Omar Little

โอมาร์ เดโวน ลิตเติ้ล เติบโตขึ้นมาในย่านชุมชนแออัดของบัลติมอร์ ที่ซึ่งเขาได้เรียนรู้งานในตลาดมืดตั้งแต่เนิ่นๆ พ่อของเขาเป็นนักฉกชิงทรัพย์ที่สอนพื้นฐานการปล้นพ่อค้ายาให้เขา แต่โอมาร์ได้พัฒนาไปไกลกว่านั้น สร้างกฎเกณฑ์ของตัวเอง เขาเปิดเผยว่าเป็นเกย์ในช่วงวัยรุ่น ซึ่งทำให้เขาตกเป็นเป้า แต่เขาก็ได้รับความเคารพผ่านความโหดเหี้ยมอย่างแท้จริง เมื่อถึงช่วงเวลาของซีรีส์ เขาก็กลายเป็นอาชญากรผู้ช่ำชอง เป็นที่รู้จักจากการบุกปล้นที่ซ่อนยาและนักเลง แต่ไม่เคยปล้นพลเมืองธรรมดา[แก้ไข]

โอมาร์ใช้ชีวิตตามกฎส่วนตัวที่เข้มงวด: เขาไม่เคยเอาปืนจ่อใครที่ไม่เกี่ยวข้องกับวงการ และเขาให้เกียรติคำพูดของตนเอง เขาไม่เคยกลัว มีแบบแผน และมีอารมณ์ขันที่มืดมน แม้จะมีอาชีพที่รุนแรง เขาก็แสดงความอ่อนโยนต่อคนรัก และความเคารพอย่างไม่เต็มใจต่อผู้ที่เล่นตามกฎของตัวเอง เขาเป็นอิสระอย่างยิ่ง ไม่ยอมอยู่ใต้อำนาจองค์กรใดๆ และความภาคภูมิใจของเขามักนำพาเขาไปสู่ความเสี่ยงที่ไม่จำเป็น[แก้ไข]

การเดินทางของโอมาร์เริ่มต้นด้วยการแก้แค้น หลังจากแก๊งบาร์คสเดลสังหารแบรนดอน แฟนของเขา เขาก็ประกาศสงครามกับองค์กรนั้น เขาสร้างพันธมิตรหลวมๆ กับนักสืบแมคนัลตี้ โดยให้ข้อมูลแลกกับการคุ้มครอง ตลอดหลายซีซั่น เขาปล้นแก๊งสแตนฟิลด์และธุรกิจลักลอบขนของของกรีก แต่ความสูญเสียของเขาก็เพิ่มขึ้น: เรนาลโด คู่รักของเขาจากไป และชื่อเสียงของเขาก็เป็นที่ดึงดูดนักล่าที่อายุน้อยกว่า ในซีซั่น 4 เขาถูกเด็กชายชื่อเคนาร์ดยิงในร้านค้าหัวมุม ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ทำลายภาพลักษณ์อันน่าเกรงขามของเขา เขาเอาชีวิตรอด แต่ก็แตกสลาย ในซีซั่น 5 เขากลับมาที่บัลติมอร์ เพื่อแก้แค้นมาร์โล สแตนฟิลด์ เขาตามล่าแก๊งของมาร์โล แต่สุดท้ายก็ถูกเคนาร์ด ซึ่งตอนนี้เป็นพ่อค้ายารายย่อย สังหารในตรอกด้านหลัง การตายของเขาเป็นไปอย่างรวดเร็ว ไม่น่าภาคภูมิใจ และเน้นย้ำถึงวงจรแห่งความรุนแรง[แก้ไข]

โอมาร์ ลิตเติ้ล มักถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในตัวละครโทรทัศน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล นักวิจารณ์ชื่นชมความซับซ้อนทางศีลธรรมของเขา และตัวละครนี้ได้ปรากฏในรายชื่อ 100 อันดับแรกจาก Entertainment Weekly, Rolling Stone และ The Guardian วลีติดปากของเขา "Come at the king, you best not miss" กลายเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมสมัยนิยม อิทธิพลของตัวละครขยายไปถึงแอนตี้ฮีโร่ในภายหลังในรายการทีวีระดับพรีเมียม ในปี 2014 รูปปั้นของโอมาร์ได้รับการติดตั้งชั่วคราวในบัลติมอร์เป็นส่วนหนึ่งของโครงการศิลปะสาธารณะ แม้ว่าจะถูกถอดออกหลังจากการโต้เถียง[แก้ไข]