Don't Worry Darling

Don't Worry Darling เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญจิตวิทยาที่ดำเนินเรื่องในเมือง Victory รัฐแคลิฟอร์เนีย ชุมชนที่วางแผนไว้อย่างสมบูรณ์แบบในยุค 1950 อลิซ แชมเบอร์ส (ฟลอเรนซ์ พิว) ใช้ชีวิตด้วยชุดเดรสสีพาสเทลและงานปาร์ตี้ค็อกเทลกับแจ็ค (แฮร์รี่ สไตล์) สามีผู้ทุ่มเทของเธอในยูโทเปียกลางทะเลทรายแห่งนี้ แต่เมื่อเธอเริ่มมีอาการประสาทหลอนอย่างรุนแรงและภรรยาคนอื่นๆ เริ่มหายตัวไป อลิซก็ตระหนักว่าเปลือกนอกที่สวยงามของชุมชนแห่งนี้ซ่อนความชั่วร้ายบางอย่างไว้

ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย โอลิเวีย ไวลด์ สร้างความฮือฮาอย่างมากก่อนเปิดตัว ด้วยทีมนักแสดงที่มีชื่อเสียงและการผลิตที่เต็มไปด้วยเรื่องราวในแท็บลอยด์ ตั้งแต่ข้อถกเถียงเกี่ยวกับการคัดเลือกนักแสดงของ Shia LaBeouf ไปจนถึงเหตุการณ์ถ่มน้ำลายที่ Venice Film Festival พาดหัวข่าวมักจะบดบังตัวภาพยนตร์เอง แต่โดยแก่นแท้แล้ว Don't Worry Darling เป็นภาพยนตร์ที่เฉียบคมและมีสไตล์เกี่ยวกับการสำรวจบทบาททางเพศและภาพลวงตาของ American Dream โดยมีฟลอเรนซ์ พิว เป็นตัวนำที่ทรงพลัง

การออกแบบงานสร้างของภาพยนตร์เรื่องนี้โดดเด่น โดยมีช่างภาพ Matthew Libatique ใช้เลนส์วินเทจเพื่อสร้างสุนทรียภาพในช่วงกลางศตวรรษที่อบอ้าวด้วยแสงแดด ซึ่งให้ความรู้สึกทั้งโหยหาอดีตและน่าขนลุกอย่างลึกซึ้ง ดนตรีประกอบของ John Powell เปลี่ยนจากท่วงทำนองวงออร์เคสตราที่อบอุ่นไปสู่ความไม่ลงรอยกันของอิเล็กทรอนิกส์ที่ผิดพลาดเมื่อความเป็นจริงของอลิซเริ่มแตกสลาย แม้ว่าการตอบรับจากนักวิจารณ์จะผสมกัน แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็กลายเป็นจุดพูดคุยทางวัฒนธรรมและทำรายได้ทั่วโลกไป 86 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากงบประมาณ 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[แก้ไข]

อลิซ แชมเบอร์ส อาศัยอยู่ใน Victory เมืองบริษัทที่สมบูรณ์แบบในยุค 1950 ตั้งอยู่ในทะเลทรายแคลิฟอร์เนีย ทุกเช้า แจ็คสามีของเธอและชายคนอื่นๆ ขับรถโบราณรุ่นเงาวับไปยังสำนักงานใหญ่โครงการ Victory อันลึกลับ ในขณะที่เหล่าภรรยาอยู่ที่บ้านเพื่อดูแลบ้านเรือนให้สมบูรณ์แบบ เข้าเรียนบัลเลต์ และจัดงานเลี้ยงค็อกเทลที่จัดอย่างประณีต เพื่อนสนิทของอลิซ บันนี (โอลิเวีย ไวลด์) และภรรยาคนอื่นๆ มาร์กาเร็ต (คิกิ เลน), เชลลี (เจมม่า ชาน), ไวโอเล็ต (ซิดนีย์ แชนด์เลอร์) และ เพ็ก (เคท เบอร์แลนต์) ดูเหมือนจะยอมรับบทบาทของตนด้วยความกระตือรือร้นอย่างแท้จริง ชุมชนนี้ถูกปกครองด้วยกฎที่เข้มงวด: ไม่มีใครสามารถออกจาก Victory ได้ งานของผู้ชายไม่เคยถูกพูดถึง และการต่อต้านใดๆ ก็ถูกปราบปรามอย่างรวดเร็วโดยแฟรงค์ (คริส ไพน์) ผู้นำผู้มีวิสัยทัศน์ของโครงการ

ในตอนแรก อลิซรู้สึกพึงพอใจในฟองสบู่ในบ้านของเธอ แต่สิ่งต่างๆ เริ่มคลี่คลายเมื่อเธอเริ่มมีอาการประสาทหลอนที่น่ารบกวน ภาพของผู้หญิงเต้นรำในความว่างเปล่าที่บิดเบี้ยว ผนังเลือด และไข่ที่แตกกระจายในลักษณะที่ท้าทายฟิสิกส์ เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นพร้อมกับพฤติกรรมที่แปลกประหลาดมากขึ้นของมาร์กาเร็ต มาร์กาเร็ตอ้างว่าเธอเห็นบางสิ่งที่น่ากลัวในทะเลทราย และหลังจากนั้นไม่นาน เธอก็หายตัวไป แพทย์ประจำชุมชน (ทิโมธี ไซมอนส์) ปัดความกังวลของอลิซว่าเป็นเพราะความเครียด แต่เธอก็เริ่มสงสัยและเริ่มสืบสวน

การค้นหาคำตอบของอลิซนำเธอไปสู่การค้นพบที่น่าอึดอัดใจหลายอย่าง เธอได้เรียนรู้ว่าภรรยาคนอื่นๆ เคยมีอาการประสาทหลอนที่คล้ายกัน แต่ถูกทำให้เงียบหรือถูกวางยาสลบ เมื่อเธอพยายามขับรถออกจาก Victory เธอก็ประสบอุบัติเหตุและตื่นขึ้นมาบนเตียงโดยมีแจ็คยืนยันว่าเธอไม่เคยจากไป ในงานชุมนุม อลิซเผชิญหน้ากับแฟรงค์ ซึ่งกล่าวสุนทรพจน์ที่น่าขนลุกเกี่ยวกับการเสียสละที่จำเป็นสำหรับความสุข แจ็คเริ่มควบคุมเธอมากขึ้นเรื่อยๆ คอยจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของเธอ และใช้แก๊สไลท์เธอเมื่อเธอตั้งคำถามกับความเป็นจริง ความตึงเครียดทวีคูณเมื่ออลิซต้องตัดสินใจว่าจะยอมรับคุกที่สะดวกสบายของเธอ หรือเสี่ยงทุกอย่างเพื่อเปิดเผยความจริงเบื้องหลังโครงการ Victory[แก้ไข]