Ciro Immobile

Ciro Immobile เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองหน้าที่มีผลงานยอดเยี่ยมที่สุดในวงการฟุตบอลอิตาลีในยุคของเขา เขาเป็นนักทำประตูโดยธรรมชาติที่มีการเคลื่อนที่เฉียบคม จบสกอร์ได้แข็งแกร่ง และมีความขยันไม่หยุดยั้ง สร้างชื่อเสียงจากความสม่ำเสมอและความสามารถในการซัดประตูในทุกฤดูกาล จนกลายเป็นหนึ่งในกองหน้าที่น่าเชื่อถือที่สุดของเซเรียอา สถิติการทำประตูของเขาทำให้เขาอยู่ในกลุ่มกองหน้าระดับแนวหน้าของวงการฟุตบอลอิตาลียุคใหม่ Immobile มีความผูกพันกับ Lazio มากที่สุด โดยเขากลายเป็นดาวซัลโวสูงสุดตลอดกาลของสโมสร และใช้ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในอาชีพกับทีมนี้ คว้ารางวัล Capocannoniere ในฐานะดาวซัลโวสูงสุดของลีกหลายสมัย ในฤดูกาลที่ยอดเยี่ยมฤดูกาลหนึ่ง เขาสามารถทำลายสถิติการทำประตูสูงสุดในเซเรียอาฤดูกาลเดียว และคว้ารางวัล European Golden Shoe ซึ่งเป็นความสำเร็จสูงสุดที่ยืนยันตำแหน่งของเขาในฐานะกองหน้าที่ดีที่สุดคนหนึ่งของยุโรป เส้นทางก่อนหน้านี้ของเขาพาเขาไปเล่นให้กับสโมสรในอิตาลี เยอรมนี และสเปน โดยมีผลงานในต่างแดนที่หลากหลายก่อนจะกลับมาโดดเด่นในบ้านเกิด สำหรับทีมชาติอิตาลี สถิติของเขาในประเทศแข็งแกร่ง แต่บางครั้งก็ประสบปัญหาในการทำประตูในระดับนานาชาติ ซึ่งเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันอยู่บ่อยครั้ง ด้วยความทุ่มเทและความสม่ำเสมอที่น่าทึ่งในระดับสูงสุด เขาได้สร้างชื่อเสียงให้ตัวเองในฐานะหนึ่งในกองหน้าร่วมสมัยที่ดีที่สุดของอิตาลี Ciro Immobile เป็นที่จดจำในฐานะเครื่องจักรทำประตูแห่งเซเรียอา[แก้ไข]

Ciro Immobile เติบโตใน Torre Annunziata เมืองชนชั้นแรงงานใกล้ Naples พ่อของเขา Antonio เป็นพนักงานเทศบาล ส่วนแม่ Maria เป็นแม่บ้าน ครอบครัวมีฐานะยากจน และบางครั้งต้องดิ้นรนเพื่อจ่ายค่าเดินทางและอุปกรณ์ฟุตบอลของเขา ตั้งแต่อายุหกขวบเขาเล่นฟุตบอลตามท้องถนนและสนามท้องถิ่น โดยมี Ronaldo กองหน้าชาวบราซิลเป็นไอดอล ตอนอายุ 12 ปี เขาเข้าร่วมอะคาเดมีเยาวชนของ Sorrento Calcio สองปีต่อมา หลังจากสร้างความประทับใจให้แมวมองในการแข่งขันระดับภูมิภาค เขาย้ายไปอยู่ในระบบเยาวชนของ Juventus ที่ Turin เขาอาศัยอยู่ในหอพักของสโมสร ต่อสู้กับความคิดถึงบ้านและแรงกดดันของอะคาเดมีระดับสูง เขาเรียนโรงเรียนเทคนิคแต่ฟุตบอลใช้เวลาทั้งหมดของเขา เขาลงเล่นนัดอาชีพครั้งแรกให้ Juventus ในเกม Coppa Italia ปี 2009 จากนั้นถูกยืมตัวไป Siena และ Grosseto ในเซเรียบี ทำประตูได้ไม่มาก จุดเปลี่ยนของเขามาในฤดูกาล 2011–12 ที่ Pescara ซึ่งอยู่ในเซเรียบีเช่นกัน เขาทำได้ 28 ประตูจาก 37 นัด คว้าแชมป์ลีก และรางวัลดาวซัลโวเซเรียบี ฤดูกาลนั้นทำให้เขาเป็นที่รู้จักในฐานะดาวรุ่งพุ่งแรง[แก้ไข]

