิด การสูญเสียที่หลอกหลอนเอลวิสตลอดชีวิต เขาแต่งงานกับพริสซิลลา โบซิเยร์ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1967 และลูกสาวคนเดียวของพวกเขา ลิซา มารี เพรสลีย์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1968 ทั้งคู่หย่าร้างในปี 1973 ลิซา มารี มีอาชีพทางดนตรีและมีลูกสี่คน รวมถึงนักแสดงไรลีย์ คีโอห์ เอลวิสอาศัยอยู่ที่เกรซแลนด์ คฤหาสน์ในเมมฟิสที่เขาซื้อในปี 1957 พร้อมกับสัตว์เลี้ยงมากมาย รวมถึงม้า สุนัข และลิงชิมแปนซีชื่อสแกตเตอร์ หลังจากเขาเสียชีวิต เกรซแลนด์เปิดให้สาธารณชนเข้าชมและยังคงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญที่บริหารโดย Elvis Presley Enterprises [แก้ไข]

Elvis Presley ร่วมงานกับมือกีตาร์ Scotty Moore และมือเบส Bill Black ในช่วงแรกที่ Sun Records พันเอก Tom Parker บริหารจัดการอาชีพของเขาตั้งแต่ปี 1955 เขาแสดงร่วมกับ Ann-Margret ในภาพยนตร์ปี 1964 เรื่อง Viva Las Vegas และกับ Nancy Sinatra ในเรื่อง Speedway Lisa Marie Presley ลูกสาวของเขา และ Riley Keough หลานสาว ได้สืบสานมรดกของเขา [แก้ไข]

ความสัมพันธ์จริงจังครั้งแรกของ Elvis คือกับ Dixie Locke ซึ่งเขาพบที่โบสถ์ในเมมฟิสเมื่อปี 1954 พวกเขาคบกันสองปีก่อนที่ชื่อเสียงที่เพิ่มขึ้นของ Elvis จะทำให้ความสัมพันธ์สิ้นสุดลง ในปี 1956 เขามีความรักช่วงฤดูร้อนสั้นๆ กับ June Juanico จาก Biloxi, Mississippi จากนั้นเขาคบกับพิธีกรโทรทัศน์ในเมมฟิส Anita Wood ตั้งแต่ปี 1957 ถึง 1962 และมอบแหวนสัญญาใจให้เธอ ในปี 1959 ขณะประจำการในเยอรมนี เขาได้พบกับ Priscilla Beaulieu วัย 14 ปี เธอย้ายไปอยู่ Graceland ในปี 1963 และทั้งคู่แต่งงานกันในวันที่ 1 พฤษภาคม 1967 Lisa Marie ลูกสาวของพวกเขาเกิดในปี 1968 การแต่งงานเสื่อมถอยลงเนื่องจากตารางงานที่หนักหน่วงและเรื่องชู้สาวของ Elvis และ Priscilla เป็นฝ่ายฟ้องหย่า ซึ่งสิ้นสุดในวันที่ 9 ตุลาคม 1973 ระหว่างการถ่ายทำ Viva Las Vegas ในปี 1964 Elvis มีเรื่องชู้สาวที่รู้จักกันดีกับนักแสดงร่วม Ann-Margret ตั้งแต่ปี 1972 ถึง 1976 คู่ชีวิตหลักของเขาคือ Linda Thompson อดีต Miss Tennessee ผู้ช่วยเขาผ่านปัญหาสุขภาพ ความสัมพันธ์ครั้งสุดท้ายของเขาคือกับนางแบบ Ginger Alden ซึ่งเขาหมั้นด้วยในเดือนมกราคม 1977 เธออยู่ที่ Graceland เมื่อเขาเสียชีวิตในวันที่ 16 สิงหาคม 1977 [แก้ไข]

ประธานาธิบดี Jimmy Carter ยกย่อง Elvis Presley ในฐานะชาวอเมริกันผู้ยิ่งใหญ่ ขณะที่ผู้ไว้อาลัยหลายพันคนยืนเรียงรายตลอดทางเข้า Graceland เพื่อวางดอกไม้และตุ๊กตาหมีให้ราชาเพลงร็อกแอนด์โรล ยอดขายแผ่นเสียงของเขาพุ่งขึ้นอย่างมากในช่วงสัปดาห์หลังการจากไป มีอัลบั้มหลายชุดกลับเข้าชาร์ตอีกครั้ง และซิงเกิล “A Little Less Conversation” ก็ขึ้นอันดับหนึ่งในหลายตลาดต่างประเทศในอีกหลายทศวรรษต่อมา สถานีวิทยุและคอนเสิร์ตทั่วโลกยืนสงบนิ่งไว้อาลัย สะท้อนปฏิกิริยาอันลึกซึ้งของสาธารณชนที่เปลี่ยนคฤหาสน์หลังนั้นให้กลายเป็นศาลเจ้าในทันที Presley เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 1977 ที่ Graceland ใน Memphis รัฐเทนเนสซี เพียงไม่กี่วันหลังการปรากฏตัวต่อสาธารณะครั้งสุดท้ายที่ Indianapolis ซึ่งเขาแสดงอาการอ่อนล้าทางร่างกายอย่างเห็นได้ชัด

