Cleveland Guardians

Cleveland Guardians เป็นทีมเบสบอลอาชีพที่ตั้งอยู่ในเมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ แข่งขันในเมเจอร์ลีกเบสบอล (MLB) ในฐานะสมาชิกของอเมริกันลีก (AL) ฝั่งกลาง สโมสรมีต้นกำเนิดย้อนไปถึงปี 1894 เมื่อก่อตั้งเป็น Grand Rapids Rustlers ใน Western League ทีมย้ายมาที่คลีฟแลนด์ในปี 1900 และกลายเป็นสมาชิกก่อตั้งของอเมริกันลีกในปี 1901 โดยเดิมรู้จักในชื่อ Cleveland Blues จากนั้นเป็น Cleveland Naps (1903–1914) และเป็นที่รู้จักมากที่สุดในชื่อ Cleveland Indians (1915–2021) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น Guardians ก่อนฤดูกาล 2022 ชื่อใหม่ได้รับแรงบันดาลใจจากรูปปั้น "Guardians of Traffic" บนสะพาน Hope Memorial Bridge ใกล้กับ Progressive Field ทีมเล่นเกมเหย้าที่ Progressive Field สนามกีฬาในตัวเมืองที่เปิดในปี 1994 และมีความจุประมาณ 34,830 ที่นั่ง

Guardians คว้าแชมป์เวิลด์ซีรีส์สองสมัย ในปี 1920 และ 1948 โดยแชมป์ปี 1948 เป็นแชมป์ล่าสุดของสโมสร พวกเขายังคว้าแชมป์อเมริกันลีก 11 สมัย (ล่าสุดในปี 2016) และแชมป์ดิวิชัน 12 สมัย (ล่าสุดในปี 2024) ทีมมีชื่อเสียงในการพัฒนานักขว้างระดับหัวกะทิ โดยมีผู้ชนะรางวัล Cy Young ได้แก่ Bob Feller, Gaylord Perry, CC Sabathia, Cliff Lee และ Corey Kluber (2014 และ 2017) ศิษย์เก่าที่โดดเด่นรวมถึงสมาชิกหอเกียรติยศ เช่น Tris Speaker, Lou Boudreau, Bob Lemon, Early Wynn, Larry Doby (ผู้เล่นผิวสีคนแรกของ AL ที่ทำลายกำแพงสีผิวในปี 1947) และ Jim Thome สโมสรประสบกับความแห้งแล้งแชมป์ที่ยาวนานที่สุดครั้งหนึ่งใน MLB มักเรียกกันว่า "The Wait" ตั้งแต่ปี 1948 โดยมีหลายครั้งที่เกือบได้แชมป์ รวมถึงการแพ้ในเวิลด์ซีรีส์ปี 1954, 1995, 1997 และ 2016

ผลงานในฤดูกาลล่าสุดแข็งแกร่ง ในปี 2024 Guardians จบด้วยสถิติ 92–69 คว้าแชมป์ดิวิชัน AL Central และผ่านเข้าสู่ AL Championship Series (ALCS) ซึ่งแพ้ให้กับ New York Yankees ในห้าเกม ในปี 2025 ณ สิ้นเดือนมิถุนายน ทีมมีสถิติ 46–31 นำดิวิชัน AL Central อยู่ 2.5 เกมเหนือ Kansas City Royals ไฮไลท์ของรายชื่อผู้เล่นปัจจุบันรวมถึงผู้เล่นตำแหน่งฐานสาม José Ramírez ผู้เข้าชิงรางวัล MVP เป็นประจำและเป็นหน้าตาของสโมสร; ผู้ปิดเกม Emmanuel Clase ซึ่งนำ MLB ในเซฟในปี 2024 ด้วย 47 ครั้ง; และผู้เล่นนอก Steven Kwan ผู้ชนะรางวัล Gold Glove และผู้ตีเปิดเกม ทีมขว้างมีเอซ Tanner Bibee และทีมขว้างสำรองที่แข็งแกร่งซึ่งมี Clase และผู้ตั้งเกม Cade Smith[แก้ไข]

