Boeing

เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 วิลเลียม อี. โบอิงได้ก่อตั้งบริษัทที่จะเปลี่ยนโฉมการเดินทางของโลก ผลิตภัณฑ์แรกคือเครื่องบินทะเล B&W ที่สร้างร่วมกับนายทหารเรือคอนราด เวสเตอร์เวลต์ในอู่ต่อเรือซีแอตเทิล กิจการนั้นกลายเป็นบริษัทโบอิงแอร์เพลนในปี พ.ศ. 2460 โดยผลิตเครื่องบินทะเลให้กับกองทัพเรือสหรัฐฯ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ภายในปี พ.ศ. 2471 โบอิงได้จัดตั้งแผนกสายการบินและไม่นานก็รวมเข้ากับยูไนเต็ดแอร์คราฟต์แอนด์ทรานสปอร์ตคอร์ปอเรชัน โดยดูดซับแพรตต์แอนด์วิตนีย์ แชนซ์โวต์ และซิคอร์สกี บริษัทใช้ชื่อปัจจุบันในปี พ.ศ. 2504 และปรับเปลี่ยนอุตสาหกรรมอีกครั้งด้วยการควบรวมกิจการกับแมคดอนเนลล์ดักลาสในปี พ.ศ. 2540

ปัจจุบันโบอิงดำเนินงานผ่านสามส่วนหลัก โบอิงคอมเมอร์เชียลแอร์เพลนส์ผลิตเครื่องบิน 737, 767, 777 และ 787 ดรีมไลเนอร์ที่โรงงานในเรนตันและเอเวอเรตต์ รัฐวอชิงตัน และนอร์ทชาร์ลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา โบอิงดีเฟนส์ สเปซแอนด์ซีเคียวริตี้ผลิตเครื่องบินรบ เครื่องบินทิ้งระเบิด ดาวเทียม และระบบปล่อยยาน โบอิงโกลบอลเซอร์วิสเซสดูแลงานซ่อมบำรุง ดัดแปลง และโลจิสติกส์ บริษัทส่งมอบเครื่องบินพาณิชย์ 600 ลำ เครื่องบินทหาร 127 ลำ และดาวเทียม 4 ดวงในปี พ.ศ. 2568 รายได้ในปีนั้นอยู่ที่ 89.5 พันล้านดอลลาร์ โบอิงเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุดของสหรัฐฯ ตามมูลค่า และเป็นผู้รับเหมาด้านการป้องกันประเทศรายใหญ่อันดับสี่ของโลก

สำนักงานใหญ่ย้ายจากซีแอตเทิลไปชิคาโกในปี พ.ศ. 2544 และไปยังอาร์ลิงตันเคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย ในปี พ.ศ. 2565 บริษัทมีพนักงานประมาณ 170,000 คน และให้บริการลูกค้าในกว่า 150 ประเทศ ซีอีโอคนปัจจุบันคือเคลลี ออร์ตเบิร์ก ซึ่งเข้ารับตำแหน่งในปี พ.ศ. 2567 ต่อจากเดฟ คาลฮูน บริษัทเผชิญกับการตรวจสอบอย่างเข้มงวดหลังจากเหตุการณ์เครื่องบิน 737 MAX ตกในปี พ.ศ. 2561 และ 2562 ซึ่งนำไปสู่การหยุดบินทั่วโลกและการสอบสวนอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับวัฒนธรรมความปลอดภัยและคุณภาพการผลิต แม้จะขาดทุนสุทธิ 11.83 พันล้านดอลลาร์ในปี พ.ศ. 2567 โบอิงยังคงเพิ่มกำลังการผลิตและรวม Spirit AeroSystems เข้ากับการดำเนินงาน [แก้ไข]