หลังจากการระเบิดฟอร์มที่ Pescara Immobile กลับไป Juventus แต่ไม่นานก็ถูกขายให้ Genoa ในสัญญาแบบ Co-ownership ปี 2013 เขาย้ายไป Torino ซึ่งเป็นจุดที่เขาได้แสดงศักยภาพอย่างเต็มที่: 22 ประตูในเซเรียอาทำให้เขาคว้ารางวัล Capocannoniere สมัยแรกในฤดูกาล 2013–14 ฤดูร้อนนั้นเขาย้ายไป Borussia Dortmund ด้วยค่าตัว 19.4 ล้านยูโร แต่กลับไปไม่รอดในบุนเดสลีกา โดยทำได้ 10 ประตูจากทุกรายการ การยืมตัวไป Sevilla ในปี 2015 ได้เพียง 4 ประตูจาก 15 นัด เดือนมกราคม 2016 เขาย้ายไป Lazio แบบยืมตัว และสโมสรก็เซ็นสัญญาถาวรในฤดูร้อนนั้น ที่ Lazio Immobile กลายเป็นปรากฏการณ์ เขาทำได้ 23 ประตูในลีกฤดูกาล 2016–17, 29 ประตูใน 2017–18 และใน 2019–20 ซัดไป 36 ประตูจาก 37 นัด เท่าสถิติสูงสุดในเซเรียอาฤดูกาลเดียว และคว้า European Golden Shoe เขาคว้าแชมป์ Coppa Italia ในปี 2018–19 และ Supercoppa Italiana อีกสองสมัย เขาคว้า Capocannoniere อีกครั้งใน 2021–22 ด้วย 27 ประตู เมื่อเขาออกจากสโมสรในปี 2024 เขาเป็นดาวซัลโวสูงสุดตลอดกาลของ Lazio ด้วย 201 ประตู เขาย้ายไป Beşiktaş ในตุรกีช่วงฤดูร้อนนั้น สำหรับทีมชาติอิตาลี เขาลงเล่นนัดแรกในปี 2014 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่คว้าแชมป์ Euro 2020 แม้ว่าฟอร์มการทำประตูในระดับนานาชาติจะไม่เท่าระดับสโมสรก็ตาม[แก้ไข]

ในสนาม Immobile เป็นที่รู้จักจากสมาธิที่แน่วแน่และการเคลื่อนที่ตลอดเวลา แฟนบอล Lazio โห่ร้องชื่อเขาตามทำนองเพลงยอดนิยม นอกสนาม เขาสร้างภาพลักษณ์นักฟุตบอลอิตาลีคลาสสิก: สูทตัดเย็บดี ทรงผมสะอาด และเป็นคนรักครอบครัว สื่ออิตาลียกย่องการทำประตูในสโมสรแต่ตั้งคำถามถึงผลงานในระดับนานาชาติ เสียงในโซเชียลมีเดียของเขาเป็นมืออาชีพและแสดงความกตัญญู ไม่ค่อยก่อให้เกิดข้อขัดแย้ง เขามักแชร์การฉลองประตูและช่วงเวลาครอบครัว ทำให้แฟน ๆ ชื่นชอบในฐานะบุคคลที่เข้าถึงได้[แก้ไข]

Ciro Immobile's global recognition is substantial, though his fame is largely concentrated in Italy and among European football enthusiasts. He has been evaluated by iFANN's Global Fame Engine and currently holds no placement in the published rankings, neither in the Global Top 1,000 nor in any Top-100 scope list. This status reflects a career of high domestic achievement but relatively limited worldwide crossover appeal compared to the sport's most globally recognized figures.

His fanbase, while passionate, has no formal name; there is no documented moniker for his supporters akin to 'Swifties' or the 'Beyhive.' Instead, his fandom is inseparable from S.S. Lazio, where his decade-long tenure made him a beloved icon. The organized support comes primarily from the Lazio ultras and the broader Laziale community, particularly the Curva Nord at the Stadio Olimpico, known for its fervent and choreographed displays. His retirement in August 2026 was treated as a significant cultural event for this supporter base, underscoring the depth of the bond. The specific rituals or fan campaigns, however, are not widely documented beyond the general atmosphere of adoration and the emotional farewell.[แก้ไข]

His surname Immobile means 'still' or 'immobile' in Italian, ironic for a striker known for constant movement. Lazio fans nicknamed him 'Ciro Mobbile' as a playful twist. He is a devout Catholic and crosses himself before every match. He has a lion tattoo on his left arm symbolizing strength. As a child he supported Juventus. His signature goal celebration mimics a phone call, which he dedicates to his wife and children. He holds the record for most goals by a Lazio player in a single Serie A season (36).