สโมสรเริ่มต้นในปี 1894 ในชื่อ Grand Rapids Rustlers ใน Western League ซึ่งเป็นลีกระดับรอง หลังจาก Western League เปลี่ยนชื่อเป็นอเมริกันลีกในปี 1900 และประกาศสถานะเมเจอร์ลีกในปี 1901 ทีมย้ายมาที่คลีฟแลนด์และกลายเป็น Cleveland Blues ตั้งแต่ปี 1903 ถึง 1914 สโมสรเป็นที่รู้จักในชื่อ Cleveland Naps เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้เล่นตำแหน่งฐานสองหอเกียรติยศ Nap Lajoie ในปี 1915 ทีมเปลี่ยนชื่อเป็น Cleveland Indians ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้มา 107 ปี

Indians คว้าแชมป์เวิลด์ซีรีส์ครั้งแรกในปี 1920 นำโดยผู้เล่น-ผู้จัดการทีม Tris Speaker และทีมขว้างที่มีสมาชิกหอเกียรติยศ Stan Coveleski และ Jim Bagby ทีมปี 1948 ซึ่งจัดการโดยผู้เล่นตำแหน่งช็อตสต็อป Lou Boudreau คว้าแชมป์เวิลด์ซีรีส์ครั้งที่สองของสโมสร โดยเอาชนะ Boston Braves ในหกเกม ทีมนั้นมี Larry Doby ผู้ทำลายกำแพงสีผิวของอเมริกันลีกในปี 1947 และทีมขว้างที่ลึกซึ่งรวมถึง Bob Lemon, Early Wynn และ Satchel Paige

ทีมประสบกับความใกล้ชิดแชมป์หลายครั้งในทศวรรษต่อมา Indians ปี 1954 สร้างสถิติอเมริกันลีกด้วย 111 ชนะ แต่ถูกกวาดในเวิลด์ซีรีส์โดย New York Giants ในปี 1995 Indians คว้าแชมป์ AL แต่แพ้เวิลด์ซีรีส์ให้กับ Atlanta Braves ในหกเกม สองปีต่อมา พวกเขาแพ้เวิลด์ซีรีส์สุดดราม่าเจ็ดเกมให้กับ Florida Marlins ทีมปี 2016 ใกล้จะยุติความแห้งแล้งแชมป์เพียงหนึ่งเกม โดยนำ 3-1 ในเวิลด์ซีรีส์ก่อนจะแพ้ให้กับ Chicago Cubs ในเจ็ดเกม

ในเดือนกรกฎาคม 2020 ท่ามกลางการประท้วงเพื่อความยุติธรรมทางเชื้อชาติทั่วประเทศ สโมสรประกาศว่าจะทบทวนชื่อของตน หลังจากกระบวนการอันยาวนาน ทีมประกาศในเดือนธันวาคม 2020 ว่าจะเลิกใช้ชื่อและโลโก้ Indians ชื่อใหม่ Guardians ถูกเลือกจากข้อเสนอแนะของแฟนๆ กว่า 1,200 ราย และนำมาใช้อย่างเป็นทางการสำหรับฤดูกาล 2022 ชื่อนี้เป็นการยกย่องรูปปั้นอาร์ตเดโคขนาดใหญ่แปดตัวบนสะพาน Hope Memorial Bridge หรือที่รู้จักในชื่อ Guardians of Traffic ซึ่งมองเห็นตัวเมืองคลีฟแลนด์ตั้งแต่ปี 1932

ฝ่ายบริหาร นำโดยประธานฝ่ายปฏิบัติการเบสบอล Chris Antonetti และผู้จัดการทั่วไป Mike Chernoff สร้างชื่อเสียงในการพัฒนาผู้เล่นจากระบบของทีมและทำการเทรดที่ชาญฉลาดเพื่อรักษาความสามารถในการแข่งขันในงบประมาณตลาดขนาดกลาง สถิติชนะ-แพ้โดยรวมของทีมจนถึงปี 2024 คือ 9,736–9,382 (.509) ทำให้พวกเขาเป็นหนึ่งในสโมสรที่แข่งขันได้อย่างสม่ำเสมอมากที่สุดในประวัติศาสตร์ MLB แม้จะมีความแห้งแล้งแชมป์[แก้ไข]