Ginger Alden แฟนสาวของเขาเป็นผู้พบเขาหมดสติในห้องน้ำราวบ่ายโมงครึ่ง แม้หน่วยกู้ชีพและ Dr. Jerry Francisco จะพยายามช่วยชีวิตทันที สำนักงานชันสูตรศพเขต Shelby County สรุปสาเหตุการเสียชีวิตว่าเป็นภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ พร้อมระบุโรคหลอดเลือดหัวใจตีบรุนแรงและภาวะหัวใจโตเป็นปัจจัยร่วม จากการผ่าชันสูตรในวันเดียวกัน แม้รายงานช่วงแรกจะชี้ว่าเป็นการเสียชีวิตตามธรรมชาติซึ่งเกี่ยวพันกับปัญหาสุขภาพเรื้อรังและการใช้ยาตามใบสั่งแพทย์ แต่ลำดับเหตุการณ์ที่แน่ชัดเรื่องปริมาณยาก็ยังเป็นข้อถกเถียงอยู่บางส่วน พิธีศพแบบส่วนตัวจัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 1977 โดยมีครอบครัวใกล้ชิดและแฟน ๆ ที่ได้รับเชิญเข้าร่วม ก่อนที่ Presley จะถูกฝังใน Meditation Garden เคียงข้าง Gladys ผู้เป็นแม่ และ Vernon ผู้เป็นพ่อ

หลังการจากไป เขาได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่ Rock & Roll Hall of Fame ในปี 1986 ในฐานะหนึ่งในรุ่นแรกสุด และมีการก่อตั้ง Elvis Presley Charitable Foundation เพื่อสนับสนุนงานการกุศลหลายด้าน กองมรดกยังคงสร้างรายได้ผ่านการให้ลิขสิทธิ์และพิพิธภัณฑ์ Graceland ภายใต้การดูแลของ Elvis Presley Trust เพื่อรักษาภาพลักษณ์และผลงานเพลงของเขาเอาไว้[แก้ไข]

ณ ปี 2026 กองมรดกของ Elvis Presley มีมูลค่าราว $400 million ตามการวิเคราะห์ของกองบรรณาธิการ iFANN กองมรดกนี้บริหารโดย Elvis Presley Enterprises (EPE) ซึ่งมี Authentic Brands Group ถือหุ้นใหญ่ หลังเข้าซื้อหุ้น 85% ในปี 2013 ด้วยเงินราว $150 million Lisa Marie Presley ถือหุ้นอีก 15% จนกระทั่งเสียชีวิตในปี 2023 ส่วนแบ่งนั้นจึงตกทอดสู่ลูก ๆ ของเธอ รวมถึง Riley Keough กองมรดกสร้างรายได้ปีละ $40 ถึง $60 million จากการท่องเที่ยว Graceland ที่มีผู้เข้าชมกว่า 600,000 คนต่อปี ค่าลิขสิทธิ์เพลงจากคลังผลงานมหาศาลของเขา สินค้าที่ระลึก ลิขสิทธิ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์ รวมถึงผลงานที่เผยแพร่หลังการจากไป ภายใน Graceland ยังมีโรงแรม The Guest House at Graceland และ Heartbreak Hotel ที่ตกแต่งตามธีม Forbes จัดให้ Elvis ติดอันดับต้น ๆ ของคนดังผู้ล่วงลับที่ทำรายได้สูงสุดมาโดยตลอด ด้วยรายได้ปีละ $30 ถึง $50 million ในช่วงหลัง และนับตั้งแต่เขาเสียชีวิตในปี 1977 กองมรดกก็ทำรายได้สะสมไปแล้วมากกว่า $1 billion[แก้ไข]

เอลวิส เพรสลีย์ชนะรางวัลแกรมมี่สามรางวัลในสาขาการแสดงศักดิ์สิทธิ์หรือสร้างแรงบันดาลใจยอดเยี่ยม จากอัลบั้ม His Hand in Mine (1960), How Great Thou Art (1967) และ He Touched Me (1974) เขาได้รับรางวัล Grammy Lifetime Achievement Award ในปี 1971 ถือเป็นนักร้องร็อกแอนด์โรลคนแรกที่ได้รับเกียรตินี้ ในปี 2018 เขาได้รับรางวัล Presidential Medal of Freedom หลังมรณกรรม เขาได้รับการบรรจุเข้าสู่ Rock and Roll Hall of Fame (รุ่นแรก ปี 1986), Country Music Hall of Fame (1998) และ Gospel Music Hall of Fame (1999) [แก้ไข]