One of the most retold stories of his career is his 2019–20 season, when he scored 36 league goals to equal the Serie A single-season record and win the European Golden Boot, edging out Robert Lewandowski. This achievement became a cornerstone of his Lazio legend. Another iconic moment is his role in Italy's UEFA Euro 2020 triumph, where he started as the striker and won the tournament, cementing his status as a national hero. However, a contrasting narrative persists, his reputation as a 'flat-track bully' who struggled in big matches and on the international stage, a story fans and critics still debate. His retirement on August 14, 2026, at age 36, now stands as the definitive closing chapter of his playing days.[แก้ไข]

พ่อของ Immobile ชื่อ Antonio ทำงานเป็นพนักงานเทศบาลใน Torre Annunziata ส่วนแม่ Maria เป็นแม่บ้าน เขามีพี่ชายหนึ่งคนชื่อ Giorgio เขาแต่งงานกับ Jessica Melena อดีตนางแบบที่ผันตัวเป็นอินฟลูเอนเซอร์ ในพิธีทางแพ่งเมื่อปี 2014 ทั้งคู่มีลูกสามคน: ลูกสาว Giorgia (เกิด 2012) และ Michela (เกิด 2015) และลูกชาย Andrea (เกิด 2019) ครอบครัวอาศัยอยู่ในกรุงโรม และเขายังมีทรัพย์สินในบ้านเกิด เขามักโพสต์รูปครอบครัวบนโซเชียลมีเดีย สื่อถึงชีวิตครอบครัวที่มั่นคงและเป็นส่วนตัว[แก้ไข]

Immobile เล่นร่วมกับ Sergej Milinković-Savić, Luis Alberto และ Felipe Anderson ที่ Lazio เป็นหน่วยรุกที่ทรงพลัง สำหรับทีมชาติอิตาลี เขาลงสนามร่วมกับ Lorenzo Insigne, Federico Chiesa และ Jorginho โค้ชของเขารวมถึง Simone Inzaghi ที่ Lazio, Antonio Conte กับทีมชาติ และ Thomas Tuchel ที่ Dortmund[แก้ไข]

อิมโมบิเล่อยู่กับเจสสิกา เมเลน่า ภรรยาของเขามาตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 2010 ทั้งคู่แต่งงานกันในพิธีทางแพ่งในปี 2014 เจสสิกาเป็นอดีตนางแบบและปัจจุบันเป็นอินฟลูเอนเซอร์ ทั้งคู่มีลูกสามคน: ลูกสาวจอร์เจีย (2012) และมิเคล่า (2015) และลูกชายอันเดรีย (2019) ความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นที่รู้จักในเรื่องความมั่นคงและเป็นส่วนตัว โดยไม่มีคู่รักสาธารณะคนอื่นที่ได้รับการยืนยัน ณ ปี 2026 พวกเขายังคงแต่งงานกัน[แก้ไข]

iFANN currently estimates Ciro Immobile's net worth at $25 million. His primary income comes from his football salary, which peaked at about €4.5 million net per year at Lazio. At Beşiktaş, his gross salary is reported around €6 million annually. He has endorsement deals with Puma and previously Nike, plus Italian brands like Panini and Sorgenia. He owns a villa in Rome and properties in Torre Annunziata, and has invested in a sports management company. His net worth has grown steadily since his Lazio prime.[แก้ไข]

ชิโร อิมโมบิเล่คว้ารางวัลกาปันโนนีเอเรสี่ครั้ง (2014, 2018, 2020, 2022) และรางวัลรองเท้าทองคำยุโรปในปี 2020 จากฤดูกาลที่ยิง 36 ประตูในเซเรียอาเท่าสถิติ เขาพาทีมลาซิโอคว้าแชมป์โกปปาอีตาเลียในปี 2019 และแชมป์ยูฟ่า ยูโรเปี้ยน แชมเปี้ยนชิพกับทีมชาติอิตาลีในปี 2021 นอกจากนี้เขายังคว้าแชมป์ซูเปอร์โกปปาอีตาเลียนาสองสมัย และรางวัลดาวซัลโวเซเรียบีในปี 2012[แก้ไข]